Original Post

Πλήρες Κείμενο:

🛑 Η ΑΠΑΤΗΛΗ «ΕΛΠΙΔΑ» ΚΑΙ Η ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΗ ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ ✓ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΡΓΗ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ Η τραγωδία των Τεμπών συγκλόνισε ολόκληρη την ελληνική κοινωνία.

Εκατομμύρια πολίτες βγήκαν στους δρόμους απαιτώντας Δικαιοσύνη, διαφάνεια και απόδοση ευθυνών.

Ήταν ένα αυθεντικό λαϊκό ξέσπασμα απέναντι στην αδιαφορία, στην κρατική ανεπάρκεια και στην αίσθηση ατιμωρησίας που κυριαρχεί επί χρόνια στη χώρα.

Αυτό το κοινωνικό αίτημα όμως δεν ανήκε ποτέ σε ένα πρόσωπο ούτε μπορούσε να μετατραπεί σε προσωπικό πολιτικό όχημα. Η Μαρία Μαρία Καρυστιανού αξιοποίησε τη δημόσια αναγνωρισιμότητα και τη συγκίνηση που προκάλεσε η προσωπική της τραγωδία για να εισέλθει στην πολιτική σκηνή, εμφανιζόμενη ως αντισυστημική δύναμη που θα ανατρέψει το «διεφθαρμένο σύστημα». Όμως από τη στιγμή που επιλέγει τον δρόμο της πολιτικής διεκδίκησης, παύει να βρίσκεται στο απυρόβλητο της κοινωνικής συμπάθειας και κρίνεται πλέον με καθαρά πολιτικούς όρους: από τις θέσεις, τις συμμαχίες, τα πρόσωπα και την ιδεολογική κατεύθυνση του φορέα που συγκροτεί. ✓ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΩΝ ΠΑΡΕΥΡΙΣΚΟΜΕΝΩΝ Η εκδήλωση στο «Ολύμπιον» της Θεσσαλονίκης αποκάλυψε πολλά περισσότερα από όσα ίσως επιδίωκε να δείξει η ίδια η Καρυστιανού.

Η παρουσία του Παναγιώτη Ψωμιάδη αποτέλεσε σαφές πολιτικό σήμα.

Ένα πρόσωπο ταυτισμένο επί δεκαετίες με τη λαϊκή δεξιά, τον εθνικισμό και έναν ιδιότυπο πολιτικό λαϊκισμό δεν θα μπορούσε να εμφανιστεί τυχαία ως υποστηρικτής ενός δήθεν «υπερκομματικού» εγχειρήματος.

Παράλληλα, η παρουσία στελεχών από τη ΝΙΚΗ, προσώπων με έντονα συντηρητική και θρησκόληπτη ρητορική, αλλά και διάφορων πολιτικών παραγόντων χωρίς κοινό ιδεολογικό υπόβαθρο, αποκάλυψε ότι το νέο αυτό μόρφωμα δεν συγκροτείται πάνω σε ένα συνεκτικό προοδευτικό σχέδιο, αλλά πάνω σε μια ετερόκλητη αντισυστημική αγανάκτηση.

Το «ούτε δεξιά ούτε αριστερά» που προβάλλεται ως σύνθημα είναι ιστορικά γνώριμο πολιτικό τέχνασμα χώρων που επιδιώκουν να κρύψουν τη βαθιά συντηρητική ή και ακροδεξιά τους ταυτότητα πίσω από γενικόλογες διακηρύξεις περί «πατρίδας», «κάθαρσης» και «λαϊκής κυριαρχίας». ✓ Η ΡΗΤΟΡΙΚΗ ΤΗΣ «ΚΑΘΑΡΣΗΣ» ΚΑΙ Ο ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΛΑΪΚΙΣΜΟΣ Η πολιτική ρητορική της Καρυστιανού βασίζεται κυρίως στην καταγγελία. «Κάθαρση», «μηδενική ανοχή στη διαφθορά», «διεφθαρμένο σύστημα», «μαφία», «προδοσία του λαού». Πρόκειται για συνθήματα που επενδύουν στη λαϊκή οργή, χωρίς όμως να συνοδεύονται από συγκεκριμένο, εφαρμόσιμο και κοστολογημένο πολιτικό σχέδιο. Η Ιστορία έχει δείξει ότι τέτοιου τύπου πολιτικά μορφώματα λειτουργούν κυρίως ως βαλβίδες εκτόνωσης της κοινωνικής δυσαρέσκειας.

Εμφανίζονται ως «αντισυστημικά», αλλά στην πράξη σπάνια παράγουν σοβαρή πολιτική πρόταση.

Αντίθετα, ενισχύουν την απαξίωση της πολιτικής συνολικά, καλλιεργώντας την αντίληψη ότι όλοι είναι ίδιοι και ότι η λύση θα έρθει από «σωτήρες» και πρόσωπα της συγκυρίας.

Δεν είναι τυχαίο ότι σε αυτό το περιβάλλον συνυπάρχουν εθνικιστικές κορώνες, θεωρίες συνωμοσίας, αντισυστημικός θυμός, θρησκευτικός συντηρητισμός και αντικοινοβουλευτικές υπερβολές.

Το μείγμα αυτό παραπέμπει περισσότερο σε δεξιό και ακροδεξιό λαϊκισμό παρά σε προοδευτική κοινωνική πρόταση. ✓ Η ΒΟΡΕΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΩΣ ΠΕΔΙΟ ΤΟΥ ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΟΥ ΛΑΪΚΙΣΜΟΥ Δεν είναι επίσης τυχαίο ότι το εγχείρημα ξεκινά από τη Θεσσαλονίκη και επιχειρεί να αντλήσει δυναμική από τη Βόρεια Ελλάδα.

Στον ίδιο πολιτικό χώρο κινούνται ήδη ο Κυριάκος Κυριάκος Βελόπουλος, η Αφροδίτη Αφροδίτη Λατινοπούλου, αλλά και άλλοι σχηματισμοί με παρόμοια ρητορική περί εθνικής ταυτότητας, παραδοσιακών αξιών και αντισυστημικής καταγγελίας.

Η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» μοιάζει να επιχειρεί να εκφράσει το ίδιο ακροατήριο με διαφορετικό προσωπείο: πιο συναισθηματικό, πιο προσωποκεντρικό και πιο φορτισμένο από την τραγωδία των Τεμπών.

Όμως η πολιτική κατεύθυνση παραμένει σαφώς συντηρητική.

Οι αναφορές σε «πατρίδα, θρησκεία και οικογένεια», η εμμονή στη γενικευμένη ηθικολογία και η απουσία σαφούς κοινωνικού και ταξικού προσανατολισμού το επιβεβαιώνουν. ✓ Η ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΟΡΦΩΜΑ Ο προοδευτικός χώρος ιστορικά συγκροτήθηκε πάνω σε αρχές κοινωνικής δικαιοσύνης, δημοκρατικών θεσμών, συλλογικών αγώνων και πολιτικής ευθύνης.

Δεν οικοδομήθηκε πάνω σε προσωπολατρίες, θολά «κινήματα» και συναισθηματική εκμετάλλευση κοινωνικών τραγωδιών.

Όσοι προσπάθησαν το προηγούμενο διάστημα να παρουσιάσουν την Καρυστιανού ως δήθεν εναλλακτική λύση για τον προοδευτικό κόσμο είτε παρασύρθηκαν από τη συγκυρία είτε επένδυσαν μικροπολιτικά στη δημοφιλία της.

Η πραγματικότητα όμως είναι πλέον εμφανής.

Το πολιτικό και ιδεολογικό περιβάλλον που διαμορφώνεται γύρω από την Καρυστιανού δεν έχει καμία σχέση με την Αριστερά, την Κεντροαριστερά ή τον δημοκρατικό προοδευτικό χώρο. ✓ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΧΙ «ΜΕΣΣΙΕΣ» Οι κοινωνίες δεν κυβερνώνται από θολά μορφώματα διαμαρτυρίας ούτε από προσωρινές εκρήξεις αγανάκτησης.

Χρειάζονται σοβαρά κόμματα, πολιτικά προγράμματα, θεσμική γνώση, στελέχη με επάρκεια και σαφή ιδεολογικό προσανατολισμό.

Η οργή για τα Τέμπη ήταν δίκαιη και παραμένει ζωντανή.

Όμως η μετατροπή αυτής της οργής σε όχημα ενός συντηρητικού και ακροδεξιού λαϊκισμού δεν αποτελεί λύση.

Η ελληνική κοινωνία έχει πλέον την εμπειρία να καταλαβαίνει ότι πίσω από εύκολα συνθήματα και αντισυστημικές κραυγές συχνά κρύβονται πολιτικά αδιέξοδα και επικίνδυνες αυταπάτες. . .

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους