Και αν δεν το πάρουμε πάλι ? Και αν δεν το πάρουμε τι ? Τελειώνει ρε ο Ολυμπιακός ? Να μας συμπαθάτε εμάς τους λίγο μεγαλύτερους , τους πενηντάρηδες (και βάλε ) αλλά η σχέση μας με τον μπασκετικό...

Πλήρες Κείμενο:

Και αν δεν το πάρουμε πάλι ? Και αν δεν το πάρουμε τι ? Τελειώνει ρε ο Ολυμπιακός ? Να μας συμπαθάτε εμάς τους λίγο μεγαλύτερους , τους πενηντάρηδες (και βάλε ) αλλά η σχέση μας με τον μπασκετικό Ολυμπιακό ξεκίνησε σε χρόνια που η ομάδα δεν είχε ακόμα καμία σχέση με την ελίτ της Ευρώπης . Για την ακρίβεια ούτε καν με την εγχώρια ελίτ . Όταν στεκόμασταν γυμνασιόπαιδα δίπλα στα εκδοτήρια του Παπαστράτειου και περιμέναμε εκείνον τον κύριο με το κατάλληλο προφίλ , αυτόν ντε που θα μπορούσε να είναι και πατέρας μας για να του πούμε δειλά δειλά , "κύριε θα με βάλεις μέσα?" με το που έπιανε το εισιτήριο στα χέρια του , δεν περνούσε ποτέ από το μυαλό μας αυτό που θα ακολουθούσε .. Για εμάς τότε ο Ολυμπιακός ήταν η δικαιολογία για σκασιαρχείο από τα Αγγλικά μεσοβδόμαδα για να περπατήσουμε κανά 20λεπτο και να παρακολουθήσουμε τους τότε ήρωες μας στην προπόνηση . Τον Καμπούρη τον Τζίμη τον Μανιάτη τον Παναγιωτόπουλο ,που έχανε από τον Άρη και έκλαιγε , και τον Γιάννη Παραγιό . Ήταν αυτές οι εποχές που στα ματς με τον Άρη τα μέτρα ασφαλείας ήταν τόσο δρακόντεια που σου επέτρεπαν να πηδήξεις τα κάγκελα από το κολυμβητήριο και να δεις το ματς μέχρι το ημίχρονο κάτω από τις ξύλινες κερκίδες αφού πρώτα είχες μπει από καμιά χαραμάδα του πετσικαρισμένου ελλενίτ ! Τότε το μπάσκετ ήταν ακόμα στον βορρά . Μεγαλώσαμε με ήρωες που δεν ήταν MVP’s ,τροπαιούχοι , πρωταθλητές αλλά ποιος νοιαζόταν ? Από τότε κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι . Ο Ολυμπιακός ξεκίνησε αργά αλλά σταθερά να αλλάζει μαζί και το μπάσκετ , μαζί αλλάζαμε και εμείς .. Μεγαλώνοντας οι ήρωες με την ερυθρόλευκη άλλαζαν και αυτοί.

Και από όλους αυτούς παίρναμε και κάτι διαφορετικό . Από την ταπεινότητα του Αργύρη Καμπούρη περάσαμε στο πάθος του Ιωαννίδη ,στην σοφία του Ντούντα στην ψυχάρα του "κοντοπίθαρου" αλλά με μπόι ψυχής 2,2μ Σταύρου Ελληνιάδη του (Γκάλη της Α2) , στο θράσος του Μίλαν Τόμιτς ,στην δύναμη του Σιγάλα . Μόνο που πλέον βλέπαμε μαζί τους και μερικούς σουπερ σταρς που σε έκαναν να αγαπήσεις το άθλημα και να το θαυμάσεις περισσότερο . Πάσπαλιε ,Ταρπλει, Φορντ Ριβερς ,Τζόνσον, Μπέρι .. Ζήσαμε τα πρώτα μας πρωταθλήματα , ζήσαμε Ευρωπαϊκά ζήσαμε απογοητεύσεις χαμένους τελικούς χαμένες ευκαιρίες , νοιώσαμε πολλές φορές την αδικία αλλά ο Ολυμπιακός δεν τελειώνει.

Όσα μαρτυρικά καλοκαίρια και αν περάσουμε αναμένοντας να ξεκινήσει τον Οκτώβριο το επόμενο ταξίδι το συμπέρασμα είναι αυτό . Δεν χρειάζεται να αναλύσουμε ιστορικά τι έχει γίνει τα τελευταία χρόνια . Ο κόουτς Μπαρτζώκας θα είναι ο τρίτος προπονητής μετά τον Ομπράντοβιτς και τον Ιτούδη που θα οδηγήσει την ίδια ομάδα σε 5 σερί final four .Κανένας όμως δεν έφτασε στο 5ο χωρίς να έχει πάρει στα προηγούμενα τον τίτλο .Ο Ομπράντοβιτς πήρε τίτλο με την Φενέρ την 3η φορά που πήγε Ο Ιτούδης με την ΤΣΣΚΑ το πήρε την 2η . Δεν ξέρω αν κάποιος από αυτούς θα είχε επιβιώσει στον πάγκο του αν είχε χάσει 4 σερί.

Το γεγονός όμως ότι ο κόουτς Μπαρτζώκας είναι ακόμα εδώ και το παλεύει αποδεικνύει περίτρανα ότι στον κόσμο του Ολυμπιακού μετράνε και άλλα πράγματα εκτός από τις κούπες . Ελπίζω και εύχομαι η τύχη να μην εμποδίσει και αυτήν την φορά να εξαργυρωθεί η επιταγή που κρατάει όλος ο οργανισμός στα χέρια του εδώ και χρόνια . Αλλά ακόμα και αν η μοίρα επιλέξει κάτι άλλο ..τελειώνει ρε ο Ολυμπιακός ?? PS Όσο αυτό το κείμενο ήταν υπό επεξεργασία έφτασε το κακό μαντάτο ότι άλλος ένας ήρωας της παιδικής μας ηλικίας έφυγε από την ζωή .. Καλό ταξίδι .. PS 2 Δεν χρειάζονται ειδικές οδηγίες και ανακοινώσεις για το πως θα πρέπει να συμπεριφερθεί ο κόσμος του Ολυμπιακού στο γήπεδο που θα φιλοξενηθεί ..Ο κόσμος του Ολυμπιακού και ξέρει και σέβεται ..

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους