✍️ Όταν είχε πεθάνει η μητέρα μου, έμενα για αρκετό διάστημα στο σπίτι της τακτοποιώντας τα πράγματά της κι ερχόμενος σε επαφή με αυτό που ονομάζουμε πένθος. "Πεινάς μαμά μου;" Θυμάμαι πως αρκετά...
✍️ Όταν είχε πεθάνει η μητέρα μου, έμενα για αρκετό διάστημα στο σπίτι της τακτοποιώντας τα πράγματά της κι ερχόμενος σε επαφή με αυτό που ονομάζουμε πένθος. "Πεινάς μαμά μου;" Θυμάμαι πως αρκετά τακτικά εξακολουθούσε να έρχεται στο σπίτι αλληλογραφία με προσφορές από μία πιτσαρία.
Κάθε φορά που θα έπαιρνα τον προσωποποιημένο φάκελο, όπου αναγραφόταν το ονοματεπώνυμό της, στα χείλη μου θα διαγραφόταν ένα περίεργο νευρικό χαμόγελο.
Μία οργανική αντίδραση απέναντι στον τρόπο με τον οποίο η τυποποίηση του σύγχρονου τρόπου ζωής διαλύει ξανά και ξανά την αίσθηση του χρόνου και τον σεβασμό στα στάδια της ανθρώπινής μας διαδρομής: Γέννηση - Ζωή - Θάνατος.
Παρελθόν - Παρόν - Μέλλον.
Θυμήθηκα σήμερα αυτό μου το βίωμα με αφορμή ένα άρθρο με αφηγητή το ΑΙ και πρωταγωνιστή την απουσία του ανθρώπου.
Η γιορτή για τα 8 χρόνια της θεατρικής παράστασης Lemon είναι προγραμματισμένη για το Σάββατο 13 Ιουνίου 2026 στα Βριλήσσια στο Ανοικτό Θέατρο Αλίκη Βουγιουκλάκη.
Σήμερα ημέρα Παρασκευή 21 Μαΐου, 24 ημέρες ΠΡΙΝ, διαβάζουμε στο ανυπόγραφο άρθρο που έχει δημοσιευτεί σε ενημερωτικό site: "Η σκηνή του Ανοιχτού Θεάτρου “Αλίκη Βουγιουκλάκη” στα Βριλήσσια απέκτησε μια μοναδική λάμψη, φιλοξενώντας αυτήν την επετειακή βραδιά που στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία.
Το ευρύ κοινό ενθουσιάστηκε..." Το μέλλον έγινε παρελθόν.
Μισό λεπτό! Δεν είναι μυθοπλασία αυτό το post. "Πεινάς μαμά μου;" Το άρθρο συνεχίζει: "Η παρουσία του πιάνου, ως βασικού μουσικού συνοδοιπόρου, προσέδωσε μια άλλη διάσταση στην αφήγηση..." Ο χρόνος μας πια δε βιώνεται.
Όλα είναι παρελθόν πριν καν βιωθούν.
Κανείς δεν αντιδρά.
Η ανάγκη βλέπετε για παραγωγή περιεχομένου.
Πριν καν τα πράγματα συμβούν. "Πεινάς μαμά μου;" Το άρθρο συνεχίζει εν τη απουσία του ανθρώπου: "Ο χώρος, με τη γοητευτική του ατμόσφαιρα και την άψογη οργάνωση, λειτούργησε ως ιδανικό σκηνικό για να υποδεχθεί τους πολυάριθμους θεατρόφιλους που τίμησαν με την παρουσία τους αυτήν τη σημαντική επέτειο." Το ανυπόγραφο άρθρο υπέγραψε και την επιτυχία της παράστασης! Το μέλλον γίνεται ξανά και ξανά παρελθόν. "Πεινάς μαμά μου;" Το άρθρο συνεχίζει: "Η “Special Piano Night” δεν ήταν απλώς μια παράσταση, αλλά μια ολιστική εμπειρία που συνδύασε την τέχνη με τη μουσική, την ψυχαγωγία με την ουσία..." Η ουσία έχει χαθεί. "Η συνύπαρξη της θεατρικής δράσης με τις μελωδίες του πιάνου δημιούργησε ένα μοναδικό ντουέτο, που μάγεψε τους παρευρισκόμενους και απέσπασε διθυραμβικά σχόλια..." Το ΑΙ έχει προλάβει το μέλλον.
Ο καλλιτέχνης ήδη πιέζεται για το αποτέλεσμα.
Και το μέλλον που έγινε παρελθόν άφησε το πραγματικό μέλλον, που προσμένει να βιωθεί, με ένα βάρος πραγμάτωσης ενός μέλλοντος προδιαγεγραμμένου, που οφείλει να βιωθεί με συγκεκριμένο τρόπο πια.
Για να είμαστε συνεπείς απέναντι στο αδιόρατο σύστημα που ορίζει τις ζωές μας.
Χωρίς έλεγχο.
Παραδομένοι στις ευγενικές υπηρεσίες μιας νοημοσύνης τεχνητής.
Που δε στάζει αίμα. "Πεινάς μαμά μου;" Ζούμε σε έναν κόσμο, όπου η αναζήτηση της εμπειρίας είναι πια επιτακτική.
Γιατί οι ζωές μας είναι τόσο προβλέψιμες που δεν αποτελούν εμπειρία πια.
Δεν είναι πρόβλημα το ΑΙ, πρόβλημα είναι η χρήση του και η απουσία του ανθρώπου από τη διαδικασία διαμόρφωσης της πραγματικότητας.
Μία απουσία σε τέτοιο βαθμό έκδηλη, που ο χρόνος καταργείται.
Στο βωμό μιας ακατάπαυστης παραγωγής περιεχομένου προς κατανάλωση. "Πεινάς μαμά μου;" Τους φακέλους με προσφορές πίτσας, που έρχονταν στο όνομα της μητέρας μου, συνέχιζα να τους παραλαμβάνω για καιρό.
Τους συγκέντρωνα ευλαβικά στο τραπεζάκι της κουζίνας.
Εις μνήμην.
Για να μην ξεχνάω πως ο σεβασμός απέναντι στο χρόνο και την ανάγκη μας να βιώσουμε τα πράγματα με τρόπο ανθρώπινο θα έχει πάντα τον ίδιο προαιώνιο εχθρό: την ίδια την ανθρώπινη φύση. "Πεινάς μαμά μου;" *στο link μπορείτε να διαβάσετε το σχετικό άρθρο: https://athens247.gr/2026/05/20/8-chronia-lemon-piano-night-eortastiki-vradia-sto-aliki-vougiouklaki/ Είναι ανυπόγραφο. Εικάζεται πως τα αρχικά του ανθρώπου που το έγραψε είναι Α.Ι.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους