Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το ότι εν έτει 2026, θα βλέπαμε μια Σοβιετικοκρατούμενη ΠΑΕ, να καταφεύγει σε πρακτικές Μακαρθισμού της δεκαετίας του 50, δυστυχώς δεν είναι το χειρότερο από αυτά που φαίνεται να έρχονται.

Ο τρόπος με τον οποίο διοικείται το σωματείο, και, μιας και όλοι κρινόμαστε από αυτά, τα αποτελέσματα, έχουν τοποθετήσει στο άλλο άκρο ακόμα και τους τελευταίους καλοπροαίρετους που ονειρευόταν έστω και την ύστατη στιγμή, τον ηγέτη των πιστών, να εμφανίζεται καβάλα στο περίφημο άλογο (ή έστω στο ελικόπτερο), για να τα "αλλάξει όλα" και να οδηγήσει το λαό του, στη Γη της επαγγελίας.

Εντάξει προφανώς έχουν απομείνει κάποιοι οι οποίοι κρατάνε ακόμα Θερμοπύλες, είτε επειδή βρίσκονται, είτε επειδή με το μυαλό τους, ευελπιστούν ότι με την εκδούλευση που πουλάνε, θα μπούνε επιτέλους σε ένα κάποιο pay roll.

Τι διάολο, τόσο κόσμο ταϊζει η οικογένεια, τι θα βλάψει ένα δύο στόματα ακόμα.

Έτσι, μέσα σε όλο αυτόν τον ορυμαγδό ειδήσεων, "ειδήσεων" (δηλαδή σε πιο απλά ελληνικά, non paper), και εθιμοτυπικών εξελίξεων (ενδιαφέρον Στουτγκάρδης για Κωνσταντέλια, φημολογία από Ρωσία για αντικατάσταση Λουτσέσκου, φημολογία από Αραβία για ενδιαφέρον κάποιας ραντομ Αλ Κάτι για Λουτσέσκου, και την κλασική ρήτρα δανεικού που δεν ενεργοποιούμε - αυτή τη φορά, ο αριθμός που κερδίζει, είναι του Γιακουμάκη), βλέπουμε και διαβάζουμε, ωραιότατες απόψεις - ξεπλύματα, στο επικό αυτογκόλ Κουβεντιδη, προτροπές στον Μεγάλο να τα αλλάξει όλα, και επειδή τις παραδόσεις τις τιμούμε, τα καλοκαίρια που τελειώνουν σε ζυγό αριθμό, έχουμε κλείσιμο κάνουλας.

Άλλες φορές το λέμε FFP, κάποιες άλλες το λέμε αυτάρκεια, τώρα βρήκαμε νέο πιασάρικο όνομα, και αποφασίσαμε να το λέμε cost control.

Στο επίκεντρο όλων αυτών, το αγνό ΠΑΟΚτσακι από το Κορδελιό, έχει μείνει μαλάκας για μια ακόμα φορά τα τελευταία χρόνια, και ψάχνει άλλη μια φορά, να βρει τι του φταίει.

Μην ήταν οι τραυματισμοί, μην ήταν τα κολλήματα του Λουτσέσκου, μην ήταν το κακό το ριζικό μας, μην ήταν όλα μαζί, αλλά σύμφωνα με αυτούς που "τα ξέρουν από μέσα", επ ουδενί δεν ήταν ότι για άλλη μια φορά, ΓΙΑ ΑΚΟΜΑ ΜΙΑ Γ@ΜΗΜΕΝΗ ΧΡΟΝΙΑ, το Γενάρη στείλαμε ανθρώπους να μαζέψουν από τα καλώδια τους αετούς που πετάμε, όχι τίποτα άλλο, μη ρίξουμε και το γενικό σε ένα ολόκληρο χωριό και το βυθίσουμε στο σκοτάδι.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι να το δεις το έργο.

Μπορείς να αγχώνεσαι, μπορείς να εκνευρίζεσαι, μπορείς να αγωνιάς, μπορείς ακόμα και να μαυρίζεις την ψυχή σου, επειδή κατά 99% ΚΑΙ η επόμενη χρονιά θα πάει με κορώνα γράμματα στα προκριματικά του καλοκαιριού, με κύμα δανεικών, και με τουλάχιστον μία πώληση (ή μη ανανέωση συμβολαίου), βασικού ποδοσφαιριστή της ομάδας, πιθανότατα εν μέσω των προκριματικών που προαναφέραμε.

Μπορείς να δείξεις την οργή σου με τη φωνή, ή με την απάθεια σου.

Μπορείς να δείξεις την αγάπη σου ή τη διαφωνία σου σε αυτό που στήνεται, με την αγορά ή μη τη αγορά ενός διαρκείας.

Αυτό που ΔΕΝ μπορείς να κάνεις πάντως, είναι να ελπίζεις ότι αυτή τη φορά τα πράγματα θα γίνουν διαφορετικά.

Θα παρθούν αποφάσεις με ποδοσφαιρική λογική, θα στηθεί μία ομάδα η οποία θα καλύψει τα κενά της, και αν το Γενάρη κριθεί ότι κάπου χρειαζόμαστε ενίσχυση, θα έρθει κι αυτή. This train has left the station. Εδώ και καιρό. Φάτε Παπαμιμίκο τώρα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους