Μητρόπολη Πάφου: Η Ώρα της Σιωπής Τελείωσε – Η Μεγάλη Αδικία και οι «Αόρατοι» Διώκτες Του Χριστεπώνυμου Πληρώματος της Ιεράς Μητροπόλεως Πάφου Η εκλογή για τον αρχιεπισκοπικό και μετέπειτα τον...
Μητρόπολη Πάφου: Η Ώρα της Σιωπής Τελείωσε – Η Μεγάλη Αδικία και οι «Αόρατοι» Διώκτες Του Χριστεπώνυμου Πληρώματος της Ιεράς Μητροπόλεως Πάφου Η εκλογή για τον αρχιεπισκοπικό και μετέπειτα τον μητροπολιτικό θρόνο της Πάφου άνοιξε μια βαθιά, αιμορραγούσα πληγή στις καρδιές των πιστών.
Η πικρία, το αίσθημα της προδοσίας και η κατάφορη αδικία που συντελείται εις βάρος του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού δεν προέρχονται από εχθρούς της Εκκλησίας.
Προέρχονται από εκείνους που ευεργετήθηκαν, εκείνους που φιλοξενήθηκαν και εκείνους που σήμερα επιλέγουν τη σιωπή, υποτασσόμενοι με δειλία στις εντολές μιας αυταρχικής διοίκησης.
Από το «Ιδιωτικό Φέουδο» στην Ανοιχτή Αγκαλιά της Πραότητας Για πάρα πολλά χρόνια, η Πάφος βίωνε μια άτυπη, σκληρή πνευματική απομόνωση.
Συγκεκριμένοι, εξέχοντες Αρχιερείς της Κύπρου δεν επιτρεπόταν ούτε να πλησιάσουν την πόλη.
Τους είχε απαγορευτεί να λειτουργήσουν, να κηρύξουν ή να πραγματοποιήσουν ομιλίες.
Ήταν όλοι τους θύματα μιας προσωπικής κόντρας και ενός εγωιστικού μένους από την πλευρά του Γεωργίου, ο οποίος αντιμετώπιζε τη Μητρόπολη ως ιδιωτικό του φέουδο.
Όταν ανέλαβε ο Μητροπολίτης Τυχικός, δεν κοίταξε αντιπαλότητες.
Καθοδηγούμενος από την έμφυτη πραότητα και τον ειρηνοποιό του χαρακτήρα, έσπασε αυτά τα δεσμά.
Άνοιξε διάπλατα τις πόρτες της Πάφου και κάλεσε, πρώτα και πάνω από όλα, όλους τους Αρχιερείς της Κύπρου.
Τους δικούς μας ανθρώπους, τους Ιεράρχες του νησιού μας που βρίσκονταν υπό διωγμό, αλλά και όλους ανεξαιρέτως τους υπόλοιπους Αρχιερείς της Κύπρου από κάθε γωνιά της.
Προσέφερε σε όλους, χωρίς καμία διάκριση, την ίδια αγάπη, τον ίδιο σεβασμό και την ίδια αρχοντική φιλοξενία.
Απέδειξε στην πράξη ότι η Εκκλησία είναι μια ανοιχτή μάνα που ενώνει και δεν αποκλείει κανέναν.
Κι όμως, αυτή η καθολική αγάπη επιστράφηκε σήμερα με σιωπή και εκμετάλλευση.
Οι ίδιοι άνθρωποι που βρήκαν καταφύγιο και σεβασμό, σήμερα σκύβουν το κεφάλι και υποτάσσονται τυφλά στις εντολές ενός δυνάστη.
Ζει και Αναπνέει για την Πάφο: Η Άρνηση των Χρυσών Θρόνων Προσπάθησαν με φθηνά επιχειρήματα να σπιλώσουν τον Μητροπολίτη Τυχικό, αποδίδοντάς του δήθεν «βλέψεις» για τον αρχιεπισκοπικό θρόνο.
Πόσο λίγο γνωρίζουν το μεγαλείο της ψυχής του.
Αν ο στόχος του ήταν τα αξιώματα και οι πολυθρόνες της πρωτεύουσας, θα είχε φύγει όταν ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος Β' –ο οποίος τον ξεχώριζε και τον αγαπούσε βαθιά για την καλοσύνη του– του άνοιγε διάπλατα τον δρόμο . Ο Τυχικός όμως αρνήθηκε.
Δεν θα καθόταν ποτέ σε εκείνο τον θρόνο, γιατί ζει και αναπνέει μόνο για την Πάφο.
Είναι δεμένος με τις πέτρες, τα ξωκλήσια, τους Αγίους αυτού της επαρχίας που έχει μελετήσει όσο κανείς, και πάνω από όλα, με το ποίμνιό του. Η Παρακαταθήκη της Μάνας και η Μαχαίρα της Αχαριστίας Η πιο βαθιά μαχαιριά, όμως, ήρθε εκ των έσω.
Ιερείς και αρχιμανδρίτες που στο παρελθόν είχαν υποτιμηθεί, ταπεινωθεί και παραγκωνιστεί από τον Γεώργιο, βρήκαν καταφύγιο στη ζεστή αγκαλιά του Μητροπολίτη Τυχικού.
Τους έδωσε θέση στα γραφεία, τους τίμησε με οφίκια και τίτλους, τους σκέπασε με την πατρική του στοργή για να μην βρεθούν στα πυρά της δίωξης.
Δεν τιμώρησε ποτέ, γιατί είχε πάντα ως φάρο στη ζωή του τα λόγια της μητέρας του: «Πιο εύκολα αλλάζεις κάποιον με την αγάπη, παιδί μου, παρά με την τιμωρία». Αυτή την αγάπη χρησιμοποίησαν για να τον πληγώσουν: Ένας ιερέας: Ένα συγκεκριμένο πρόσωπο, ένας ιερέας για τον οποίο ο Αρχιμανδρίτης που λειτουργούσε μαζί του αλλά και ο συγγενής του ιερέας της Πάφου έλεγαν στον Πανιερώτατο ότι είναι έτοιμος.
Αυτοί οι δύο τώρα υποστηρίζουν, ο Αρχιμανδρίτης τον Ιωάννη Ιωάννου μέχρι πρότινος και τώρα υποστηρίζει τον Γρηγορίου του Βαρνάβα, και ο ιερέας συγγενής τον Αγαθόνικο.
Δημιουργούνται πολλά ερωτήματα εδώ.
Και αυτός ο ιερέας πήρε ό,τι ήθελε έφυγε, και τώρα χτυπά ανελέητα και πισώπλατα, με μοναδικό μέλημα πώς θα αρπάξει οτιδήποτε μπορεί μαζί του.
Μας προβληματίζει πολύ.
Οι έντρομοι των γραφείων: Υπάλληλοι και κληρικοί που εγκλωβίστηκαν ή πιέστηκαν από τον Γεώργιο.
Άνθρωποι που, επειδή ο Αρχιεπίσκοπος τους έχει «μπλέξει» κάπου, για να μπορεί να τους ελέγχει , συμπεριφέρονται τώρα με ένα πρωτοφανές και τυφλό μένος, καθοδηγούμενοι αποκλειστικά από τον φόβο τους.
Οι επίδοξοι διάδοχοι: Αρχιμανδρίτες που κάποτε εκλιπαρούσαν τον Μητροπολίτη, και σήμερα, χωρισμένοι σε στρατόπεδα, στηρίζουν επίδοξους και τιποτένιους διεκδικητές που τολμούν να ορεγόνται τον θρόνο της Πάφου. Η Σιωπή των «Πνευματικών» και η Χαιρεκακία Ακόμη και τώρα, η υποκρισία περισσεύει.
Άνθρωποι που ευεργετήθηκαν, σήμερα δηλώνουν «κουρασμένοι», προτάσσουν τις δουλειές τους και τις υποχρεώσεις των παιδιών τους, αρνούμενοι να συμμετάσχουν σε μια ειρηνική διαδήλωση δικαιοσύνης.
Το πιο εξοργιστικό; Πνευματικοί πατέρες που κρύβονται στις σκιές γεμάτοι χαιρεκακία, δίνοντας ρητές εντολές στα πνευματικά τους παιδιά να μην στηρίξουν τον διωκόμενο Ποιμένα.
Κοιτάζουν μόνο τη δική τους βολή, ξεχνώντας ότι για την αδικία έχουμε όλοι μας ευθύνη. Ένας Διωγμός εκ Θεού: Μείνετε Δίπλα στον Ποιμένα Σας Αυτό που βλέπουν εκατομμύρια κόσμου, αλλά αρνούνται να δουν οι τυφλωμένοι διώκτες του, είναι ότι αυτός ο απάνθρωπος διωγμός κρύβει μέσα του κάτι «εκ Θεού». Η ιστορία της Εκκλησίας μας είναι γεμάτη από σύγχρονους, κρυμμένους Αγίους που λασπώθηκαν και κυνηγήθηκαν από το εκκλησιαστικό κατεστημένο.
Από την Ελλάδα και από κάθε γωνιά της Ορθοδοξίας, πνευματικές φωνές στέλνουν το ίδιο μήνυμα: Μείνετε δίπλα του.
Στηρίξτε τον Ποιμένα σας. Ο Μητροπολίτης Τυχικός δεν είναι μόνος του. Η αδικία είναι τεράστια, η προδοσία βαθιά, αλλά η σιωπή μας έσπασε. Η αλήθεια θα λάμψει.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους