Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το Παλαιό Ταχυδρομείο της Αθήνας Το 1834 η Αθήνα κηρύσσεται πρωτεύουσα του νέου Ελληνικού Κράτους.

Αυτό σήμαινε την μεταφορά της Κυβέρνησης και όλων των κεντρικών θεσμών στην νέα Πρωτεύουσα, άρα, μεταξύ άλλων, και της έδρας του Ταχυδρομείου.

Το πρώτο κεντρικό ταχυδρομείο της Αθήνας στεγάστηκε στην οδό Κυδαθηναίων, στην Πλάκα, σε ένα μικρό ισόγειο κτήριο με έναν όροφο.

Αργότερα μεταφέρθηκε σε ένα επίσης μικρό κτήριο στην οδό Ευριπίδου και κατόπιν στην οδό Αθηνάς, όπου εργάζονταν περίπου 15–20 υπάλληλοι.

Το 1865 εγκρίνεται η οικοδόμηση νέου ταχυδρομικού κτηρίου κοντά στην Πλατεία Κλαυθμώνος «ἀπέναντι τῆς βορείου πλευρᾶς τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν». Ωστόσο, το 1888 το Ταχυδρομείο μεταφέρεται ξανά, αυτή τη φορά στη γωνία των οδών Λυκαβηττού και Σταδίου — και πάλι όμως ο χώρος αποδεικνύεται ανεπαρκής.

Οι συζητήσεις του Χαριλάου Τρικούπη με τον Ερνέστο Τσίλλερ για στέγαση του Ταχυδρομείου στην Παλιά Βουλή δεν καρποφόρησαν.

Έτσι, στις 2 Δεκεμβρίου 1899 υπογράφεται η σύμβαση με το Νηπιακό Επιμελητήριο Μελά για τη στέγαση του Κεντρικού Ταχυδρομείου στο Μέγαρο Μελά, στη σημερινή πλατεία Κοτζιά. Το Μέγαρο Μελά οικοδομήθηκε από τον Ε. Τσίλλερ για λογαριασμό του βαθύπλουτου μεγαλέμπορου Βασιλείου Μελά.

Ολοκληρώθηκε το 1874 με κόστος 1.000.000 δραχμών και λειτούργησε αρχικά ως ξενοδοχείο, ως χρηματιστήριο και εν τέλει μετά την πυρκαγιά του 1897 ως Κεντρικό Ταχυδρομείο μέχρι το 1973.

Ενδιαφέρουσες είναι ορισμένες λεπτομέρειες της σύμβασης εκμίσθωσης από το Νηπιακό Επιμελητήριο, κληροδότημα του Μελά για την συντήρηση νηπιαγωγείων.

Οκτώ μαγαζιά που στεγάζονταν στο Μέγαρο από την πλευρά της Αιόλου θα διατηρούνταν, ενώ στην ανακαίνιση προβλεπόταν ζωγραφική διακόσμηση, και βεβαίως χρήση άφλεκτων δαπέδων αντί ξύλινων: «ἄφλεκτα, ἡ δὲ ἐπίστρωσις αὐτῶν θὰ γείνῃ ἐκ μίγματος τσιμέντου καὶ μικρῶν μαρμαριδίων (granite)». Ακόμη προνοούνται θύρες «σιδηρόφρακτοι, μετὰ θυρίδων» για νυκτερινή εποπτεία του εσωτερικού χώρου από τους φύλακες, ενώ προβλέπεται και η εγκατάσταση καλωδίωσης για ηλεκτροδότηση, καθώς και συστήματος θέρμανσης στο υπόγειο για την θέρμανση του ισογείου.

Οι δύο επάνω όροφοι θα θερμαίνονταν με δέκα κινητές σόμπες.

Για την επικοινωνία υπογείου και ισογείου θα τοποθετούσαν «δύο μικροὺς ἀνυψωτήρας» (ασανσέρ). Ειδική αναφορά γίνεται στα αποχωρητήρια, τα οποία έπρεπε να κατασκευαστούν «ἄοσμα σιφωνοειδή» (water closet) με παροχή νερού σε όλους τους ορόφους, ενώ σε περίπτωση ανεπαρκούς πίεσης από το υδραγωγείο, προβλεπόταν ακόμη και η εκγατάσταση αντλιών.

Ας δούμε και την εντύπωση που προκάλεσε το 1906 νεόδμητο ακόμη Ταχυδρομείο στον Αιγύπτιο επισκέπτη της Αθήνας: «Και κοντά του είναι η Γενική Διεύθυνση των Ταχυδρομείων σε ένα μεγάλο μέγαρο τετραγώνου σχήματος με τρία πατώματα.

Εισέρχονται δε σε αυτό από μία φαρδιά πόρτα, και αφού ανεβούν τέσσερα σκαλοπάτια βρίσκει ο εισερχόμενος στην αίθουσα υποδοχής ένα μεγάλο γραφείο, που βρίσκεται στο μέσον ενός αιθρίου, κι έχει επάνω του μελανοδοχεία, αρκετά για δεκατέσσερις γραφείς, οι μισοί τους στην ανατολική πλευρά και ομοίως στην δυτική πλευρά.

Αυτό λοιπόν το γραφείο είναι προετοιμασμένο για εκείνους που θέλουν να γράψουν αλλά όρθιοι.

Ένας αριθμός θυρίδων βλέπει προς την αίθουσα για την επίδοση των απαντήσεων και την πώληση των γραμματοσήμων, ενώ ο πάνω όροφος περιλαμβάνει την Διεύθυνση και το θησαυροφυλάκιο.

Κι ανάμεσα στις θυρίδες διανομής υπάρχει ειδική θυρίδα για την αραβική και την τουρκική αλληλογραφία, την οποία διευθύνει ένας νέος Έλληνας γνώστης και των δύο γλωσσών.

Όλες δε οι εργασίες τους βαδίζουν με τον ύψιστο βαθμό τάξης και αξιοπιστίας, ώστε δεν μπορεί όποιος παρατηρεί τα Κεντρικά του Ελληνικού Ταχυδρομείου, παρά να αναγνωρίσει ότι υπερέχει της Διεύθυνσης του Ταχυδρομείου της Αιγύπτου με όσα περιλαμβάνει.

Στο πίσω τμήμα του οικοδομήματος του ταχυδρομείου είναι το Τηλεγραφείο, αλλά δεν υπάρχει σ’ αυτό κάτι το αξιοσημείωτο». Κοινή έκδοση για τη Νεοελληνική Αρχιτεκτονική, 1977.

Σχεδίαση – Προσαρμογή: καλλιτεχνικό γραφείο ΕΛΤΑ.

Κάρτα μάξιμουμ με το αίθριο του Κεντριού Ταχυδρομείου.

Γραμματόσημο της έκδοσης CEPT για τα ταχυδρομικά Κτήρια, 1990. Σχεδίαση: Π. Γράβββαλος Το απόσπασμα το μεταφράσαμε από τα αραβικά και προέρχεται από το βιβλίο: «Ταξείδιον εις Ελλάδα.

Λίγος χρόνος από τον καιρό της περιηγήσεως στην Ελλάδα» (فترة من الزمان في السياحة ببلاد اليونان) του Μωχάμμαντ Χάφιζ, 1906.

Σελ. 90. Μτφρ. Εμμ. Γεωργουδάκης ENG⬇️ The Old Central Post Office of Athens In 1834, Athens was declared the capital of the newly established Greek State.

This meant the transfer of the Government and all central institutions to the new capital — including, among other, the headquarters of the Postal Service.

Athens’ first central post office was housed on Kydatheneon Street in Plaka, in a small building with a ground floor and one upper floor.

It was later moved to another modest building on Evripidou Street, and subsequently to Athinas Street, where approximately 15–20 employees worked.

In 1865, the construction of a new postal building near Klafthmonos Square was approved, “opposite the northern side of the Ministry of Finance”. Nevertheless, in 1888 the Post Office was relocated once again, this time to the corner of Lykavittou and Stadiou Streets — yet the premises once more proved inadequate.

The discussions between PM Charilaos Trikoupis and Ernst Ziller regarding the housing of the Post Office in the Old Parliament building did not come to fruition.

Thus, on 2 December 1899, an agreement was signed with the Melas Infant Welfare Foundation for the accommodation of the Central Post Office in the Melas Mansion, in what is today Kotzias Square. The Melas Mansion was designed by Ernst Ziller on behalf of the immensely wealthy merchant Vasileios Melas.

Completed in 1874 at a cost of 1,000,000 drachmas, it initially operated as a hotel, later as the Stock Exchange, and ultimately — following the fire of 1897 — as the Central Post Office until 1973.

Particularly interesting are several details contained in the lease agreement with the Melas Infant Welfare Foundation, a charitable endowment established by Melas to support nursery schools.

Eight shops located along the Eolou Street side of the building were to remain in operation, while the renovation plans included painted decorative interiors and, notably, the use of fireproof flooring instead of wooden floors: “fireproof, with surfacing made from a mixture of cement and small marble chips (granite)”. The agreement also provided for “iron-plated doors with viewing hatches” to allow guards to supervise the interior during the night.

Electrical wiring was to be installed throughout the building, together with a heating system in the basement to warm the ground floor.

The two upper storeys would be heated by ten portable stoves.

For communication between the basement and the ground floor, “two small lifts” were to be installed.

Special mention was also made of the lavatories, which were required to be constructed as “odourless siphoned water closets”, with running water supplied to all floors.

Should the pressure from the water supply prove insufficient, pumps were also to be installed.

Let us also consider the impression made by the still relatively new Post Office on an Egyptian visitor to Athens in 1906: “Near stands the General Directorate of the Post Office in a large square-shaped mansion with three storeys.

One enters through a wide doorway and, after ascending four steps, finds in the reception hall a large desk placed in the centre of an atrium, furnished with enough inkstands for fourteen clerks, half seated on the eastern side and the remainder on the western side.

This desk is prepared for those wishing to write whilst standing.

A number of service windows face the hall for the delivery of replies and the sale of stamps, while the upper floor contains the Administration offices and the treasury.

Among the sorting windows there is also a special window for Arabic and Turkish correspondence, managed by a young Greek fluent in both languages.

All operations proceed with the utmost order and reliability, such that anyone observing the Headquarters of the Greek Postal Service cannot fail to recognise its superiority over the Postal Administration of Egypt in every respect.

At the rear of the postal building stands the Telegraph Office, but there is nothing noteworthy about it.” Common issue on Modern Greek Architecture, 1977.

Design - adaptation: Hellenic Post (ELTA) Art Department.

Maximum card featuring the atrium of the Central Post Office.

Stamp from the CEPT issue dedicated to postal buildings, 1990. Design: P. Gravvalos.

The passage was translated from Arabic and comes from the book A Trip to Greece. A Short Time Touring the Land of Greece (فترة من الزمان في السياحة ببلاد اليونان) by Mohamed Hafez, 1906, p. 90. Translation by Emm. Georgoudakis.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους