Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το πρόβλημα δεν είναι ότι ένας νέος άνθρωπος εκφέρει άποψη. Το πρόβλημα είναι ότι η άποψη έχει σχηματιστεί χωρίς μέθοδο και γνώση.

Άλλο πράγμα η πολιτική συμμετοχή και άλλο η δημόσια έκθεση χωρίς στοιχειώδη προετοιμασία.

Όταν μιλά κανείς για εξαγωγές, οφείλει να γνωρίζει τί εξάγεται, πρός ποιό καθεστώς, υπό ποιό νομικό πλαίσιο, με ποιό κόστος για την εθνική οικονομία, ποιά η θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ποιές οι συνέπειες για τη διεθνή αξιοπιστία της χώρας.

Η πολιτική συγχωρεί πολλά, αλλά δεν συγχωρεί την άγνοια που εκφέρεται με αυτοπεποίθηση.

Η δημόσια ζωή δεν είναι πάνελ ούτε σχολική άσκηση αυθορμητισμού.

Είναι χώρος ευθύνης.

Όποιος κατεβαίνει στην πολιτική δεν αρκεί να έχει παρουσία, νεότητα ή ευφράδεια· πρέπει να έχει βάθος, ιστορική μνήμη, θεσμική παιδεία και ικανότητα να διακρίνει τα συνθήματα από την πραγματικότητα.

Η χώρα δεν χρειάζεται υποψηφίους που ανακαλύπτουν τη γεωπολιτική επί σκηνής.

Χρειάζεται ανθρώπους που έχουν μελετήσει πρίν μιλήσουν, που γνωρίζουν το βάρος των λέξεών τους και που αντιλαμβάνονται ότι κάθε δήλωση για τη Ρωσία, τις εξαγωγές, τις κυρώσεις ή την οικονομική πολιτική είναι μιά θέση που έχει άμεσες συνέπειες για τη χώρα.

Με λίγα λόγια: δεν αρκεί κανείς να πιάσει ένα μικρόφωνο για να γίνει πολιτικός.

Το μικρόφωνο απλώς μεγεθύνει αυτό που ήδη υπάρχει.

Και όταν δεν υπάρχει γνώση, μεγεθύνει το κενό.

Δεν φταίει η ίδια η κ. Καρυστιανού.

Μιά γυναίκα που βίωσε το αδιανόητο, την απώλεια του παιδιού της, δικαιούται τον σεβασμό που επιβάλλει η τραγωδία της, ανεξάρτητα από την πολιτική κριτική που μπορεί κανείς να ασκεί γύρω από τη δημόσια παρουσία της.

Το πρόβλημα αρχίζει αλλού: σε εκείνους που επιχείρησαν να μετατρέψουν ένα αυθεντικό ανθρώπινο πένθος σε πολιτικό εργαλείο, σε μοχλό φθοράς, σε σύμβολο αντιπολιτευτικής πίεσης εναντίον της κυβέρνησης.

Η χθεσινή εκδήλωση αυτού που παρουσιάζεται ως κόμμα ήταν, υπό αυτή την έννοια, αποκαλυπτική, επειδή φανέρωσε το κενό πίσω από τη ρητορική της οργής.

Η πολιτική δεν μπορεί να οικοδομηθεί μόνο πάνω στο συναίσθημα, όσο δικαιολογημένο και άν είναι αυτό.

Χρειάζεται πρόγραμμα, θεσμική σοβαρότητα, γνώση, καθαρή αντίληψη του κράτους, της οικονομίας, της εξωτερικής πολιτικής και των ευρωπαϊκών συσχετισμών.

Χωρίς αυτά, το πένθος γίνεται πρόσχημα στα χέρια τρίτων.

Όσοι πίστεψαν ότι η εργαλειοποίηση αυτής της γυναίκας θα προκαλούσε ρωγμές στην κυβέρνηση, τελικά ενισχύουν το ίδιο το κυβερνητικό αφήγημα.

Διότι η σύγκριση ανάμεσα στην κυβέρνηση και στους αντιπάλους της δεν γίνεται σε αφηρημένο επίπεδο· γίνεται μπροστά στους πολίτες με πραγματικά πρόσωπα.

Όταν οι πολίτες βλέπουν ποιοί διεκδικούν να αντικαταστήσουν την κυβέρνηση, ποιό είναι το βάθος τους και ποιά είναι η πολιτική τους συγκρότηση, αντιλαμβάνονται καλύτερα το μέγεθος του διακυβεύματος.

Γι' αυτό δεν πρέπει να δοξαστούν κρυπτόμενοι.

Πρέπει να μιλήσουν, να εκτεθούν, να παρουσιάσουν τις ιδέες τους, την πολιτική τους, το ύφος τους, τις αντιφάσεις τους.

Μόνο έτσι οι πολίτες θα σχηματίσουν καθαρή εικόνα.

Η δημοκρατία χρειάζεται την έκθεση. Διότι μερικές φορές η πιό αποτελεσματική άμυνα απέναντι σε μιά πολιτική αυταπάτη είναι το μικρόφωνο...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους