Original Post

Πλήρες Κείμενο:

"Λαμπράκη θα πεθάνεις": Σαν σήμερα, 22 Μαίου 1963, ο Γρηγόρης Λαμπράκης, Βουλευτής της ΕΔΑ και αγωνιστής του παγκόσμιου φιλειρηνικού κινήματος, δέχεται δολοφονική επίθεση στη Θεσσαλονίκη.

Τέσσερις μέρες μετά, 1:22 μετά τα μεσάνυχτα της 26ης Μαΐου, θα υποκύψει στα τραύματά του.

Όταν, 22 Μαΐου του 1963, ο Λαμπράκης έφτασε σε εκδήλωση της "Επιτροπής δια την διεθνή ύφεσιν και ειρήνην", στην οποία ήταν ομιλητής, δεκάδες ακροδεξιοί παρακρατικοί και άτομα του υποκόσμου είχαν συγκεντρωθεί και-ως δήθεν "αγανακτισμένοι πολίτες"-τον αποδοκίμαζαν.

Είχαν προηγηθεί διαβήματα της ΕΔΑ στις αρχές αλλά οι 180 χωροφύλακες, που βρέθηκαν στον τόπο της συγκέντρωσης, μαζί με ανώτερους αξιωματικούς, δεν έκαναν τίποτα για να διαλύσουν την αντισυγκέντρωση των ακροδεξιών τραμπούκων η να προστατεύσουν την ζωή του Βουλευτή της ΕΔΑ.

Στην πραγματικότητα, η η ίδια η Επιθεώρηση της Χωροφυλακής και το Ε΄ Αστυνομικό Τμήμα είχαν οργανώσει σχέδιο για την παρεμπόδιση και ματαίωση της συγκέντρωσης, χρησιμοποιώντας συνεργάτες τους (ακροδεξιούς, ποινικούς κ.α) ως "αγανακτισμένους". Οι "εθνικόφρονες", με την προστασία (καθοδήγηση) της αστυνομίας αρχίζουν αποδοκιμασίες, ύβρεις, απειλές και σωματικές επιθέσεις σε βάρος των συγκεντρωμένων.

Όσο πλησιάζει η ώρα της εκδήλωσης, οι παρακρατικοί εντείνουν τις αποδοκιμασίες. "Κάτω η ειρήνη", "Θέλουμε πόλεμο" κ.α. Ακούγεται το σύνθημα "Λαμπράκη θα πεθάνεις". Ο Λαμπράκης εκφωνεί τον λόγο του για την ειρήνη-κάτω από τις έξαλλες κραυγές-ενώ έπεφταν βροχή οι πέτρες εναντίον του.

Τα επεισόδια πληροφορείται ο Γ. Τσαρουχάς (Βουλευτής της ΕΔΑ στο Ν. Καβάλας) και μεταβαίνει στη συγκέντρωση των φίλων της ειρήνης, όπου και τραυματίζεται από τους παρακρατικούς, που τον χτυπούν στο κεφάλι.

Μόλις τον βάζουν στο ασθενοφόρο, οι "εθνικοφρόνες" σπάνε τα τζάμια, παραβιάζουν την πόρτα, ρίχνονται πάνω στον τραυματισμένο Βουλευτή, τον τραβούν έξω, τον ρίχνουν στην άσφαλτο και τον κλωτσοπατούν.

Αναίσθητος πια, ο Γ. Τσαρουχάς μεταφέρεται στο σταθμό Α΄ βοηθειών. Ο Λαμπράκης, ολοκληρώνοντας όπως-όπως την ομιλία του, φωνάζει απο το μικρόφωνο: "Προσοχή.Εδώ βουλευτής Λαμπράκης.

Καταγγέλλω ότι υπάρχει σχέδιο δολοφονίας μου και καλώ τον υπουργό Β. Ελλάδος, τον νομάρχη, τον εισαγγελέα, τον στρατηγό Χωροφυλακής Μήτσου, τον διευθυντή της Αστυνομίας και τον διοικητή Ασφαλείας να προστατέψουν τη συγκέντρωση και τη ζωή μου". Η χωροφυλακή διαβεβαιώνει τον Λαμπράκη ότι η περιοχή είναι ασφαλής και διασχίζει τον δρόμο προς το ξενοδοχείο.

Τότε, δέχεται σφοδρή επίθεση διερχόμενου τρικύκλου, που ρίχνεται πάνω του, σε αντικανονική πορεία, διασχίζοντας την οδό Βενιζέλου με μεγάλη ταχύτητα ενώ κάποιος που ήταν ανεβασμένος στην καρότσα, χτυπά με ένα λοστό τον Λαμπράκη στο κεφάλι. Ο Βουλευτής σωριάστηκε αιμόφυρτος στο έδαφος.

Οδηγός του τρίκυκλου ήταν ο Σπύρος Γκοτζαμάνης μεταφορέας,γνωστός στον υπόκοσμο της Θεσσαλονίκης.

Ο αγωνιστής Μανώλης Χατζηαποστόλου πήδηξε στην καρότσα του τρίκυκλου για να σταματήσει το όχημα, που, αναπτύσσοντας ταχύτητα, έφυγε αμέσως.

Αργότερα, έγινε γνωστό ότι πάνω στο τρίκυκλο επέβαινε και ο Μανώλης Εμμανουηλίδης, καταδικασμένος για βιασμό, παιδεραστία, κλοπή κ.α. Παρά το ποινικό παρελθόν (παιδεραστία κ.α), ο Εμμανουηλίδης είχε διοριστεί στις...παιδικές κατασκηνώσεις Ωραιοκάστρου, επειδή ήταν συνεργάτης της Αστυνομίας.

Ακολούθησε άγρια πάλη Χατζηαποστόλου και Εμμανουηλίδη.

Το τρίκυκλο σταμάτησε, ο Γκοτζαμάνης κατέβηκε και με ένα γκλομπ χτύπησε τον Χατζηαποστόλου, έως ότου εμφανίστηκε ένας τροχονόμος, ο οποίος, μη γνωρίζοντας όσα είχαν προηγηθεί, συνέλαβε τον Γκοτζαμάνη. Ο Λαμπράκης μεταφέρθηκε στο ΑΧΕΠΑ, σε κωματώδη κατάσταση.

Σύμφωνα με μετέπειτα καταγγελία του Θ. Γρέβια, φοιτητή τότε και υποστηρικτή του Λαμπράκη, αφέθηκε να πεθάνει: "Τον άφησαν βαριά τραυματισμένο, χωρίς ορό στο νεκροθάλαμο του νοσοκομείου.

Το σχέδιό τους πέτυχε". Ο Λαμπράκης πέθανε 26 Μαίου 1963.

Ήταν 51 χρονών.

Η δολοφονική επίθεση στον Λαμπράκη και στους φίλους της της ειρήνης οργανώθηκε απο όλο το σύστημα του μετεμφυλιακού ακροδεξιού κράτους και παρακράτους, που είχε βασικούς οργανωτές τον-τότε Πρωθυπουργό- Κωνσταντίνο Καραμανλή, το παλάτι,τους Αμερικανούς κ.α. Οι οργανώσεις της "εθνικοφροσύνης", που συνεργάζονταν με την αστυνομία και στρατολογούσαν εγκληματίες, βιαστές, παιδεραστές, και τους παρουσίαζαν ως "αγανακτισμένους πατριώτες", ενάντια σε συγκεντρώσεις της αριστεράς, ήταν συμπλήρωμα του αστικού κρατικού μηχανισμού.

Τα "εθνικόφρονα"αποβράσματα οπλίζονταν (κυριολεκτικά και μεταφορικά) απο την αστυνομία,με πολιτική ευθύνη κυβερνήσεων και παλατιού.

Όταν ακόμα και σοσιαλδημοκράτες Βουλευτές της Βρετανίας του έστειλαν επιστολή χαρακτηρίζοντας την δολοφονία "πολιτικό έγκλημα", ο Καραμανλής απάντησε ότι "Ο διεθνής κομμουνισμός εκινητοποιήθει τελευταίως και πάλιν εναντίον της Ελλάδος"(!) Όσο για την έκφραση "Ποιός κυβερνά αυτον τον τόπο" που υποτίθεται ότι είπε ο Καραμανλής στον τότε ΚΥΠαρχη Νάτσινα είναι ανύπαρκτη, προπαγανδιστικό επιχείρημα για το ξέπλυμα του μετέπειτα "εθνάρχη", που έχει διαψευστεί απο τον τότε υφυπουργό τύπου Γεροκωστόπουλο και άλλους.

Η δολοφονία ξεσήκωσε κινητοποιήσεις που οδήγησαν στο μαζικό κίνημα της νεολαίας της δεκαετίας του 60. Η θυσία του Λαμπράκη παραμένει ζωντανή, στους σημερινούς αγώνες ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τους πολέμους τους για την ειρήνη, τα δικαιώματα των λαών και των εργαζομένων. ΥΓ Απο την αγόρευση του εισαγγελέα Π.Δελαπόρτα στην δίκη Λαμπράκη: "Σήμερα, εδώ, ένα σύμφυρμα κλεφτών, βιαστών, δοσιλόγων..κάθε είδους κακοποιών, εμφανίζεται-προς εθνοκαπηλεία και ιδιοτελείς σκοπούς-ως προστάτης καθεστώτων, φύλακας ιερών και οσίων..Κέρβερος του νόμου και της τάξης" ΥΓ 2 Ο Βασίλειος Ε.Λαμπρίδης, δικαστικός που ήταν παρών στην δίκη του Λαμπράκη, στο βιβλίο του "Αναμνήσεις και εκμυστηρεύσεις ενός δικαστή" (σελ 107) αποκαλύπτει ότι το 1996 ο Γ.Λεονάρδος, παρακρατικός που βρέθηκε στην "αντισυγκέντρωση" την ημέρα που έγινε η δολοφονική επίθεση Βουλευτή της ΕΔΑ, του παρέδωσε χειρόγραφο σημείωμά του στο οποίο αναφέρεται σε μια γυναίκα (δεν κατονομάζεται) με κεντρικό ρόλο στην συγκάλυψη της δολοφονίας όταν έφτασε στο δικαστήριο.

Η ορθογραφία όπως στο πρωτότυπο , που παραθέτει ο δικαστής στο βιβλίο του: "η υπόθεση πρέπει να στοίχισε 50.000.000 λίαν επιικώς διότι έχουν δοθεί τεράστια ποσά και για την εξαγορά μαρτύρων και συνιδίσεων και όλα αυτά μέχρι δραχμή τα πλήρωσε η. και το συμπέρασμα έρχαιτε μόνο του αν δεν είχε τον κόλο της βρεγμένο και να φοβότανε για ταχιρότερα δεν θα πλήρωνε αυτά.

Πόσα και πόσα άλλα δεν φέναντε και δεν τους ενδιέφαιραν τα πόσα χρήματα θα χριάζονταν παρά μόνον να μήνουν τα στόματα κληστά.." Ποια ήταν η "η"; Πηγές: "Δολοφονία Λαμπράκη.

Ανέκδοτα ντοκουμέντα (1963-1966)", Προσκήνιο, "Πολιτική Δολοφονία: Υπόθεση Λαμπράκη" , Κ.Παπαϊωάννου, Ποντίκι, "Από τον εμφύλιο στη χούντα", Σπ.Λιναρδάτος, Παπαζήσης, "Το Παρακράτος και η 21η Απριλίου, Α.Λεντάκης, Προσκήνιο, "Αναμνησεις και εκμυστηρευσεις ενος δικαστη.

Από τη δίκη Λαμπράκη, τη δίκη του Ειδικού Δικαστηρίου, τη θητεία του στον ΑΣΕΠ και το ΕΣΡ". Β.Λαμπρίδης, Ιανός, "Ιστορία της Νεώτερης και Σύγχρονης Ελλάδας, Τ.Βουρνάς, Πατάκης.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους