Ποιος έχει κάνει όλα τα σκάνδαλα οι πολιτική , ποίοι τους ψηφίζουν οι πολίτες. Κάποτε μου έλεγε ο παππούς την υπογραφή σου και την υψολί σου να ξέρεις πού τη βάζεις τελικά εμείς οι πολίτες είμαστε...
Ποιος έχει κάνει όλα τα σκάνδαλα οι πολιτική , ποίοι τους ψηφίζουν οι πολίτες.
Κάποτε μου έλεγε ο παππούς την υπογραφή σου και την υψολί σου να ξέρεις πού τη βάζεις τελικά εμείς οι πολίτες είμαστε χαζή . Το 1974 η Κύπρος έζησε τη μεγαλύτερη τραγωδία της σύγχρονης ιστορίας της.
Το πραξικόπημα και η τουρκική εισβολή οδήγησαν στη διχοτόμηση του τόπου, στον ξεριζωμό χιλιάδων ανθρώπων και σε πληγές που παραμένουν ανοιχτές μέχρι σήμερα.
Από τότε ο κόσμος άκουσε πολλές υποσχέσεις, είδε σκάνδαλα, οικονομικές καταστροφές και πολιτικά παιχνίδια που έκαναν τον απλό πολίτη να χάσει την εμπιστοσύνη του.
Μετά ήρθε το χρηματιστήριο αξιών, όπου χιλιάδες άνθρωποι έχασαν τις οικονομίες τους μέσα από ψεύτικες ελπίδες και υποσχέσεις.
Ύστερα το κούρεμα καταθέσεων, το κλείσιμο τραπεζών, η καταστροφή της Cyprus Airways, οι φόροι πάνω στους φόρους, οι περικοπές που χτύπησαν εργαζόμενους και συνταξιούχους, και η τραγωδία στο Ναυτική Βάση Ευάγγελος Φλωράκης που σημάδεψε ολόκληρη τη χώρα.
Μετά ήρθαν τα χρυσά διαβατήρια, δισεκατομμύρια ευρώ που πέρασαν από την Κύπρο ενώ ο απλός πολίτης συνεχίζει να παλεύει να πληρώσει ενοίκιο, ρεύμα και νερό.
Οι κάμερες τροχαίας και τα μεγάλα πρόστιμα δημιούργησαν ακόμη μεγαλύτερη πίεση σε ανθρώπους που ήδη δυσκολεύονται οικονομικά.
Και μέσα σε όλα αυτά, πολλοί πολίτες νιώθουν ότι για να λυθεί ένα απλό πρόβλημα πρέπει να παρακαλέσουν κάποιο κόμμα ή βουλευτή, λες και τα δικαιώματα έγιναν “χάρη” και όχι υποχρέωση του κράτους προς τον πολίτη.
Ο κόσμος κουράστηκε να ακούει λόγια.
Θέλει δικαιοσύνη, διαφάνεια, αξιοκρατία και σεβασμό.
Θέλει ένα κράτος που να υπηρετεί τον πολίτη και όχι τα κόμματα. Γιατί όταν ο πολίτης αισθάνεται εγκαταλελειμμένος, η οργή μεγαλώνει και η εμπιστοσύνη χάνεται.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους