Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αναφορά στο κινηματοθέατρο «Πάνθεον» της λεωφόρου Πανεπιστημίου.Η θρυλική αίθουσα που λειτούργησε περίπου έξι δεκαετίες αφήνοντας βαθύ καλλιτεχνικό στίγμα στην πόλη των Αθηνών.Ξεκίνησε σαν κινηματογράφος το 1914.

Την περίοδο της Κατοχής, από το 1941 έως το 1945, λειτούργησε ως θέατρο.

Εκεί ανέβηκαν από τον θίασο Μαυρέα – Μακρή τα σκετς του Δ. Ευαγγελίδη «Κοκτέηλ» και η μουσική κωμωδία του Αλέκου Σακελλάριου «Περιπέτεια στην επαρχία». Μετά εγκαταστάθηκε θίασος ρεβύ – βαριετέ με τη Μπέλλα Σμάρω. το 1970, νοικιάστηκε για ένα μόνον χρόνο στον θεατρικό επιχειρηματία Βασίλη Μπουρνέλη.

Η κατεδάφιση παρατάθηκε γι΄ αργότερα και το θέατρο «κλείστηκε» για τον χειμώνα 1971-72 στον Αλέξη Μινωτή και την Κατίνα Παξινού.

Το καλλιτεχνικό ζεύγος ξεκίνησε ένα πρωί να πάει στο θέατρο που θα ανέβαζε τις παραστάσεις του, έχοντας προκαταβάλει και μισό εκατομμύριο δραχμές.

Αλλά δεν πίστευαν στα μάτια τους.

Το θέατρο δεν είχε σκηνή, στέγη, χαλιά αλλά και ορισμένες κολώνες! Είχε μεταβληθεί σε γιαπί.

Τι είχε συμβεί; Ο Β. Μπουρνέλης ήθελε το θέατρο για έναν ακόμη χρόνο και επειδή οι ιδιοκτήτες το νοίκιασαν σε άλλους, γκρέμισε την υπερυψωμένη σκηνή και κάλυψε τα καμαρίνια που ήταν από κάτω ρίχνοντας τσιμέντο! Εντέλει το θέατρο αποκαταστάθηκε και χρησιμοποιήθηκε από το ζεύγος Μινωτή – Παξινού, μέχρι τι αρχές Μαΐου 1972.

Μεταξύ άλλων, ο Αλ. Μινωτής ανέβασε και τον «Έμπορο της Βενετίας» του Σαίξπηρ, επισημαίνοντας ότι του είχε λείψει το αρχαίο δράμα από τότε που είχε φύγει από το Εθνικό Θέατρο.

Οπότε κατέφευγε στον Σαίξπηρ.

Μαζί με το πέρας των παραστάσεων άρχισε η κατεδάφισή του, ενώ ακολούθησε, το καλοκαίρι του ίδιου χρόνου και το θέατρο «Φλορίντα» της λεωφόρου Αλεξάνδρας. (πληροφορίες από τη σελίδα https://www.taathinaika.gr )

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους