Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δεν είσαι έτοιμος ποτέ γι αυτό που σου συμβαίνει Στο τελευταίο του άρθρο στη στήλη του «Ημερολόγιο» ο Στάθης Τσαγκαρουσιάνος ανθολογεί ένα από τα ποιήματα που περιλαμβάνονται στο «20» του Παντελή Μπουκάλα (ΑΓΡΑ) που γράφτηκε εις μνήμη του γιού του Σπύρου που σκοτώθηκε σε δυστύχημα το 2011.

Οι αναγνώστες των εφημερίδων θεωρούμε οικείους μας αυτούς που διαβάζουμε επί χρόνια, καθημερινά.

Άλλοτε τους βρίζουμε, τις περισσότερες φορές επευφημούμε, σε κάποιες περιπτώσεις, όπως αυτή του Παντελή Μπουκάλα, μας μαγεύουν σταθερά.

Οπότε το ποίημα που διάβασα με συγκλόνισε ακριβώς γιατί γράφτηκε από τον Παντελή Μπουκάλα για τον γιό του και δεν είναι μια ποιητική δημιουργία γενικώς και αορίστως.

Είναι από έναν συγκεκριμένο άνθρωπο που διαβάζω όλο τον ενήλικο βίο μου για τον γιό του.

Πριν το θάνατο του γιού του, ο Παντελής Μπουκάλας συνήθιζε να γράφει κάθε Μεγάλο Σάββατο στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ένα υπέροχο άρθρο αρχαιογνωσίας με θέμα τις προσλαμβάνουσες για το θάνατο και την ανάσταση.

Θυμάμαι κάθε τέτοια μέρα να πηγαίνω στο περίπτερο αχάραγα για να αγοράσω την εφημερίδα, μόνο γι αυτό το άρθρο, γι αυτή την περιήγηση στον Κάτω Κόσμο και τη συνθήκη του πένθους που ξεκινούσε από τα κείμενα της αρχαίας ελληνικής και ρωμαϊκής Γραμματείας, περνούσε στα χριστιανικά και συχνά κατέληγε στο Δημοτικό Τραγούδι.

Δεν εχω διαβάσει κάτι ανάλογο σε ομορφιά και βάθος σε όσες γλώσσες γνωρίζω.

Όταν ο γιός του σκοτώθηκε, ο Παντελης Μπουκάλας σταμάτησε να γράφει το άρθρο του Μεγάλου Σαββάτου.

Είναι τρομακτική η στιγμή που η πραγματικότητα σου χτυπάει την πόρτα.

Ξαφνικά όλες οι λέξεις που ξέρεις χάνονται λες και δεν τις έμαθες ποτέ και πρέπει να τις βρεις ξανά μόνος σου, από την αρχή και μετά από το χρόνο που χρειάζεται για να αρχίσει να μεταβολίζεις τον πόνο, αν υποθέσουμε ότι κάτι τέτοιο μπορεί να συμβεί. Τελικά, δεν είσαι ποτέ έτοιμος γι αυτό που σου συμβαίνει.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους