Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΑΟΥΛΟ ..είναι φορές που κοιτάζω προς τ' αστέρια.

Στιγμές ρομαντισμού θα πω. Με την σκέψη πάντα ζωγράφιζα πεταλούδες άνοιγα λιβάδια, περπατούσα σε απάτητες πεδιάδες ομορφιάς.

Ο έρωτας με είχε συνεπάρει.

Πάντα αναζητούσα την ομορφιά εκείνης της λεπτομέρειας που οι συναισθηματισμοί θα άγγιζαν τις ευαισθησίες μου. ..και εκείνη, έφερε στην ζωή μου μια ξεχωριστή αίσθηση.

Ο χρόνος, τα όνειρα η αγάπη ...η επαφή που ένωνε κάθε στιγμή σε καθημερινή έκβαση, ερχόταν σαν την ανάσα ενός άνεμου, που άγγιζε μόνο εμάς.

Αγαπούσα ..και αυτό το θεωρούσα ευλογία εσωτερική.

Νομίζω πως, ανθρώπινα σκεπτόμενοι, μέσα στα συναισθήματα αναζητάμε ανατολές, ψάχνουμε για ήλιους που φωτίζουν συγκεκριμένες πλευρές οραματιζόμαστε θαλάσσιες απλωσιές και μέσα στο γαλάζιο τους χανόμαστε σε ρομαντικές εκστασιάσεις.

Δεν θα άλλαζα αυτούς τους οραματισμούς με τίποτα.

Περπατούσα πλάι της και ένιωθα τον κόσμο να μου ανήκει. ...και μόνο ό,τι η ματιά μου γιόμιζε Άνοιξη, ήταν για μένα η ολοκλήρωση που έφτανε ως τα έγκατα των κυτταρικών μου διαδρομών. Χρωστούσα πολλά στον έρωτα αυτόν. ΜΑΗΣ 2026 ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους