ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΩ, ΜΑ ΕΓΡΑΨΑ ΘΕΑΤΡΟ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ... Μου μοιάζει απίστευτο, μα βρίσκεται ήδη ελευθερο στην Ανοιχτή Βιβλιοθήκη - οποτε μπορώ να το ανακοινώσω. Το ΑΛΑΛΑΣΤΡΑΝ είναι ένα θεατρικό έργο για μικρά...

Πλήρες Κείμενο:

ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΩ, ΜΑ ΕΓΡΑΨΑ ΘΕΑΤΡΟ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ... Μου μοιάζει απίστευτο, μα βρίσκεται ήδη ελευθερο στην Ανοιχτή Βιβλιοθήκη - οποτε μπορώ να το ανακοινώσω. Το ΑΛΑΛΑΣΤΡΑΝ είναι ένα θεατρικό έργο για μικρά παιδιά (ή τουλάχιστον, και για μικρά παιδιά). Κι επειδή περιέχει και τραγούδια, ίσως να μπορεί, με τις κατάλληλες μουσικές, να γίνει και παιδικό μιούζικαλ.

Είναι το 40ο θεατρικό μου έργο.

Και όχι, όταν ξεκίνησα να γράφω θέατρο πριν από 16 χρόνια, δεν ειχα φανταστεί ούτε ως υπόθεση εργασίας πως κάποτε θα γραψω και θέατρο για παιδιά (Ο σύνδεσμος απο το ΑΛΑΛΑΣΤΡΑΝ βρίσκεται στο πρώτο σχολιο.) Η υπόθεσή του είναι περίπου η ακόλουθη: Τρεις αδελφές με πολλές απορίες και ένας αφηγητής με πολλά χρέη αναλαμβάνουν να σχηματίσουν την αποσιωπημένη ιστορία του Αλαλαστράν: Πρόκειται για το θρυλικό καράβι των Γελωτοποιών που μέσα στους αιώνες διέσχιζε τις θάλασσες δίχως να ανήκει πουθενά και δίχως ποτέ να ανεβάσει κάποια σημαία στο κατάρτι του.

Πολύ γρήγορα στην σκηνή θα βρεθούν οι ναύτες του τρομερού καραβιού: Είναι οι Γελωτοποιοί των μεγάλων βασιλιάδων της Ιστορίας – από τους οποίους ευτυχώς αυτομόλησαν: Ο Γελωτοποιός του Ραμσή του Β΄, ο Γελωτοποιός του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ο Γελωτοποιός του Ιούλιου Καίσαρα – αλλά και του Νέρωνα, του Μεγάλου Κωνσταντίνου, του Τζένγκις Χαν, του Ταμερλάνου και του Μωάμεθ του Πορθητή. Η Γελωτοποιός της Ελισάβετ της Α΄ της Αγγλίας, η Γελωτοποιός της Μεγάλης Αικατερίνης, η Γελωτοποιός της Μάργκαρετ Θάτσερ – αλλά και οι Γελωτοποιοί του Λουδοβίκου, του Ναπολέοντα, του Μάο Τσετούνγκ και του Ντόναλντ Τραμπ.

Ακόμη και ο πανάρχαιος Γελωτοποιός του πανάρχαιου Χέοπα θα το σκάσει από την Μεγάλη Πυραμίδα του και θα βρεθεί στο Αλαλαστράν για ζήσει ελεύθερος μες στους ωκεανούς.

Στην αφήγηση θα εμπλακούν ονειρικά πουλιά, αινιγματικά τραγούδια, Διάφανα Βιβλία, Πορτοκαλί Πιπέρια και Μπλε Ζάχαρες, Μελένια Λεμόνια, Αριστερόστροφα Κοχύλια, Φλογισμένες Σαλαμάνδρες, Μαύρα Αηδόνια και άλλα παρόμοια.

Κι ακόμη θα εμφανιστούν στόλοι Ρομποτανθρώπων και Ρομποτοκαραβιών και Ρομποτοϋποβρυχίων με Ρομποτοτορπίλες – αλλά και ένα πλοίο γεμάτο με πεινασμένα παιδιά στο αμπάρι του.

Θα τεθούν ηθικά διλλήματα, θα γίνουν θυελλώδεις ψηφοφορίες, θα διεξαχθούν τρομερές μάχες που θα καταλήξουν σε ακόμη τρομερότερες φαντασμαγορίες.

Εν ολίγοις, θα γίνει ένας αγώνας για την σωτηρία της σύμπασας ανθρωπότητας. ~ Το ΑΛΑΛΑΣΤΡΑΝ είναι το πρώτο παιδικό θεατρικό έργο που γράφω.

Για την ακρίβεια είναι το πρώτο κείμενό μου που απευθύνεται κυρίως σε παιδιά.

Από εκεί και πέρα, και σε αυτό το έργο παραμένει η ίδια πολιτική στοχοθεσία με όλα τα υπόλοιπα έργα (και βιβλία) που έγραψα την τελευταία δεκαετία: Πρόκειται για την προσπάθεια να μιλήσουμε, με τον τρόπο του θεάτρου, για τους πεινασμένους, τους ταπεινωμένους και τους αφανισμένους του κόσμου μας – να τους δώσουμε ορατότητα και νοητή υπόσταση.

Είναι τα «περίσσια» παιδιά που πεθαίνουν από την πείνα και την φτώχεια, που υποφέρουν και πεινούν, που μεγαλώνουν τρώγοντας τρώνε κατουρημένο παξιμάδι, που ταπεινώνονται, που σφαγιαζονται, που βομβαρδίζονται, που πνίγονται, που σκλαβώνονται.

Είναι τα λιμοκτονημένα παιδιά της Αφρικής, τα δίδυμα του Μένγκελε, τα βρέφη των θαλάμων αερίων του Άουσβιτς, τα μωρά που λιώσαν τα κεφάλια τους στον τοίχο στην Ντροπολιτσά, στην Χίο, στο Ερζερούμ, στο Κονγκο, στο Μεξικό, στην Ινδία και σε όλες μα όλες τις σφαγές της Ιστορίας, τα παιδιά που αφανίστηκαν στην Χιροσίμα και στην Δρέσδη και στο Ανόι, τα παιδιά που αφανίζονται στην Γαζα, τα παιδιά των μεταναστών που δολοφονούνται στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο.

Είναι τα παιδιά που οι χορτάτοι της Δύσης λογαριάζουν για κοπριά της απαίσιας ευτυχίας τους.

Αυτά τα παιδιά βρίσκονται και στο αμπάρι του πλοίου που βρίσκει στο δρόμο του το Αλαλαστράν του ανά χείρας έργου.

Και για αυτά τα παιδιά πρέπει να πάρουν μια οριακή απόφαση οι Γελωτοποιοί-ναύτες του τρομερού καραβιού μας. ~ Εδώ και αρκετά χρόνια δεν πιστεύω στην αυταξία των κειμένων μου.

Τα λογαριάζω μονάχα συνθηματικά για να συναντηθούμε – και για να γυρέψουμε μαζί τον δρόμο για ένα ηθικό οδόφραγμα ενάντια στην απανθρωπιά της εξουσίας και του είδους μας.

Πιστεύοντας σε αυτή την προσπάθεια (σε αυτήν την παλιακή –ή και πληκτική– κοινοτοπία), ρίχνω τα κείμενά μου στη δημόσια σφαίρα και ψάχνω στα τυφλά (πώς αλλιώς;…) για συνοδοιπόρους και συναυτουργούς: Για ανθρώπους που θα διαθέσουν κάτι από τα ταλέντα και τον χρόνο της ζωή τους και θα παλέψουν να τα διαχύσουν παραπέρα, να τα πάνε παρακάτω.

Μακάρι να καταφέρουμε να ανταμώσουμε στο Αλαλαστράν – που πλέει στους ωκεανούς δίχως καμιά σημαία στο κατάρτι του. Θανάσης Τριαρίδης, Μάιος 2026

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους