Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η κόρη της ήταν ανάπηρη. Ο γάμος της κατέρρεε. Το χειρόγραφό της καταστράφηκε.

Δεν είχε χρήματα και καμία ελπίδα — κι όμως έγραψε ένα μυθιστόρημα που άλλαξε τα πάντα.

Την έλεγαν Περλ Μπακ και έγινε η πρώτη Αμερικανίδα που τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας.

Πριν από αυτό όμως, χρειάστηκε πρώτα να επιβιώσει. Η Περλ γεννήθηκε το 1892 στη Δυτική Βιρτζίνια, αλλά έμεινε εκεί μόλις τρεις μήνες πριν οι ιεραπόστολοι γονείς της τη μεταφέρουν στην Κίνα.

Μεγάλωσε στο Τζεντζιάνγκ, μια πόλη στις όχθες του Γιανγκτσέ, όπου έμαθε να μιλά κινέζικα πριν ακόμη μάθει σωστά αγγλικά. «Τα κινέζικα ήταν η πρώτη γλώσσα που μίλησα πραγματικά άνετα», θα έλεγε αργότερα. «Εκείνα τα χρόνια δεν ένιωθα πως ανήκα πραγματικά στους λευκούς.» Τα πρωινά η μητέρα της τη δίδασκε αγγλικά και δυτική λογοτεχνία.

Τα απογεύματα τα περνούσε με την αγαπημένη της Κινέζα παιδαγωγό, τη Wang Amah, που της αφηγούνταν ιστορίες, της μάθαινε τα κινεζικά έθιμα και τη συνόδευε σε σπίτια ντόπιων οικογενειών. Η Περλ άκουγε τις γυναίκες να κουβεντιάζουν, απορροφούσε τις ιστορίες τους και μάθαινε να βλέπει τον κόσμο μέσα από κινεζικά μάτια.

Έκρυβε τα ξανθά μαλλιά της κάτω από καπέλα, έπαιζε με παιδιά της γειτονιάς, παρακολουθούσε τις γιορτές και τις οικογενειακές τελετές τους.

Δεν ήταν ποτέ εντελώς Αμερικανίδα ούτε όμως και Κινέζα.

Ζούσε κάπου ανάμεσα στους δύο κόσμους, χωρίς να ανήκει ολοκληρωτικά σε κανέναν.

Αυτή η διπλή ταυτότητα θα την έκανε αργότερα μία από τις σημαντικότερες συγγραφείς του 20ού αιώνα.

Πριν συμβεί αυτό όμως, θα έκανε τη ζωή της εξαιρετικά δύσκολη.

Το 1917, η Περλ παντρεύτηκε τον John Lossing Buck, έναν Αμερικανό αγροτικό ιεραπόστολο.

Εγκαταστάθηκαν αρχικά στην αγροτική βόρεια Κίνα και αργότερα μετακόμισαν στο Νανκίνγκ, όπου η Περλ δίδασκε αγγλική λογοτεχνία στο πανεπιστήμιο.

Το 1920 γεννήθηκε η κόρη τους, η Κάρολ.

Σύντομα κατάλαβε πως κάτι δεν πήγαινε καλά. Η Κάρολ δεν αναπτυσσόταν όπως τα άλλα παιδιά.

Δεν μπορούσε να μιλήσει σωστά.

Είχε βίαια ξεσπάσματα, ούρλιαζε για ώρες και αδυνατούσε να μάθει ακόμη και απλές καθημερινές λειτουργίες.

Σήμερα γνωρίζουμε ότι η Κάρολ έπασχε από φαινυλκετονουρία (PKU), μια μεταβολική διαταραχή που προκαλεί σοβαρές αναπτυξιακές βλάβες όταν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα.

Τη δεκαετία του 1920 όμως, κανείς δεν καταλάβαινε τι συνέβαινε.

Ο σύζυγος της Περλ δεν μπορούσε να το διαχειριστεί.

Άρχισε να απομακρύνεται συναισθηματικά, αφήνοντάς τη μόνη να φροντίζει την Κάρολ ενώ παράλληλα συνέχιζε να εργάζεται.

Τα συναισθήματα της Περλ για την κόρη της ήταν βασανιστικά περίπλοκα.

Υπήρχαν στιγμές που αφοσιωνόταν ολοκληρωτικά σε εκείνη, ελπίζοντας απελπισμένα πως κάτι θα άλλαζε.

Υπήρχαν όμως και στιγμές εξάντλησης, απογοήτευσης και ενοχής. «Μερικές φορές μετά βίας αντέχω να κοιτάζω άλλα παιδιά, για να μη σκέφτομαι τι θα μπορούσε να είχε γίνει η Κάρολ», εξομολογήθηκε αργότερα.

Ο σύζυγός της ήλεγχε πλήρως τα οικονομικά τους. Η Περλ παρέδιδε ακόμη και τον μικρό μισθό της και ύστερα αναγκαζόταν να ζητά χρήματα για τα βασικά.

Αρνούνταν επίσης να επιστρέψουν στην Αμερική, όπου η Κάρολ θα μπορούσε να έχει καλύτερη φροντίδα. Η Περλ κατάλαβε σιγά-σιγά κάτι τρομακτικό: πιθανότατα θα έμενε μόνη υπεύθυνη για τη ζωή της κόρης της, χωρίς κανέναν τρόπο να την εξασφαλίσει.

Και τότε, το 1927, όλα κατέρρευσαν. Το Περιστατικό του Νανκίνγκ — η βίαιη εξέγερση εναντίον ξένων κατά τη διάρκεια του κινεζικού εμφυλίου — ανάγκασε την οικογένεια να εγκαταλείψει το σπίτι της παίρνοντας μαζί μόνο όσα φορούσε.

Στρατιώτες λεηλάτησαν το σπίτι.

Στη σοφίτα, εκεί όπου η Περλ έγραφε, βρισκόταν το μοναδικό αντίγραφο του μυθιστορήματος που μόλις είχε ολοκληρώσει ύστερα από χρόνια δουλειάς.

Το χειρόγραφο χάθηκε. Ο Ερυθρός Σταυρός τούς μετέφερε στην Ιαπωνία, όπου έζησαν επί μήνες σαν ξεριζωμένοι άνθρωποι, πριν εγκατασταθούν σε ένα φτωχικό νοικιασμένο σπίτι στη Σαγκάη μαζί με άλλες δύο οικογένειες.

Ο σύζυγός της επέστρεψε στο Νανκίνγκ για δουλειά, αφήνοντάς τη ουσιαστικά μόνη με το παιδί.

Ο γάμος της διαλυόταν.

Η κόρη της χρειαζόταν διαρκή και ακριβή φροντίδα.

Δεν είχε χρήματα και δεν είχε πια ούτε το βιβλίο που είχε γράψει. Η Περλ ήταν 35 ετών, παγιδευμένη σε μια ζωή φτώχειας, εξάντλησης και αβεβαιότητας.

Οι περισσότεροι άνθρωποι θα είχαν παραιτηθεί. Η Περλ άρχισε να γράφει ξανά — όχι από έμπνευση, αλλά από ανάγκη.

Το γράψιμο ήταν ίσως η μοναδική της ευκαιρία να αποκτήσει οικονομική ανεξαρτησία και να εξασφαλίσει το μέλλον της Κάρολ.

Σε ένα βιβλιοπωλείο της Σαγκάης βρήκε ένα παλιό εμπορικό περιοδικό με τα ονόματα τριών λογοτεχνικών πρακτόρων.

Έστειλε γράμμα και στους τρεις.

Οι δύο την απέρριψαν αμέσως, λέγοντας πως δεν υπήρχε αμερικανικό κοινό για ιστορίες που διαδραματίζονταν στην Κίνα.

Ο τρίτος, ο David Lloyd, δέχτηκε να την εκπροσωπήσει.

Θα παρέμενε ατζέντης της για τα επόμενα τριάντα χρόνια.

Το 1929, η Περλ πήρε την Κάρολ και επέστρεψε στην Αμερική αναζητώντας κατάλληλη φροντίδα.

Τα περισσότερα ιδρύματα που επισκέφθηκε της προκάλεσαν σοκ.

Παιδιά κλεισμένα, ξεχασμένα, στοιβαγμένα σε χώρους που έμοιαζαν περισσότερο με αποθήκες παρά με σπίτια.

Τελικά βρήκε το Vineland Training School στο Νιου Τζέρσεϊ — ένα μέρος που της φάνηκε ανθρώπινο και ασφαλές.

Αργότερα θα έλεγε πως το να αφήσει εκεί την κόρη της ήταν το δυσκολότερο πράγμα που έκανε ποτέ στη ζωή της.

Για να μπορέσει να πληρώσει τη φροντίδα της, δανείστηκε χρήματα.

Την ίδια περίοδο, το πρώτο της μυθιστόρημα, East Wind, West Wind («Ανατολικός και Δυτικός Άνεμος»), έγινε τελικά δεκτό για έκδοση από τον εκδοτικό οίκο John Day — ύστερα από 25 απορρίψεις.

Ήταν ο τελευταίος εκδότης στη λίστα του ατζέντη της.

Μία ακόμη απόρριψη και το χειρόγραφο θα εγκαταλειπόταν οριστικά.

Ο εκδότης Richard Walsh διέκρινε κάτι ξεχωριστό στη γραφή της.

Αργότερα έγινε σύντροφός της και, μετά το διαζύγιό της, δεύτερος σύζυγός της. Η Περλ επέστρεψε στην Κίνα και άρχισε αμέσως να γράφει το επόμενο βιβλίο της.

Κατά τη διάρκεια του επόμενου χρόνου είχε ολοκληρώσει το The Good Earth («Η Καλή Γη» ή Κάτω από το βλέμμα του Βούδα). Το μυθιστόρημα αφηγούνταν τη ζωή του Wang Lung, ενός φτωχού Κινέζου αγρότη, και της γυναίκας του, της O-Lan. Η Περλ έγραψε για τους Κινέζους χωρικούς με αξιοπρέπεια, τρυφερότητα και ανθρωπιά — ως πραγματικούς ανθρώπους και όχι ως εξωτικές φιγούρες. Στην Αμερική των αρχών της δεκαετίας του 1930, αυτό ήταν σχεδόν αδιανόητο.

Όταν το βιβλίο επιλέχθηκε από το Book-of-the-Month Club, η Περλ έλαβε επιταγή 4.000 δολαρίων — αρκετά χρήματα για να καλύψει χρόνια φροντίδας της Κάρολ.

Για πρώτη φορά στη ζωή της ένιωσε οικονομικά ασφαλής.

Το βιβλίο έγινε τεράστια επιτυχία.

Πούλησε σχεδόν δύο εκατομμύρια αντίτυπα μέσα στον πρώτο χρόνο και ήταν το πιο εμπορικό μυθιστόρημα του 1931 και του 1932.

Μέσα σε δεκαοκτώ μήνες, η Περλ είχε κερδίσει περισσότερα από 100.000 δολάρια — ένα τεράστιο ποσό για την εποχή της Μεγάλης Ύφεσης.

Τα πρώτα 40.000 τα κράτησε για τη μακροχρόνια φροντίδα της κόρης της.

Το 1938, η Περλ Μπακ έγινε η πρώτη Αμερικανίδα που τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Η Σουηδική Ακαδημία εξήρε τις «πλούσιες και πραγματικά επικές περιγραφές της για τη ζωή των αγροτών στην Κίνα». Όμως η σημασία του έργου της πήγαινε βαθύτερα από τη λογοτεχνία.

Σε μια εποχή όπου ο ρατσισμός και η ξενοφοβία κυριαρχούσαν, η Περλ ανάγκασε εκατομμύρια Αμερικανούς αναγνώστες να δουν τους Κινέζους ως ανθρώπους με αξιοπρέπεια, πόνο, αγάπη και ζωή.

Πέρασε το υπόλοιπο της ζωής της υπερασπιζόμενη τα πολιτικά δικαιώματα, τα δικαιώματα των γυναικών και των παιδιών με αναπηρίες.

Υιοθέτησε επτά παιδιά μικτής φυλής — παιδιά που, όπως κι εκείνη, ζούσαν ανάμεσα σε δύο κόσμους.

Έγραψε περισσότερα από 70 βιβλία και ίδρυσε το Welcome House, το πρώτο διεθνές πρακτορείο διαφυλετικών υιοθεσιών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Περλ Σ. Μπακ πέθανε το 1973, σε ηλικία 80 ετών. Η Κάρολ έζησε περισσότερο από τη μητέρα της.

Πέθανε το 1992, σε ηλικία 72 ετών, έχοντας περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της στο Vineland.

Η ιστορία της Περλ Μπακ είναι η ιστορία μιας γυναίκας που έγραψε για να επιβιώσει.

Δεν έγραψε την «Καλή Γη» επειδή ζούσε μέσα στην έμπνευση ή την άνεση.

Την έγραψε επειδή η κόρη της χρειαζόταν φροντίδα, επειδή η ζωή της διαλυόταν και επειδή δεν είχε άλλη διέξοδο.

Κι όμως, μέσα από αυτή την ανάγκη γεννήθηκε ένα από τα σημαντικότερα αμερικανικά μυθιστορήματα του 20ού αιώνα. Η Κινέζα συγγραφέας Anchee Min, που αργότερα έγραψε δραματοποιημένη βιογραφία της Περλ Μπακ, είπε πως συγκλονίστηκε διαβάζοντας τα έργα της, γιατί είχε αποδώσει τους Κινέζους χωρικούς «με τόση αγάπη, τρυφερότητα και ανθρωπιά».

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους