Το αμήχανο σύστημα της διαπλοκής, η προσέγγιση με τους ισχυρούς, η τυχαία συνάντηση Χατζηδάκη με τον Μερτς και η συμπόρευση Κα Η απόφαση Μητσοτάκη να ρίξει γέφυρες στους ισχυρούς των καναλιών και του...

Πλήρες Κείμενο:

Το αμήχανο σύστημα της διαπλοκής, η προσέγγιση με τους ισχυρούς, η τυχαία συνάντηση Χατζηδάκη με τον Μερτς και η συμπόρευση Κα Η απόφαση Μητσοτάκη να ρίξει γέφυρες στους ισχυρούς των καναλιών και του εγχώριου επιχειρείν και η εγκάρδια συνομιλία Χατζηδάκη μερτs Επιμένει για το ’27 ο Μητσοτάκης Σε κάθε ευκαιρία ο πρόεδρος Μητσοτάκης ξεκαθαρίζει ότι οι εκλογές θα γίνουν την άνοιξη του ’27, λες και πιστεύει κανείς ότι θα γίνουν νωρίτερα.

Το επανέλαβε και στη συνάντηση που είχε στο Προεδρικό με τον Τασούλα, θέλοντας να προσδώσει μια θεσμικότητα στην εκπεμπόμενη βεβαιότητά του.

Ωστόσο, εδώ που τα λέμε, αρχίζω να προβληματίζομαι από το γεγονός ότι κάθε δύο μέρες ο αρχηγός Κυριάκος βγαίνει και μας λέει ότι δεν θα γίνουν εκλογές το ’26. Και προβληματίζομαι, αφού δεν υπάρχει λόγος να επαναλαμβάνει το αυτονόητο και συνάμα προφανές.

Σε κάθε περίπτωση, οι επαναλαμβανόμενες αναφορές στο ’27 σε σχέση με τις εκλογές μου θυμίζουν τη φράση της συχωρεμένης της γιαγιάς μου της Αργυρώς, που έλεγε ότι «το πολύ περίσσιο χαλά το ίσιο». Άλλωστε, εν προκειμένω κανείς (μα κανείς) δεν παραβλέπει και τη θεσμική προσήλωση του αρχηγού Κυριάκου, που σε κάθε περίπτωση λειτουργεί αποτρεπτικά σε κάθε δεύτερη σκέψη περί πρόωρων εκλογών.

Το αμήχανο σύστημα Πάντως, μια και ξανάπιασα το θέμα των εκλογών, δεν ξέρω πότε και αν θα μας αιφνιδιάσει ο πρόεδρος Μητσοτάκης, σε αντίθεση με τη βεβαιότητα που με έχει καταβάλει τις τελευταίες ώρες, ότι όλα αυτά που βλέπουμε στην αντιπολίτευση φαίνονται σαν να ενθαρρύνονται από το Μαξίμου.

Γιατί μόνο ως κέρδος μπορεί να εκληφθεί για το κυβερνών κόμμα το γεγονός ότι σχεδόν διαλύεται το 70% του πολιτικού συστήματος και παρουσιάζεται αδύναμο να σταθεί από το ’19 στο ύψος των περιστάσεων Το γεγονός, μάλιστα, ότι ενώ υπάρχει μια δυσαρέσκεια και στο πάνω και στο κάτω ράφι της κοινωνίας, όλες οι συζητήσεις καταλήγουν στο σχεδόν κοινότοπο ερώτημα «αν δεν είναι ο Μητσοτάκης, ποιος;», απλώς καταδεικνύει ότι κάποιοι (και όχι λίγοι) δεν έκαναν σωστά τη δουλειά τους.

Και εν προκειμένω η δουλειά είχε να κάνει με την εξεύρεση ενός κανονικού ηγέτη, που σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να είναι ούτε ο Κασσελάκης ούτε η Καρυστιανού.

Κι όμως, το σύστημα (και αναφέρομαι σε αυτό της διαπλοκής) έφτασε στο σημείο να μας προτείνει ως εναλλακτικές στην παντοδυναμία Μητσοτάκη αυτούς τους δύο.

Προσέγγιση με τους ισχυρούς Από τη γνωστή περιφερειακή πηγή που διαθέτω στο Μαξίμου, δεδομένου ότι από περσινό καλοκαίρι τελώ σε κατάσταση επαναλαμβανόμενου εμπάργκο, μαθαίνω ότι εσχάτως ο πρόεδρος Μητσοτάκης έχει αποφασίσει να ρίξει γέφυρες στους ισχυρούς τόσο των καναλιών όσο και γενικώς του εγχώριου επιχειρείν.

Στο πλαίσιο αυτό, και σύμφωνα με τον άνθρωπό μου, έχει δει κόσμο και κοσμάκη, εξέλιξη που παραπέμπει σε κάτι που… έρχεται.δυνατο για να ρίξει τον Μηζοτάκη

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους