Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αν μεγαλώσατε βλέποντας το The Dukes of Hazzard, τότε ο Boss Hogg ήταν σίγουρα ένας από τους πιο αξέχαστους «κακούς» της τηλεόρασης.

Το λευκό κοστούμι, το τεράστιο καπέλο, το μόνιμο πούρο και εκείνο το αστείο, νευρικό περπάτημα τον είχαν μετατρέψει σε σχεδόν καρικατούρα.

Ήταν ο άνθρωπος που πάντα σχεδίαζε κάποια μικροαπάτη, μόνο και μόνο για να καταλήξει λίγα λεπτά αργότερα ντροπιασμένος και γελοιοποιημένος.

Το απίστευτο όμως είναι ότι σχεδόν τίποτα από αυτή την εικόνα δεν είχε σχέση με τον πραγματικό άνθρωπο πίσω από τον ρόλο.

Ο ηθοποιός λεγόταν Sorrell Booke και στην πραγματική ζωή ήταν το ακριβώς αντίθετο από τον Boss Hogg.

Γεννημένος στη Νέα Υόρκη, γιος γνωστού γιατρού, ξεχώρισε από μικρός για την ευφυΐα του.

Ήταν από εκείνους τους ανθρώπους που μοιάζουν να γεννήθηκαν με ένα μυαλό που λειτουργεί πιο γρήγορα από των υπολοίπων.

Σπούδασε σε κορυφαία πανεπιστήμια, αρίστευσε και πολύ γρήγορα απέκτησε φήμη ανθρώπου με τρομερή παιδεία και εκπληκτική μνήμη.

Αλλά το πραγματικό του χάρισμα ήταν άλλο.

Οι γλώσσες. Ο Booke μπορούσε να μιλά πολλές γλώσσες με τέτοια φυσικότητα, ώστε συχνά οι άνθρωποι πίστευαν πως είχε μεγαλώσει στις χώρες αυτές.

Άλλαζε προφορές, τόνους και τρόπους ομιλίας σχεδόν ακαριαία.

Αυτό το σπάνιο ταλέντο ήταν που τράβηξε την προσοχή του αμερικανικού στρατού την εποχή του Πολέμου της Κορέας.

Και τότε η ζωή του πήρε μια σκοτεινή τροπή που ελάχιστοι γνώριζαν.

Ο νεαρός, χαρισματικός φοιτητής βρέθηκε να υπηρετεί στο Σώμα Αντικατασκοπείας των ΗΠΑ ως αξιωματικός.

Δεν πολεμούσε με όπλα στην πρώτη γραμμή.

Ο δικός του πόλεμος γινόταν σε δωμάτια ανακρίσεων, σε μεταφράσεις υποκλαπεισών συνομιλιών και σε παιχνίδια πληροφοριών όπου ένα λάθος μπορούσε να κοστίσει ζωές.

Ήταν ένας αόρατος πόλεμος.

Και ο Sorrell Booke έμαθε εκεί κάτι που θα τον ακολουθούσε για πάντα: οι πιο επικίνδυνοι άνθρωποι συχνά δεν φαίνονται επικίνδυνοι.

Ίσως γι’ αυτό αργότερα έγινε τόσο σπουδαίος ηθοποιός.

Όταν τελείωσε η στρατιωτική του υπηρεσία, μπήκε στον κόσμο της υποκριτικής.

Όσοι συνεργάζονταν μαζί του έμεναν άφωνοι από την παιδεία και την ευγένειά του.

Μπορούσε να συζητά για λογοτεχνία, πολιτική, ιστορία και γλώσσες για ώρες.

Κι όμως, η μοίρα έμελλε να τον κάνει διάσημο υποδυόμενο έναν άνθρωπο που έμοιαζε σχεδόν γελοίος.

Το 1979 εμφανίστηκε ο Boss Hogg.

Κανείς δεν φανταζόταν ότι πίσω από εκείνη τη φιγούρα κρυβόταν ένας πρώην αξιωματικός αντικατασκοπείας με πανεπιστημιακές διακρίσεις και εξαιρετικό μυαλό.

Και όμως, ο Booke κατάφερε να κάνει τον χαρακτήρα τόσο αληθινό, τόσο υπερβολικό και ταυτόχρονα τόσο αξέχαστο, που ο Boss Hogg πέρασε στην ιστορία της αμερικανικής τηλεόρασης.

Αλλά υπάρχει μια λεπτομέρεια που αποκαλύπτει ποιος πραγματικά ήταν ο άνθρωπος πίσω από το λευκό κοστούμι.

Πριν δεχτεί οριστικά τον ρόλο, έβαλε έναν όρο στους παραγωγούς που δεν διαπραγματεύτηκε ποτέ.

Δεν ήθελε ο χαρακτήρας του να εμπλακεί με ναρκωτικά.

Όχι γιατί φοβόταν την εικόνα του.

Όχι γιατί ήταν δύσκολος ηθοποιός.

Αλλά γιατί ήξερε ότι εκατομμύρια παιδιά παρακολουθούσαν τη σειρά.

Ήθελε ο Boss Hogg να είναι ένας αστείος, αποτυχημένος απατεώνας — όχι κάποιος που θα μπορούσε να κάνει το κακό να μοιάζει «κουλ». Και ίσως εκεί να κρύβεται όλη η αλήθεια αυτής της ιστορίας.

Ο άνθρωπος που για χρόνια ο κόσμος θεωρούσε έναν «γελοίο τηλεοπτικό κακό», στην πραγματικότητα ήταν ένας βαθιά καλλιεργημένος άνθρωπος, ένας βετεράνος των μυστικών υπηρεσιών και κάποιος που καταλάβαινε πόσο μεγάλη δύναμη έχει η τηλεόραση πάνω στους ανθρώπους.

Ίσως τελικά αυτό να ήταν το μεγαλύτερο ταλέντο του Sorrell Booke.

Να μπορεί να κρύβει έναν εξαιρετικό άνθρωπο πίσω από μια γελοία μάσκα… χωρίς σχεδόν κανείς να το καταλάβει

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους