Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Όταν ήρθα, η πρώτη μου συνέντευξη ήταν με τον Νόελ Γκάλαχερ.

Έφυγα σκεπτόμενος: “Οκ… ο Νόελ είναι εδώ; Αυτό θα έχει πλάκα”. Και τι εποχή ζήσαμε μαζί.

Μη με ρωτάτε τους λόγους που φεύγω.

Δεν υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος, αλλά βαθιά μέσα μου ξέρω ότι ήρθε η ώρα μου.

Τίποτα δεν είναι αιώνιο· αν ήταν, θα ήμουν ακόμη εδώ.

Αιώνια θα μείνουν τα συναισθήματα, οι άνθρωποι, οι αναμνήσεις, η αγάπη που έχω για τη Μάντσεστερ Σίτι.

Αυτή είναι μια πόλη χτισμένη πάνω στη δουλειά.

Στον μόχθο.

Το βλέπεις ακόμη και στο χρώμα των τούβλων.

Από ανθρώπους που πήγαιναν νωρίς στη δουλειά και έφευγαν αργά.

Τα εργοστάσια. Οι Πάνκχερστ.

Τα συνδικάτα.

Η μουσική.

Η ίδια η Βιομηχανική Επανάσταση και το πώς άλλαξε τον κόσμο.

Και νομίζω ότι έμαθα να το καταλαβαίνω αυτό, όπως και οι ομάδες μου. Δουλέψαμε. Υποφέραμε. Παλέψαμε.

Και κάναμε τα πράγματα με τον δικό μας τρόπο.

Με τον τρόπο μας.

Η σκληρή δουλειά έχει πολλές μορφές.

Τα ταξίδια στο Μπόρνμουθ, όταν χάσαμε την Premier League, κι εσείς ήσασταν εκεί.

Τα ταξίδια στην Κωνσταντινούπολη, όπου επίσης ήσασταν εκεί.

Θυμάστε την επίθεση στη Manchester Arena, όταν αυτή η πόλη έδειξε στον κόσμο πώς μοιάζει πραγματικά η δύναμη; Όχι θυμός.

Όχι φόβος.

Μόνο αγάπη. Κοινότητα. Ενότητα.

Μια πόλη ενωμένη.

Θυμάστε όταν έχασα τη μητέρα μου κατά τη διάρκεια της COVID και ένιωσα αυτόν τον σύλλογο να με στηρίζει; Οι φίλαθλοι, το προσωπικό, οι άνθρωποι του Μάντσεστερ, μου δώσατε δύναμη όταν τη χρειαζόμουν περισσότερο. Η Κρις, τα παιδιά μου, όλη μου η οικογένεια, ήσασταν εκεί όπως πάντα.

Καλντούν, ήσουν κι εσύ εκεί.

Οι παίκτες δεν ξεχνούν — κάθε στιγμή, κάθε λεπτό, εγώ, το επιτελείο μου, αυτός ο σύλλογος, τα πάντα.

Ό,τι πετύχαμε, το πετύχαμε για όλους εσάς.

Και ήσασταν πραγματικά εξαιρετικοί.

Δεν το γνωρίζετε ακόμη, αλλά αφήνετε μια παρακαταθήκη.

Οπότε τώρα που ο χρόνος μου φτάνει στο τέλος του, να είστε χαρούμενοι. Οι Oasis επέστρεψαν.

Κυρίες και κύριοι, σας ευχαριστώ που με εμπιστευτήκατε.

Σας ευχαριστώ που με πιέσατε.

Σας ευχαριστώ που με αγαπήσατε. Ο Τόνι Γουόλς είπε στο αξέχαστο ποίημά του “this is the place”. Συγγνώμη, Τόνι: αυτό είναι το δικό μου μέρος. Νόελ… είχα δίκιο. Περάσαμε γαμ***να υπέροχα. Σας αγαπώ όλους».

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους