Original Post

Πλήρες Κείμενο:

🟥Η κοινωνία ζητά πολιτική ανασύνθεση ,όχι άλλη διαχείριση της ήττας 📍Η συζήτηση που εξελίσσεται εδώ και μήνες στον ευρύτερο δημοκρατικό και προοδευτικό χώρο δεν αφορά απλώς ποιος θα είναι δεύτερος στις επόμενες εκλογές.

Ούτε αφορά μια μάχη προσωπικών φιλοδοξιών ή έναν τηλεοπτικό διαγωνισμό πολιτικής επιβίωσης απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Όποιος αντιμετωπίζει έτσι την κατάσταση είτε δεν καταλαβαίνει τι συμβαίνει στην ελληνική κοινωνία είτε συνειδητά υποτιμά το βάθος της πολιτικής και κοινωνικής κρίσης που βιώνει η χώρα. 📍Γιατί το πραγματικό ερώτημα σήμερα είναι άλλο:Μπορεί να συγκροτηθεί μια μεγάλη δημοκρατική και προοδευτική πλειοψηφία που θα δώσει ελπίδα, προοπτική και διέξοδο απέναντι σε ένα σύστημα εξουσίας που πλέον λειτουργεί με όρους αλαζονείας, ελέγχου και πολιτικής αναπαραγωγής του εαυτού του; 📍Η κυβέρνηση Μητσοτάκη μπορεί να εμφανίζεται ακόμη ισχυρή επικοινωνιακά, όμως κοινωνικά και πολιτικά έχει αρχίσει να φθείρεται βαθιά.

Το σκάνδαλο των υποκλοπών, η τραγωδία των Τεμπών, η διάλυση βασικών δημόσιων υπηρεσιών, η έκρηξη της ακρίβειας, η ασυδοσία της αγοράς, η αίσθηση ατιμωρησίας, η υποβάθμιση της δημοκρατικής λειτουργίας και η μετατροπή του κράτους σε εργαλείο εξυπηρέτησης ημετέρων έχουν δημιουργήσει μια διάχυτη κοινωνική κόπωση και οργή. 📍Και όμως, απέναντι σε αυτή τη φθορά, ο προοδευτικός χώρος δεν κατάφερε μέχρι στιγμής να διαμορφώσει μια ενιαία, πειστική και κοινωνικά ελκυστική εναλλακτική πρόταση εξουσίας.

Εδώ ακριβώς βρίσκεται και η μεγάλη ιστορική ευθύνη των ηγεσιών. 📍Το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη, παρά τη δημοσκοπική ανάκαμψη που κατέγραψε σε μια περίοδο φθοράς του ΣΥΡΙΖΑ, δεν αξιοποίησε τη συγκυρία για να ανοίξει πραγματικά τον δρόμο ενός ευρύτερου προοδευτικού πολιτικού καλέσματος.

Δεν πήρε την πρωτοβουλία για μια μεγάλη διαδικασία ανασύνθεσης και διαλόγου των δημοκρατικών δυνάμεων.

Είτε από πολιτική ανασφάλεια, είτε από φοβικά σύνδρομα απέναντι σε μια πιθανή απώλεια κομματικής αυτονομίας, είτε επειδή κυριάρχησε η λογική της μικροκομματικής καταγραφής, επέλεξε τελικά μια πιο κλειστή στρατηγική.

Μόνο που η κοινωνία δεν αναζητά απλώς “καλύτερα ποσοστά”. Αναζητά προοπτική διακυβέρνησης και πολιτική ελπίδα.

Και αυτό είναι κάτι που δεν μπορεί να προκύψει μέσα από μηχανισμούς, προσωπικές στρατηγικές ή επικοινωνιακές ισορροπίες.

Απαιτεί βαθύτερη πολιτική και ιδεολογική ανασύνθεση. 📍Γιατί η κρίση που βιώνει ο δημοκρατικός και προοδευτικός χώρος δεν είναι απλώς εκλογική.

Είναι κρίση ταυτότητας, αξιοπιστίας και κοινωνικής εκπροσώπησης.

Μεγάλα τμήματα της κοινωνίας αισθάνονται πολιτικά άστεγα.

Δεν πείθονται από εύκολα συνθήματα, αλλά ούτε και από συγκολλήσεις κορυφής χωρίς πολιτικό βάθος και κοινωνική αναφορά. 📍Η χώρα χρειάζεται ένα νέο προοδευτικό κοινωνικό συμβόλαιο.

Με ισχυρό δημόσιο σύστημα υγείας και παιδείας.

Με προστασία της εργασίας και όχι μοντέλο φθηνών και αναλώσιμων εργαζομένων.

Με πραγματική αποκέντρωση και ενίσχυση της περιφέρειας.

Με θεσμική θωράκιση της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου.

Με παραγωγική ανασυγκρότηση που να υπηρετεί την κοινωνική πλειοψηφία και όχι τα ολιγοπωλιακά συμφέροντα.

Με κοινωνική δικαιοσύνη, διαφάνεια και λογοδοσία. 📍Και κυρίως χρειάζεται μια πολιτική δύναμη ή μια νέα ιστορική συμμαχία που να μπορεί να εμπνεύσει ξανά τους ανθρώπους που απομακρύνθηκαν από την πολιτική γιατί ένιωσαν προδομένοι, απογοητευμένοι ή αόρατοι. 📍Αυτή η αναγκαία ανασύνθεση δεν μπορεί να γίνει πίσω από κλειστές πόρτες.

Δεν μπορεί να επιβληθεί “από τα πάνω”. Δεν μπορεί να στηθεί με επικοινωνιακούς όρους μεταγραφές και τεχνητές συγκολλήσεις. 📍Από τη στιγμή που δεν υπήρξε έγκαιρα η απαραίτητη πολιτική τόλμη για μια ευρεία δημοκρατική και προοδευτική πρωτοβουλία απέναντι στη δεξιά του Κυριάκου Μητσοτάκη, πλέον τον λόγο τον έχει η κοινωνία.

Η κάλπη θα λειτουργήσει ως πολιτικός επιταχυντής εξελίξεων.

Ο ίδιος ο λαός θα αποφασίσει ποιος μπορεί να εκφράσει πιο αυθεντικά την ανάγκη πολιτικής αλλαγής.

Ποιος διαθέτει αξιοπιστία, κοινωνική γείωση, πολιτικό σχέδιο και δυνατότητα να ενώσει ευρύτερες κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις.

Και ίσως τελικά αυτή να είναι η πιο ουσιαστική δημοκρατική διαδικασία.

Όχι τα παρασκηνιακά παζάρια.

Όχι οι μηχανισμοί.

Όχι οι επικοινωνιακές κατασκευές των συστημικών media.

Αλλά η ίδια η κοινωνία. 📍Γιατί όταν οι πολιτικές ηγεσίες αδυνατούν να υπερβούν τις φοβίες, τις ισορροπίες και τις μικροστρατηγικές, τότε ιστορικά παρεμβαίνει ο λαός για να επιβάλει νέους συσχετισμούς και νέες πολιτικές πραγματικότητες. 📍Και αυτή ακριβώς είναι σήμερα η μεγάλη αγωνία αλλά και η μεγάλη ελπίδα του δημοκρατικού και προοδευτικού κόσμου. Να μην χαθεί άλλη μία ιστορική ευκαιρία. 🖌️Πασχάλης Θ. Τόσιος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους