«Με συγχωρείτε κυρίες μου, που δεν μπορώ να σηκωθώ». 🎩✨ Αυτή ήταν η τελευταία επιθυμία του αγαπημένου Ντίνου Ηλιόπουλου για την επιτύμβια πλάκα του. Μια φράση που περικλείει όλη την ουσία ενός...
«Με συγχωρείτε κυρίες μου, που δεν μπορώ να σηκωθώ». 🎩✨ Αυτή ήταν η τελευταία επιθυμία του αγαπημένου Ντίνου Ηλιόπουλου για την επιτύμβια πλάκα του.
Μια φράση που περικλείει όλη την ουσία ενός ανθρώπου που υπήρξε υπόδειγμα σπάνιας ευγένειας, χιούμορ και ενός ήθους που σπανίζει.
Στη φωτογραφία, βλέπουμε τον μεγάλο ηθοποιό την ημέρα του γάμου του, το 1963, με τη γυναίκα της ζωής του, την Αυστριακή Χίλντεγκαρντ Βίτσερ.
Μια γυναίκα που στάθηκε βράχος στο πλευρό του και την οποία ο ίδιος περιέγραφε πάντα ως το "φως" πάνω από το κεφάλι του.
Η κοινή τους πορεία χάρισε στον Ντίνο Ηλιόπουλο τις δύο κόρες του, την Εβίτα (γενν. 1964) και τη Χίλντα (γενν. 1972). Μέχρι το τέλος της ζωής του, τον Ιούνιο του 2001, η οικογένειά του παρέμεινε το ασφαλές λιμάνι του, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Ο Ντίνος δεν ήταν μόνο ο "ανθρωπάκος" του ελληνικού κινηματογράφου με την ακατάσχετη φλυαρία και τις γκριμάτσες που όλοι αγαπήσαμε.
Ήταν ένας άνθρωπος βαθιά καλλιεργημένος, ένας ηθοποιός που έπαιζε με το βλέμμα και ένας gentleman της παλιάς σχολής.
Λίγοι γνωρίζουν ότι η ευαισθησία του εκφράστηκε και μέσα από τη συγγραφή.
Μας άφησε ως παρακαταθήκη τη διεισδυτική και γεμάτη αναμνήσεις αυτοβιογραφία του με τίτλο **«Ένας Ηλιόπουλος ονόματι Ντίνος»**, καθώς και το βιβλίο **«Το χρονικό της ζωής μου»**, όπου ξεδιπλώνει με ειλικρίνεια τις σκέψεις του για την τέχνη και τη ζωή.
Κάθε φορά που βλέπουμε μια ταινία του, δεν γελάμε απλώς.
Θυμόμαστε έναν σπουδαίο άνθρωπο που έφυγε αφήνοντας πίσω του όχι μόνο κινηματογραφικούς θησαυρούς, αλλά και μια στάση ζωής γεμάτη αξιοπρέπεια. Τον θυμάστε και εσείς με την ίδια νοσταλγία; #ΝτίνοςΗλιόπουλος #ΕλληνικόςΚινηματογράφος #ClassicCinema #GoldenAge #GreekActors #Nostalgia #RetroGreece
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους