ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΜΙΑ ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΗ ΜΑΧΗ ΕΠΙΚΩΝ ΔΙΑΣΤΑΣΕΩΝ στους τελικούς της Δύσης ΤΟ ΜΠΑΣΚΕΤ: Όπως γράψαμε πριν τη σειρά η καλύτερη τύχη της Oklahoma απέναντι στο εξωγήινο πλάσμα με το όνομα Victor...

Πλήρες Κείμενο:

ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΜΙΑ ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΗ ΜΑΧΗ ΕΠΙΚΩΝ ΔΙΑΣΤΑΣΕΩΝ στους τελικούς της Δύσης ΤΟ ΜΠΑΣΚΕΤ: Όπως γράψαμε πριν τη σειρά η καλύτερη τύχη της Oklahoma απέναντι στο εξωγήινο πλάσμα με το όνομα Victor Wembanyama είναι να πάει σε ψηλά σχήματα, με τον Hartenstein πάνω του και τον Ηοlmgren στις βοήθειες.

Δεν το είδαμε καθόλου στο πρώτο παιχνίδι όπου ο Victor δεν είχε καμία ιδιαίτερη φθορά και έκανε ανενόχλητος πάρτι στις δύο ρακέτες.

Η εικόνα του game 2 άλλαξε μόνο και μόνο από αυτή την πιο εκτεταμένη χρησιμοποίηση του Hartenstein - o οποίος είναι πολύ καλός πασέρ, έχει παιχνίδι με την μπάλα κάτω και μπορεί να σκοράρει με το floater του ακόμα και πάνω στον Wembi (είχε 4/8 σουτ χθες). Η OKC ισορρόπησε το μακελειό των ριμπάουντ, το πιο ουσιαστικό όμως είναι ότι ο Hartenstein σκρινάροντας τον Wembanyama στη drop defense δημιούργησε διαδρόμους για να μπορέσει ο SGA να μπει στη ρακέτα και να σκοράρει.

Το ξύλο που έφαγε δε ο Γάλλος από τον Hartenstein σίγουρα έχει το κόστος του πάνω στο σώμα του (θα επανέλθουμε σε αυτό). Η απουσία του Fox για το San Antonio είναι κομβική, όχι γιατί το απίστευτο δίδυμο Castle-Harper δεν τα καταφέρνει περίφημα, αλλά γιατί λόγω της ασφυκτικής πίεσης που βάζει στην μπάλα η Oklahoma oι Spurs χρειάζονται πάντα ΔΥΟ καλούς ball-handlers στο γήπεδο.

Τα κουκιά λοιπόν δεν βγαίνουν, τα δυο παιδιά είναι υπερφορτωμένα και σωματικά αλλά κυρίως πνευματικά, και τα λάθη αυξάνονται κατακόρυφα με το που ο ένας τους βρεθεί μόνος του στο παρκέ χωρίς τον άλλο.

Τα 21-9 λάθη υπέρ της Oklahoma είναι απαγορευτικά για αυτό το επίπεδο. Ο Μitch Johnson κατανοεί φυσικά το πρόβλημα, και πολύ σωστά ενεργοποίησε από την κατάξυψη τον Jordan McLaughlin ο οποίος έδωσε 5 ανάσες στους μικρούς.

Ο τραυματισμός όμως του Harper και η αποχώρησή του νωρίς στο δεύτερο ημίχρονο έμοιαζε με χαριστική βολή για οποιαδήποτε σκέψη για νίκη για το San Antonio. (να πούμε βέβαια πως και η απουσία του Jalen Williams είναι πολύ σημαντική για την OKC, αν και περιμέναμε ότι δύσκολα θα άντεχε τέτοια καταπόνηση μετά από τους συνεχείς φετινούς τραυματισμούς του ο J-Dub). Kαι εδώ είναι που τα πράγματα αποκτούν τεράστιο ενδιαφέρον. Oι Thunder εξισορρόπησαν τα ριμπάουντ, κέρδισαν κατά κράτος την μάχη των κατοχών, έπαιξαν καλό μπάσκετ μπροστά, γύρισαν την μπάλα εξαιρετικά σε καταστάσεις 4 οn 3, έβαλαν σουτ (13/36 τρίποντα είναι μια χαρά), "έδειραν" ατιμώρητα το San Antonio με την ψυχή τους. ΠΩΣ ΛΟΙΠΟΝ οι Spurs έμειναν μέσα στο παιχνίδι μέχρι τέλους; Πολύ απλά οι Spurs δείχνουν να μην μασάνε από τίποτα, λες και ειναι φτιαγμένοι από ατσάλι ή κάποιο υλικό που δεν ρευστοποιείται ούτε στις υψηλότερες θερμοκρασίες.

Δεν μπορώ να σκεφτώ καμία άλλη ομάδα που δεν θα είχε συνθηκολογήσει από νωρίς μπροστά σε ένα τέτοιο μακελειό.

Και όμως οι Spurs βρίσκαν πάντα τον τρόπο να επιστρέψουν τα χτυπήματα, να βάλουν δύσκολα σουτ, να μείνουν μέσα στο παιχνίδι.

Αυτό πολύ απλά μας λέει ότι πνευματικά το San Antonio είναι κάτι παραπάνω από προετοιμασμένο για να αποκλείσει τους πρωταθλητές.

Όσον αφορά στο μπάσκετ δεν είχαμε καμία αμφιβολία για αυτό.

Εφόσον βέβαια παιχτεί μπάσκετ. Η ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ: κανονικά θα πρέπει να κρατήσω τις αποστάσεις μου και να μην αναφερθώ στη διαιτησία (βολεύει αυτό πάντα), όμως όταν επηρεάζεται σε τόσο μεγάλο βαθμό η αγωνιστική κατεύθυνση του παιχνιδιού θα είναι τελείως υποκριτικό να μην το κάνω.

Υπάρχει μεγάλη διαφορά στα Gortat screens, όπου ο roller ψηλός "σφραγίζει" τον αντίπαλο ψηλό χαμηλά στο ποστ, απαγορεύοντάς του να δώσει βοήθεια στο drive.

Kαι υπάρχει τεράστια διαφορά με αυτό που έκανε σε όλο τον αγώνα ο Hartenstein, να εμποδίζει όχι με το σώμα του, αλλά με τα χέρια του και με χτυπήματα και πιασίματα τον Wembanyama να κάνει contest το σουτ.

Το χθεσινό game 2 ήταν μια ζούγκλα όπου τα πάντα επιτρέπονταν, και η πολύ πιο έμπειρη και εξασκημένη στη χειραγώγηση της διαιτησίας Oklahoma απέκτησε μεγάλο προβάδισμα από τη σφυρίχτρα.

Τα έχω γράψει πολλές φορές και η γνώμη μου δεν αλλάζει. Η OKC έχει καταστρώσει όλο της το αγωνιστικό πλάνο πάνω στο πως θα πάρει το μέγιστο από τη σφυρίχτρα, με ένα άψογα μελετημένο ρεπερτόριο από τεχνάσματα.

Αφού αυτό δουλεύει μπράβο τους, το ΝΒΑ όμως οφείλει να μαζέψει τους διαιτητές και να τους επιστήσει την προσοχή στο τι ακριβώς γίνεται κάτω από τη μύτη τους. Το ΝΒΑ επίσης οφείλει να προστατεύσει την υγεία των αθλητών που ο κόσμος πληρώνει να βλέπει - δεν μπορεί μακριά από την μπάλα να πέφτει κανονικό ξύλο εις το όνομα του πολυπόθητου physicality.

Θέλουμε να δούμε μπάσκετ, όχι κατς.

Προσωπικά αυτός ο συνδυασμός των Thunder από ελληνορωμαϊκή πάλη, ύπουλα χτυπήματα και συνεχές θέατρο και flopping στο άλλο μισό μπας και ξεγελάσουμε τους διαιτητές να μας δώσουν κάνα φάουλ μου είναι εντελώς απωθητικός.

Δουλεύει; σίγουρα ναι.

Αξίζει το σεβασμό μου ως θεατής; Όχι.

ΥΓ στο βίντεο βλέπουμε ένα μικρό δείγμα της "δημιουργικότητας" των Thunder σε κάθε διεκδικούμενη μπάλα.

Mπαίνει και τρίποντο απο αυτή τη δεύτερη ευκαιρία.

Είναι πραγματικά απίστευτο ότι το San Antonio δεν είχε μπει στο μπόνους των βολών στην 4η περίοδο μέχρι και το τελευταίο λεπτό του αγώνα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους