Την ώρα που μέλη της κινηματογραφικής κοινότητας είτε έχουν απαχθεί από ξένο κράτος είτε βρίσκονται να ρισκάρουν τη ζωή τους ασκώντας αυτονόητη αλληλεγγύη προς ένα λαό που βιώνει γενοκτονία...
Την ώρα που μέλη της κινηματογραφικής κοινότητας είτε έχουν απαχθεί από ξένο κράτος είτε βρίσκονται να ρισκάρουν τη ζωή τους ασκώντας αυτονόητη αλληλεγγύη προς ένα λαό που βιώνει γενοκτονία, κυκλοφορεί μια ταινία που απεικονίζει μια Ελλάδα η οποία υπάρχει και ταυτόχρονα, δεν υπάρχει καθόλου.
Αυτό σκεφτόμουν κυρίως γράφοντας για την «Αρκουδότρυπα», πως πετυχαίνει μια συνάντηση διαφορετικών εντυπώσεων για τη χώρα που μας περιβάλλει.
Άλλοτε εξωτικές, άλλοτε ρεαλιστικές μα πάντα σαν κάτι από το οποίο δεν μπορούμε να ξεφύγουμε. Και για αυτό, πιστεύω, έχει μια κινηματογραφική δυναμική που είναι αδύνατο να προσπεραστεί. Περισσότερα στα σχόλια.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους