Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Γράφει ο Antonis Boskoitis... Ο 82άχρονος Γιωτόπουλος αποφυλακίστηκε με περιοριστικούς όρους μετά από 24 χρόνια.

Διάβασα την ανάρτηση του Άρη Δαβαράκη που υπαινίσσεται πως η 17Ν ήταν χειρότερη από τη χούντα.

Προβληματίστηκα, αλλά το ξεπέρασα, σαν θυμήθηκα μια σκηνή στο πατρικό μου γύρω από το οικογενειακό τραπέζι: Θα ήταν μέσα προς τέλη του 1980 και η τρομοκρατική οργάνωση απασχολούσε συνεχώς τα ΜΜΕ με βομβιστικές επιθέσεις σε αμερικανικούς στόχους, λεωφορεία, τράπεζες κλπ.

Όταν έφτασε η μέρα της εκτέλεσης του Αγγελόπουλου της Χαλυβουργικής, ο πατέρας μου, που είχε χάσει φίλο κολλητό από τα χρόνια στη Γερμανία, σε εργατικό ατύχημα στη Χαλυβουργική και φυσικά ουδείς ασχολήθηκε, άνοιξε πανηγυρικά μία ρετσίνα στο τραπέζι και αναφώνησε: «Στην υγειά των παιδιών αυτών που θα μας κάνουν οπαδούς τους». Θέλω να πω ότι υπήρξε μεταξύ των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων, ένα αίσθημα απονομής δικαιοσύνης, αυτό το χιλιοακουσμένο «θα πάρω το νόμο στα χέρια μου» (και ποιος δεν τό'χει πει, εδώ που τα λέμε, με συχνές δυστυχώς αφορμές), εν ολίγοις κάτι που δεν ακούστηκε ούτε κατά διάνοια ενόσω κυβερνούσε για μια επταετία η χούντα και οι βασανισμοί πολιτών ήταν καθημερινό φαινόμενο.

Καλώς αποφυλακίστηκε ο Γιωτόπουλος.

Άλλα κι άλλα καθίκια αποφυλακίζονται μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα ή, ακόμη χειρότερα, δεν τους κάνει κανείς τίποτα, δεν τους αγγίζει, λόγω διασυνδέσεων με τους ισχυρούς αυτού του κράτους.

Καταδικάζουμε τη βία απ' όπου κι αν προέρχεται, εξ ου και σήμερα συμπαθούμε τις τελείως ανώδυνες παρεμβάσεις του Ρουβίκωνα, που επιτελούν έως και κοινωνικό έργο. Ένα είναι σίγουρο: Η ελληνική δημοκρατία δεν κινδυνεύει πια από κανέναν Γιωτόπουλο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους