[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΒΑΛΑΩΡΙΤΗ ΣΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΠΤΑΝΗΣΩΝ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. Η 21η Μαΐου 1864 αποτελεί έναν από τους λαμπρότερους σταθμούς της νεότερης ελληνικής ιστορίας. Η Ένωση των Επτανήσων με την...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΒΑΛΑΩΡΙΤΗ ΣΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΠΤΑΝΗΣΩΝ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

Η 21η Μαΐου 1864 αποτελεί έναν από τους λαμπρότερους σταθμούς της νεότερης ελληνικής ιστορίας. Η Ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα δεν ήταν απλώς το αποτέλεσμα διπλωματικών ελιγμών των Μεγάλων Δυνάμεων, αλλά ο καρπός αιματηρών αγώνων και εθνικής αφύπνισης.

Στην πρώτη γραμμή αυτής της ιστορικής αναβάπτισης στάθηκε μια εμβληματική φυσιογνωμία που ένωσε μοναδικά την τέχνη με την πολιτική: ο Αριστοτέλης Βαλαωρίτης. Ο Λευκαδίτης δημιουργός δεν υπήρξε μόνο ο κορυφαίος επικός ποιητής του εθνικού λυρισμού, αλλά και ένας φλογερός, ασυμβίβαστος πολιτικός που αφιέρωσε τη ζωή του στο όραμα της εθνικής ολοκλήρωσης. Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΙΟΝΙΟ ΒΟΥΛΗ ΚΑΙ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΤΟΥ ΔΡΑΣΗ . Γεννημένος στη Λευκάδα το 1824, ο Βαλαωρίτης σπούδασε νομικά στην Ευρώπη αλλά επέλεξε να μην ασκήσει ποτέ το επάγγελμα του δικηγόρου.

Το αληθινό του πάθος ήταν η ελευθερία της πατρίδας του.

Το 1857 εκλέχθηκε βουλευτής στην Ιόνιο Βουλή, εκπροσωπώντας το Κόμμα των Ριζοσπαστών.

Μεσα σε ένα περιβάλλον έντονης βρετανικής προστασίας και αυταρχισμού, ο Βαλαωρίτης χρησιμοποίησε το βήμα της Βουλής ως προμαχώνα.

Με την καθηλωτική του ευγλωττία, πολεμούσε ακούραστα τους ξένους προστάτες, αρνούμενος κάθε συμβιβασμό που θα παρέτεινε την υποδούλωση των νησιών. Ο ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΑΣ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ . Οταν το 1864 οι διπλωματικές συνθήκες ωρίμασαν, ο Βαλαωρίτης ανέλαβε έναν από τους πιο κρίσιμους ρόλους της καριέρας του.

Ταξίδεψε στην Αθήνα μαζί με τον πρόεδρο της Ιονίου Βουλής και άλλες εξέχουσες προσωπικότητες των νησιών.

Εκεί, έχοντας την πλήρη εμπιστοσύνη των συμπατριωτών του, συνέταξε το επίσημο σχέδιο για το Ψήφισμα της Ένωσης.

Το κείμενο αυτό δεν ήταν ένα απλό γραφειοκρατικό έγγραφο· ήταν η νομική και ηθική αποτύπωση της θέλησης ενός ολόκληρου λαού να ενωθεί με τον εθνικό κορμό, στηριγμένο στις αρχές της εθνικής αυτοδιάθεσης και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. ΕΝΑ ΠΟΛΥΤΙΜΟ ΣΤΟΛΙΔΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΙΚΡΗ ΕΛΛΑΔΑ . Για να καταλάβει κανείς το μέγεθος αυτής της επιτυχίας, πρέπει να αναλογιστεί τον γεωγραφικό χάρτη της εποχής.

Το ελληνικό κράτος τότε ήταν ένα μικρό, καθημαγμένο κρατίδιο που περιοριζόταν σχεδόν αποκλειστικά στη Ρούμελη και την Πελοπόννησο Θεσσαλία και λίγα νησιά του Αιγαίου . Η προσθήκη των Επτανήσων δεν ήταν απλώς μια εδαφική επέκταση· ήταν ένα ανεκτίμητο στολίδι πολιτισμού, παιδείας και ευρωπαϊκού αέρα.

Τα νησιά του Ιονίου έφεραν μαζί τους μια πλούσια πνευματική κληρονομιά, πανεπιστήμια, τέχνες και μια ώριμη πολιτική σκέψη που η υπόλοιπη Ελλάδα στερούταν, αλλάζοντας ριζικά τη μοίρα του έθνους. .«Είδαμε έναν ήλιο να ανατέλλει από τη θάλασσα, έναν ήλιο που μας λύτρωνε τελικά από τη σκλαβιά.» Αυτή η δυναμική αίσθηση της διπλής ανατολής —του φυσικού φωτός του Ιονίου και του νοητού φωτός της ελευθερίας— σφράγισε τις καρδιές των Επτανησίων που έβλεπαν τα δεσμά αιώνων να σπάνε. Ο ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΣΤΗΝ Β´ ΕΘΝΟΣΥΝΕΛΕΥΣΗ . Μετά την επίσημη Ένωση, ο Βαλαωρίτης εκλέχθηκε αντιπρόσωπος των Επτανήσων στη Β΄ Εθνοσυνέλευση των Ελλήνων στην Αθήνα.

Η παρθενική του εμφάνιση στο βήμα έμεινε στην ιστορία ως μια από τις πιο καθηλωτικές στιγμές του ελληνικού κοινοβουλευτισμού.

Στις 22 Ιουνίου 1864, ο ποιητής-πολιτικός πήρε τον λόγο.

Δεν μίλησε με ξύλινη πολιτική γλώσσα, αλλά με το πάθος ενός ανθρώπου που έβλεπε το όνειρο γενεών να εκπληρώνεται.

Αντί να αναλωθεί σε τοπικιστικές διεκδικήσεις, συγκλόνισε το ακροατήριο ζητώντας εθνική ενότητα και ριζική αναδιοργάνωση του πληγωμένου ελληνικού κράτους. :«Τὸ δὲ ἑλληνικὸν ἔθνος, κύριοι, ἔχει ἀνάγκην ἀνέσεως.

Ἀπεκαλύψαμεν τὰς πληγάς μας καὶ τώρα πρέπει νὰ φροντίσωμεν ὅσον οἷόν τε τάχιον νὰ τὰς θεραπεύσωμεν...» Με αυτά τα ιστορικά λόγια, ο Βαλαωρίτης ξεπέρασε τα στενά όρια της Επτανήσου, διακηρύσσοντας ότι τα νησιά προσφέρουν την πνευματική τους ωριμότητα για την εθνική ανόρθωση.

Παρά τη μετέπειτα εκλογή του ως βουλευτής, ο Βαλαωρίτης αρνήθηκε υπουργικά αξιώματα, συγκρουόμενος με τη μικροπολιτική της εποχής.

Απογοητευμένος, αποσύρθηκε το 1868 στο προσωπικό του καταφύγιο, το νησάκι Μαδουρή, όπου συνέχισε να μάχεται για την πατρίδα μέσω της ποίησής του.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης
Update cookies preferences