Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η Ακροδεξιά παράγει βία, η ισχύς παράγει μίσος Είναι τα βασανιστήρια των κρατουμένων του Global Sumud Flotilla που επέδειξε με καμάρι στο διαδίκτυο ο ακροδεξιός υπουργός του Ισραήλ, Mπεν Γκβιρ.

Μα ο Μπεν Γκβιρ δεν είναι «μεμονωμένο περιστατικό». Είναι ολόκληρη η ακροδεξιά κυβέρνηση του Ισραήλ – όπως επισημαίνει και ο Χρήστος Ράμμος, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο Υπουργός Άμυνας του Ισραήλ Gallant (υπόδικος στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο) είχε ονομάσει τους Παλαιστινίους συλλήβδην «ανθρώπινα ζώα»• αλλά και την πρόσφατη ψήφιση για την επιβολή της θανατικής ποινής, με φωτογραφικό στόχο τους Παλαιστίνιους.

Είναι η (σχεδόν) πλήρης στοίχιση της Ελλάδας, της Ευρώπης και όλης της Δύσης με τον τόνο που δίνει το κράτος του Ισραήλ στη διεθνή σκηνή: γενοκτονία, πόλεμος, βία, δολοφονικός στρατός, επιβολή ισχύος, ατιμωρησία, κανένας σεβασμός σε κανέναν κανόνα, σε κανένα δίκαιο.

Είναι και τα αηδιαστικά ρατσιστικά σχόλια κάτω από κάθε ανάρτηση της είδησης των βασανιστηρίων στα ελληνικά MME και social media.

Σχόλια που ξεχειλίζουν μίσος και κάνουν σαφές ότι εδώ δεν έχουμε να κάνουμε καν με πατριώτες: πώς είναι δυνατόν να χαρακτηριστεί κάποιος πατριώτης όταν επικροτεί την απαγωγή σε διεθνή ύδατα και τον απρόκλητο βασανισμό ελλήνων πολιτών από ξένο κράτος; Ρατσιστές είναι, που ονομάζουν «άπλυτους» τους ακτιβιστές, όπως κάποτε έλεγαν ότι οι «μαύροι βρομάνε». Ένας ρατσισμός που δεν είναι φυλετικός ούτε εθνοτικός: είναι κοινωνικός και, πάντα, ταξικός.

Αποκαλύπτεται ξανά το κίνητρο και ο μαγνήτης έλξης των εν Ελλάδι υποστηρικτών του Ισραήλ και των εγκλημάτων του: είναι το μίσος και η απέχθεια απέναντι σε όποιαν και όποιον εκφράζει την παραμικρή αντίρρηση στις διαθέσεις των ισχυρών.

Αυτό το μίσος είναι πιο ισχυρό κι από τις ίδιες τις αρχές που ισχυρίζονται πως υποστηρίζουν.

Είναι, τελικά, η ισχύς και η επίδειξή της που μαγνητίζει, φανατίζει και γεννά το μίσος.

Αλληλεγγύη στον αγώνα του Global Sumud Flotilla και των ανθρώπων του. Όχι στο απαρτχάιντ που επιβάλλει το Ισραήλ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους