Η Δικαιοσύνη και τα λουκάνικα. Δείχνει μια παγερή αλαζονεία η στάση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Τζαβέλλα Θανάσης Καρτερός Δείχνει μια παγερή αλαζονεία η στάση του εισαγγελέα του...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Που αρνήθηκε να πάει στη Βουλή –στη Βουλή, όχι στα Εξάρχεια– για να εξηγήσει στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας κάποιες από τις αποφάσεις του.

Κυρίως την απόφαση να αφήσει στο αρχείο την υπόθεση των υποκλοπών, παρά τα νέα στοιχεία που είχαν εν τω μεταξύ προκύψει από την απόφαση του μονομελούς και τις δηλώσεις Ντίλιαν.

Επικαλέστηκε κάποια νομικά επιχειρήματα, που ο πολύς κόσμος δεν καταλαβαίνει, αλλά η εικόνα που προέκυψε είναι σαφής: Εγώ δεν δίνω λογαριασμό ούτε στη Βουλή, κι ας είναι θεμέλιο της αντιπροσωπευτικής μας δημοκρατίας.

Εχει ενδιαφέρον το αφήγημα όσων στηρίζουν αυτή τη στάση. Η Δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη, λένε, και αλίμονο αν έδινε λογαριασμό στις άλλες εξουσίες. Μάλιστα.

Η ανεξάρτητη Δικαιοσύνη, όμως, όταν ο ίδιος Τζαβέλλας ήταν εισαγγελέας στην ΕΥΠ, έδωσε πράσινο φως για την παρακολούθηση του υπουργού Χατζηδάκη.

Του δημοσιογράφου Κουκάκη.

Του εισαγγελέα Μπαρδάκη. Γιατί; Με ποια στοιχεία; Δεν καταδέχεται να δώσει λογαριασμό ούτε σε μας ούτε στη Βουλή ο κύριος εισαγγελέας.

Μόνο στη διορισμένη από τον Μητσοτάκη ηγεσία της ΕΥΠ έδινε πρόθυμα λογαριασμό.

Τι είδους ανεξαρτησία και από ποιον υποδηλώνει αυτό, είναι στην κρίση του καθενός.

Το φαινόμενο δεν είναι καινούργιο και δεν αφορά μόνο τον εν λόγω κύριο.

Οι ανώτατοι κύκλοι της Δικαιοσύνης στην Ελλάδα, με ευθύνη συγκεκριμένων λειτουργών της, κατάφεραν να πείσουν τη μεγάλη πλειονότητα της κοινωνίας ότι όσο περισσότερο εξαρτημένοι είναι από την κυβέρνηση τόσο περισσότερο επικαλούνται την ανεξαρτησία τους.

Δείτε την υπόθεση της ΕΥΠ.

Υπογράφω ό,τι μου βάζει στο τραπέζι ο διοικητής της, που διόρισε ο Μητσοτάκης.

Υστερα ο ίδιος ο Μητσοτάκης με προωθεί στην ηγεσία του Αρείου Πάγου.

Και ύστερα, όταν μου ζητούν τον λόγο για αποφάσεις που εμφανώς βολεύουν την κυβέρνηση, επικαλούμαι την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης.

Ο πιο άσχημος ευτελισμός με το πιο όμορφο περιτύλιγμα, εν ολίγοις.

Που εμφανίστηκε και με την τροπολογία Φλωρίδη, η οποία προβλέπει να «καθαρίζουν» γρήγορα οι βουλευτές τις ποινικές τους υποθέσεις.

Και εύλογα θεωρήθηκε ότι έχει να κάνει με τους βουλευτές της Δεξιάς που εμπλέκονται στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Οι υπουργοί ξεπλύθηκαν από την κυβερνητική πλειοψηφία στη Βουλή – πάει αυτό.

Οι βουλευτές θα ξεπλυθούν με φαστ τρακ διαδικασίες, που περιορίζουν την ενοχλητική «Ρουμάνα» και την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία.

Ετσι, στις εκλογές το κόμμα που βαρύνεται με σκάνδαλα και εγκλήματα θα μπορεί να εμφανιστεί ως λευκή περιστερά: η ανεξάρτητη Δικαιοσύνη αποφάνθηκε! Τα Τέμπη, οι υποκλοπές, ο ΟΠΕΚΕΠΕ, ο Τζαβέλλας, ο Φλωρίδης, η Αδειλίνη.

Η επιβεβαίωση του Μπίσμαρκ: Οι άνθρωποι δεν πρέπει να βλέπουν πώς φτιάχνονται δύο πράγματα, η Δικαιοσύνη και τα λουκάνικα.

Με αποτέλεσμα, στην Ελλάδα του Μητσοτάκη, η Δικαιοσύνη ως έσχατο καταφύγιο του πολίτη να είναι το τελευταίο ανέκδοτο.

Με το οποίο δυστυχώς δεν γελάει κανείς, εκτός ίσως από τους τυφλοπόντικες του τούνελ που οδηγεί από συγκάλυψη σε συγκάλυψη…

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους