Βγαίνεις από το Ηρώδειο και, για πρώτη φορά, στο βάθος του αθηναϊκού ορίζοντα εμφανίζεται ο πύργος του Ελληνικού. Κι εκεί, μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, συμπυκνώνεται ολόκληρη η ιδεολογία της σύγχρονης...
Βγαίνεις από το Ηρώδειο και, για πρώτη φορά, στο βάθος του αθηναϊκού ορίζοντα εμφανίζεται ο πύργος του Ελληνικού.
Κι εκεί, μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, συμπυκνώνεται ολόκληρη η ιδεολογία της σύγχρονης Ελλάδας: η Ακρόπολη μπροστά, το real estate πίσω.
Η μνήμη χαμηλά, το κεφάλαιο ψηλά. Η Αθήνα δεν φοβάται πλέον να αλλοιώσει το βλέμμα της. Αντιθέτως.
Θέλει να δείξει ότι πέρασε οριστικά από την εποχή του μέτρου στην εποχή της επίδειξης.
Ο ουρανοξύστης δεν χτίστηκε απλώς για να κατοικηθεί.
Χτίστηκε για να φαίνεται.
Να εισβάλλει ακόμη και στην έξοδο του Ηρωδείου, σαν μια γυάλινη διαφήμιση της νέας εθνικής θρησκείας: επένδυση, τουρισμός, funds, χρυσές βίζες και ηδονική υποταγή στην αγοραία κλίμακα.
Αυτή είναι η πιο ακριβής εικόνα της εποχής Μητσοτάκη: βγαίνεις από έναν χώρο όπου κάποτε η πόλη άκουγε μουσικές και τραγωδίες για την ύβρη, και απέναντί σου υψώνεται η ίδια η ύβρις φωτισμένη σε premium τετραγωνικά. Η Αθήνα δεν απέκτησε απλά skyline. Απέκτησε χορηγό.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους