Ο τηλεφακός είναι ένα απίθανο εργαλείο - από τα πιο δημιουργικά εξαρτήματα του φωτογράφου. Όταν τον στρέψεις νύχτα στον ουρανό, γίνεται μηχανή που μας πάει πίσω στον χρόνο και βλέπουμε φως αστεριών...
Ο τηλεφακός είναι ένα απίθανο εργαλείο - από τα πιο δημιουργικά εξαρτήματα του φωτογράφου.
Όταν τον στρέψεις νύχτα στον ουρανό, γίνεται μηχανή που μας πάει πίσω στον χρόνο και βλέπουμε φως αστεριών που έχουν σβήσει εδώ και αιώνες.
Η λειτουργία του τηλεφακού είναι ένα απλό φυσικό φαινόμενο.
Το μελετούμε εξαντλητικά από το 1608 που πρωτοεφευρέθηκε το τηλεσκόπιο (ο πρώτος τηλεφακός ουσιαστικά) από τον Γερμανο-Ολλανδό Hans Lipperhey.
Ένα βασικό -- και γοητευτικό -- χαρακτηριστικό των τηλεφακών είναι η συμπίεση της απόστασης μεταξυ δυο μακρινών αντικειμένων.
Αυτό το χαρακτηριστικό το βιώνουμε και με τα ίδια μας τα μάτια, κάθε φορά που βλέπουμε την πανσέληνο χαμηλά στον ορίζοντα.
Μας φαίνεται τεράστια, επειδή στην ίδια ευθεία βλέπουμε κι άλλα πράγματα (σπίτια, δέντρα, κτλ) και αισθανόμαστε σα να μην υπάρχει διαμήκης απόσταση με το φεγγάρι.
Λίγη ώρα αργότερα, όταν η πανσέληνος βρίσκεται ψηλότερα στον ουρανό και δεν παρεμβάλονται άλλα αντικείμενα, μας φαίνεται μικρότερη.
Η καταπληκτική φωτογραφία «Ανθρώπων Έργα» του Vassilis Stamos δεν είναι εξαίρεση στον κανόνα αυτό.
Η απόσταση των 8,5 χλμ μεταξύ Ακρόπολης και Ριβιέρας χάνεται.
Αυτός είναι ο κανόνας του τηλεφακού.
Έτσι ακριβώς χάνεται και η απόσταση μεταξύ αστεριών και νεφελωμάτων και γαλαξιών στην αστροφωτογράφηση.
Η φωτογραφία που βάζω εδώ είναι προιόν ΤΝ στηριγμένο στην φωτογραφία του Στάμου.
Δείχνει περίπου την ίδια λήψη αλλά με λιγότερη συμπίεση.
Χρησιμοποιεί δηλαδή έναν φακό μικρότερου εστιακού μήκους και πιο κοντά στην Ακρόπολη.
Στην συμπίεση της τηλεφωτογράφησης επικρατούν τα μεγάλα γωνιακά μεγέθη.
Γι αυτό ο πύργος στο Ελληνικό φαίνεται τόσο υπερμεγέθης.
Σε αισθητικό επίπεδο, για μένα, η φωτογραφία του Στάμου είναι εξαιρετική.
Αλλά δεν είναι ακριβές φωτογραφικό τεκμήριο όσον αφορά την οπτική του αστικού τοπίου.
Πρόκειται για απομονωμένη εικόνα που αναπαριστά λιγότερο από το 4% του οπτικού πεδίου που αντιλαμβανόμαστε με τα μάτια μας (εικάζω πως η φωτογράφιση έγινε με εστιακό μήκος 500 χιλιοστών, δλδ γωνιακό εύρος περίπου 5°, ενώ το ανθρώπινο μάτι βλέπει περίπου 120° και συνδυαστικά κοντά στις 200°). Επίσης σε αισθητικό επίπεδο, ακόμη προσπαθώ να καταλάβω τι πάμε να κάνουμε στο Ελληνικό.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους