Αν και σήμερα η #Εκκλησία μας τιμά τον #Κωνσταντίνο, τον #Μέγα, ο οποίος ως Αυτοκράτορας θέσπισε πληθώρα διοικητικών, οικονομικών, κοινωνικών και στρατιωτικών μεταρρυθμίσεων για την ενίσχυση της...
Αν και σήμερα η #Εκκλησία μας τιμά τον #Κωνσταντίνο, τον #Μέγα, ο οποίος ως Αυτοκράτορας θέσπισε πληθώρα διοικητικών, οικονομικών, κοινωνικών και στρατιωτικών μεταρρυθμίσεων για την ενίσχυση της αυτοκρατορίας και ασπάστηκε τον #Χριστιανισμό, θα μου επιτρέψετε να σας μιλήσω για έναν άλλον Κωνσταντίνο. Τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, γνωστό και ως Μαρμαρωμένο Βασιλιά.
Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας το #μύθο όπως τον έλεγε η γιαγιά μου Ασπασία #Ζώικα, το γένος #Καλαντζή, η οποία τον είχε ακούσει παιδί από την μητέρα της Ελένη. Η Ελένη καταγόταν από το χωριό #Βυτσίστα, το οποίο σήμερα πλέον Μεσοχώρα και βρίσκεται στη Νότια Πίνδο. Η Ελένη τον είχε ακούσει από τη δική της μητέρα και υποθέτω ότι μέσω της προφορικής διήγησης ο μύθος είχε μεταφερθεί από γενιά σε γενιά.
Υπήρχε μια εποχή όπου τα παιδιά μεγάλωναν με μύθους και λαϊκές παραδόσεις.
Σ΄αυτή τη γενιά μεγάλωσα και γω και χαίρομαι που η οικογένεια μου, για λόγους που δεν έχω εξηγήσει, είχε τόσες πολλές ιστορίες γύρω από την Βασιλεύουσα και την Άλωση να διηγηθεί.
Η γιαγιά μου, λοιπόν έλεγε πως λίγο πριν πέσει η Πόλη στους Τούρκους, ο Θεός έστειλε έναν Άγγελο, ο οποίος άρπαξε στον Κωνσταντίνο Παλαιόλογο, τελευταίο Αυτοκράτορα του Βυζαντίου, αποτρέποντας τους Τούρκους να τον σκοτώσουν και τον πήγε σε μια σπηλιά, όπου ο χρόνος σταμάτησε και ο Αυτοκράτορας μαρμάρωσε και έγινε ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς.
Κανείς δεν ξέρει πού είναι αυτή η σπηλιά, όπως έλεγε η γιαγιά μου, αλλά εικάζεται ότι βρίσκεται κάπου μέσα στις υπόγειες στοές της Αγίας Σοφίας.
Εκεί ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς περιμένει τη στιγμή που θα έρθει το πλήρωμα του χρόνου ώστε να διώξει τους Τούρκους από την Πόλη και να τους στείλει στην Κόκκινη Μηλιά. (Κάνω μια παρένθεση εδώ για να γράψω το εξής: Σύμφωνα με την παράδοση ουδείς μπορεί να πει με βεβαιότητα πού είναι η Κόκκινη Μηλιά, αν και ο σπουδαίος δάσκαλος Νικόλαος Πολίτης είχε προσπαθήσει να την τοποθετήσει κάπου ανάμεσα στη Σεβάστεια και την Κερασούντα.) Συνεχίζοντας το μύθο να αναφέρω πως η γιαγιά μου έλεγε ότι ο Άγγελος φυλάει την πόρτα της σπηλιάς και γι΄αυτό αποτρέπει τους Τούρκους και δεν μπορούν να την βρουν.
Επίσης, έλεγε πως μια φορά το χρόνο, την ημέρα της Άλωσης ο Βασιλιάς ξυπνάει και κλαίει πικρά για την Πόλη και τις καταστροφές που έκαναν οι Τούρκοι. Ο Άγγελος όμως τον ενημερώνει πως ακόμη δεν ήρθε η ώρα και ο Βασιλιάς απλά περιμένει.
Όταν μια φορά μικρή τα καλοκαίρια στο χωριό μας, την #Αηδόνα είχα ρωτήσει τη μητέρα μου τί περιμένει, στη συζήτηση είχε επέμβει ο παππούς μου Ευθύμιος Ζώικας, και μου είχε απαντήσει πως περιμένει να ετοιμαστούν οι #Έλληνες.
Θεωρώ ότι είναι ίσως η πιο σοφή κουβέντα που έχω ακούσει, καθώς την θυμάμαι καθαρά ακόμη και τώρα που είμαι 52 χρονών.
Φυσικά ο μύθος έχει κι άλλη εκδοχή.
Ότι ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς είναι ο Άγιος Ιωάννης Δούκας Βατάτζης ο Ελεήμων, ο Αυτοκράτορας Νικαίας, ο οποίος βρέθηκε παντελώς άφθαρτος στον τάφο του τόσο ο ίδιος, όσο και τα βασιλικά του ενδύματα. (Πρόκειται για μια εκδοχή που έχει επικρατήσει τα τελευταία χρόνια και προσωπικά δεν την ασπάζομαι) Προσθετικά στα παραπάνω ένα απόσπασμα από την «Φλογέρα του Βασιλιά» του Κωστή #Παλαμά: «Μαρμαρωμένος βασιλιάς και θα ξυπνώ απ’ το μνήμα Το μυστικό και το άβρετο που θα με κλειή θα βγαίνω, Και τη χτιστή Χρυσόπορτα ξεχτίζοντας θα τρέχω Και Χαλιφάδων νικητής και Τσάρων κυνηγάρης Πέρα στην Κόκκινη Μηλιά θα παίρνω την ανάσα.» Στην εικόνα: Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ ΣΤΙΣ ΕΠΑΛΞΕΙΣ, ΞΗΜΕΡΩΜΑ 29ΗΣ ΜΑΙΟΥ 1453 - 200X145CM - ΕΛΑΙΟΓΡΑΦΙΑ - 2003 (έργο του σπουδαίου Έλληνα Ζωγράφου Γιάννη Νίκου- από τους σημαντικότερους σύγχρονους Έλληνες ζωγράφους και κύριος εκπρόσωπος του «Μαγικού Ρεαλισμού») Γιώτα Χουλιάρα Stories of the Crone
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους