Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο «ΑΓΙΟΣ» ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΙ Η «ΑΓΙΑ» ΕΛΕΝΗ Ήδη ευχήθηκα Χρόνια πολλά και ευτυχισμένα στους εορτάζοντες, σεβόμενος απόλυτα τα ήθη και τα έθιμα του τόπου μας.

Ο καθ’ ένας έχει το απαράγραπτο και αναπαλλοτρίωτο δικαίωμα να λατρεύει το Θείο όπως κρίνει καταλληλότερα και σύμφωνα με τη διανόηση του.

Ωστόσο πάνω από οποιαδήποτε λατρεία στέκει η έρευνα για την αλήθεια.

Ποιος ήταν λοιπόν ο Μέγας ή Άγιος Κωνσταντίνος τον οποίο γιορτάζουμε σήμερα μαζί με τη μητέρα του Ελένη; Τι ρόλο έπαιξε στο χριστιανισμό και γιατί αγιοποιήθηκε ένας Ρωμαίος Αυτοκράτορας του οποίου ο βίος υπήρξε πλήρης πολεμικών ανδραγαθημάτων, συνωμοσιών, στυγνών δολοφονιών και καιροσκοπισμού; Βεβαίως δεν είναι δυνατόν μέσα σε λίγες γραμμές να περιγράψουμε ένα σημαντικό Ρωμαίο Αυτοκράτορα, ωστόσο θα προσπαθήσουμε να φωτίσουμε μερικά σημεία προς χάρη της αλήθειας.

Μιλώντας για τον Μέγα Κωνσταντίνο, ποιες είναι οι πηγές από τις οποίες αντλούμε πληροφορίες; Ο ένας ιστορικός είναι ο φίλος και συνεργάτης του Κωνσταντίνου, χριστιανός Ευσέβιος, μετέπειτα επίσκοπος Καισαρείας. Ο Ευσέβιος περιγράφει τα γεγονότα της εποχής μέσα από το πρίσμα της χριστιανικής πίστης.

Ο άλλος ιστορικός είναι ο Εθνικός, Ζώσιμος. Ο Ζώσιμος έγραψε την ιστορία του μετά το θάνατο του Αυτοκράτορα και θεωρείται ως πλέον αντικειμενικός.

Ο τρίτος είναι ο Λακτάντιος, επίσης χριστιανός και δάσκαλος του Κρίσπου γιού του Κωνσταντίνου. Ευσέβιος Ζώσιμος Λακτάντιος Ωστόσο και οι τρείς ιστορικοί περιγράφουν τον Μεγάλο Κωνσταντίνο ως ένα στυγνό στρατιωτικό και έξυπνο πολιτικό εκείνης της εποχής και τίποτα περισσότερο. Ο Μέγας Κωνσταντίνος (Flavius Valerius Aurelius Constantinus), γνωστός και ως Κωνσταντίνος Α΄ ή Άγιος Κωνσταντίνος (στην Ορθόδοξη Εκκλησία μόνο) γεννήθηκε στη Ναϊσσό (σημερινή Νις της Σερβίας) στις 27 Φεβρουαρίου του 272 και πέθανε το 337 στη Νικομήδεια (σημερινό Ισμίτ στην Τουρκία). Ήταν αυτοκράτορας της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από το 312 έως το 324 και μονοκράτορας από το 324 έως το 337.Ο Κωνσταντίνος έμεινε στην ιστορία κυρίως για τρείς λόγους: 1. Το 313 στη σύνοδο του Μεδιολάνου, (σημερινό Μιλάνο) υπέγραψε διάταγμα ανεξιθρησκίας για πρώτη φορά στην ιστορία.

Έτσι οι χριστιανοί έπαψαν να διώκονται. 2. Μετέφερε την πρωτεύουσα της Αυτοκρατορίας στη Κωνσταντινούπολη αντί της Ρώμης 3. Συγκάλεσε την Α’ Οικουμενική σύνοδο στη Νίκαια της Γαλλίας η οποία υπήρξε καθοριστική για την μετέπειτα εξέλιξη της χριστιανικής θρησκείας. Ο Κωνσταντίνος διεξήγαγε πλήθος εμφυλίων πολέμων και μέσα από συνωμοσίες, ίντριγκες, ύπουλες δολοφονίες, κατόρθωσε από απλός χιλίαρχος να ανακηρυχτεί σε αυτοκράτορα.

Ο «χριστιανός» Κωνσταντίνος δεν δίστασε να δολοφονήσει μεταξύ πολλών άλλων και τον πεθερό του Μαξιμινιανό, τον κουνιάδο του Μαξέντιο, τούς γαμπρούς του Λικίνιο και Βασσιανό.

Και το χειρότερο δολοφόνησε το γιό του Κρίσπο και τη δεύτερη σύζυγο του Φάουστα. (Για το λόγο αυτό η Ρωμαιοκαθολική εκκλησία δεν τον έχει ανακηρύξει ως άγιο). Στο έργο του ο Κωνσταντίνος είχε ως συμπαραστάτη τη μητέρα του Ελένα (Flavia Iulia Helena Augusta). Τα ιστορικά γεγονότα δείχνουν ότι πίσω από κάθε ενέργεια του Αυτοκράτορα βρίσκονταν η μητέρα του Ελένα.

Για παράδειγμα αυτή ήταν που τον έπεισε να πνίξει μέσα στο καυτό λουτρό την γυναίκα του Φάουστα! Η Ελένα ήταν ταπεινής καταγωγής, κόρη ταβερνιάρη και παλλακίδα του πατέρα του Κωνσταντίνου, Κωνσταντίνου Χλωρού του Α’. Γεννήθηκε το 248 ή το 249 μ.Χ. στο Δρέπανο (σημερινή Γιάλοβα) της Βιθυνίας.

Ήταν μια ιδιαίτερα δυναμική γυναίκα και επηρέαζε άμεσα τον Αυτοκράτορα.

Μελέτησε το χριστιανισμό χωρίς ποτέ να βαπτισθεί (ο Ευσέβιος έχει διαφορετική άποψη). Δική της ήταν η ιδέα του οράματος του Κωνσταντίνου, να διαδώσει το μύθο του «Εν τούτω νίκα» (in hoc signo vinces) πριν τη μάχη του Τίβερη, που θα είχε να αντιμετωπίσει το στρατό του κουνιάδου του Μαξέντιου.

Τότε ο Κωνσταντίνος είχε στις τάξεις του πολλούς χριστιανούς στους οποίους έπρεπε να δώσει κίνητρο για να πολεμήσουν σκληρά.

Ποιο ήταν όμως το κίνητρο που οδήγησε τον Κωνσταντίνο να μεταστραφεί υπέρ των χριστιανών; Η απάντηση είναι απλή και συνάγεται από τα γραφόμενα όλων των ιστορικών: Ήταν καθαρά λόγοι πολιτικοί! Διορατικός όντας, έβλεπε την άνοδο του χριστιανισμού και αποφάσισε να συνδιαλλαγεί με τους χριστιανούς.

Έτσι, οι χριστιανοί, πέραν της αυτονόητης αναγνώρισης και νομιμοποίησης, κέρδισαν κρατικά αξιώματα, αποκατάσταση περιουσιακών στοιχείων, οικονομικά προνόμια, απόκτηση γης, ο κλήρος απέκτησε φορολογική απαλλαγή, χορηγίες και δικαίωμα ιδιοκτησίας επί ναών των Εθνικών.

Σε αντάλλαγμα, οι χριστιανοί σταμάτησαν πλέον ν' αρνούνται την στράτευση (η οποία ήταν και το κυρίως ζητούμενο για τον Κωνσταντίνο), του παραχώρησαν δικαιοδοσία πάνω σε θεολογικά ζητήματα, καθώς και στον διορισμό επισκόπων, ενώ τον έχρισαν και ως...13ο απόστολο (ισαπόστολος). Με λίγα λόγια, ο Κωνσταντίνος ανέλαβε την προστασία και κηδεμονία της χριστιανικής πίστης.

Βεβαίως ο Κωνσταντίνος ουδέποτε έγινε χριστιανός (παρά τα όσα ψευδή αναφέρονται στα … σχολικά μας βιβλία) αντίθετα μέχρι την τελευταία μέρα της ζωής του θυσίαζε στον Δία (Zeus) ως Pontifex Maximus.

Όπως είπαμε παραπάνω ο Μέγας Κωνσταντίνος κήρυξε την Ανεξιθρησκία, όμως δεν επέβαλε το χριστιανισμό ως επίσημη θρησκεία.

Αυτό το έκανε ο Θεοδόσιος ( Flavius Theodosius Augustus,) 347 –395), γνωστός και ως Μέγας Θεοδόσιος. Ο Θεοδόσιος επέβαλε το χριστιανισμό δια της βίας, κατεδάφισε και έκαψε πολλά από τα αρχαία μνημεία, κατάργησε τους Ολυμπιακούς Αγώνες, απαγόρευσε δια θανάτου τη λατρεία των παλαιών θεών και βεβαίως χρησιμοποιούσε βασανιστήρια για να επιβάλει τη χριστιανική πίστη.

Τελικά ο ολετήρας της Ελληνικής φιλοσοφίας και του Ελληνικού πνεύματος και κατά προέκταση του παγκόσμιου πολιτισμού ήταν ο Θεοδόσιος.

Επέβαλε τον χριστιανικό σκοταδισμό με βία και αίμα! Δυστυχώς ακόμα και σήμερα τα σχολικά βιβλία τον αναφέρουν ως «Μέγα». Ως πότε θα ζούμε στο σκοτάδι; Ως πότε η εκκλησία θα επιβάλει τα ψεύδη της στο λαό; Ως πότε τα νέα παιδιά θα χειραγωγούνται από το σκοταδισμό της εκκλησίας;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους