Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ποιά 66χρονη κυρία με δύο Όσκαρ είπε πως ο «Χάρι Πότερ» ήταν απλά η σύνταξή της; Και μετά συνέβη κάτι που κανείς δεν περίμενε.

Το 2001, η Μάγκι Σμιθ ήταν ήδη θρύλος.

Δύο βραβεία Όσκαρ — ένα Α' γυναικείου ρόλου για το «The Prime of Miss Jean Brodie» (1970) κι ένα Β' γυναικείου για το «California Suite» (1978). Πέντε BAFTA, ένα βραβείο Τόνι, σαράντα χρόνια θεάτρου στο Λονδίνο και το Μπρόντγουεϊ.

Στα εξήντα έξι της, δεν είχε τίποτα να αποδείξει σε κανέναν.

Τότε χτύπησε το τηλέφωνο. Η Τζ.Κ. Ρόουλινγκ κι ο σκηνοθέτης Κρις Κολόμπους της ζήτησαν να γίνει η καθηγήτρια Μινέρβα ΜακΓκόναγκαλ στο «Χάρι Πότερ και η Φιλοσοφική Λίθος». Η ΜακΓκόναγκαλ: αυστηρή, κοφτερή σαν ξυράφι, προστάτιδα του οίκου Γκρίφιντορ.

Μια γυναίκα που μπορούσε να τρομάξει έναν μαθητή με ένα βλέμμα και να τον ζεστάνει με το επόμενο χαμόγελο.

Ακριβώς ο ρόλος που η Σμιθ ήξερε να σερβίρει σαν κρύο κρασί.

Η απάντησή της ήταν ξερή και διάσημη πια: «Ο Χάρι Πότερ είναι η σύνταξή μου». Κανείς όμως δεν ήξερε τότε ότι τα λόγια αυτά θα αποκτούσαν άλλη σημασία.

Γιατί η Σμιθ είχε εγγόνια.

Και μέσα από εκείνα τα φιλμ, μία ολόκληρη νέα γενιά θα τη γνώριζε — παιδιά που δεν είχαν ιδέα ότι εκείνη κέρδιζε Όσκαρ πολύ πριν καν γεννηθούν οι γονείς τους. «Μικροσκοπικά πλάσματα με χαιρετούσαν», είπε αργότερα. «Κι αυτό ήταν όμορφο». Πέρασαν τα χρόνια. Η Μάγκι έπαιξε σε επτά από τις οκτώ ταινίες.

Στο πλατό έγινε αχώριστη με τον Άλαν Ρίκμαν (τον καθηγητή Σνέιπ). Μαζί κορόιδευαν τις υπερβολικές αντιδράσεις που ζητούσε η σκηνοθεσία. «Είχαμε φτάσει στη λήψη νούμερο διακόσια-κάτι και δεν ξέραμε πια τι άλλο να κάνουμε όταν η κάμερα γυρνούσε πάνω μας», γελούσαν.

Κι ύστερα, χωρίς καμία προειδοποίηση, ήρθε το 2007.

Τότε άρχισαν τα γυρίσματα του «Χάρι Πότερ και ο Ημίαιμος Πρίγκιψ». Και τότε η Μάγκι Σμιθ διαγνώστηκε με καρκίνο του μαστού.

Η ίδια το είπε χρόνια μετά, κοιτάζοντας την κάμερα με εκείνο το βλέμμα που δεν ζητά οίκτο. «Ήμουν φαλακρή.

Δεν είχα κανένα πρόβλημα να φορέσω την περούκα.

Έμοιαζα με βραστό αυγό». Αλλά η περούκα δεν έκρυβε αυτό που συνέβαινε μέσα της.

Οι χημειοθεραπείες την άφηναν «φρικτά άρρωστη». Κι όμως, κάθε πρωί σηκωνόταν, φορούσε την κυματιστή περούκα της ΜακΓκόναγκαλ, έμπαινε στο τροχόσπιτο του πλατό κι ανάμεσα στις λήψεις ξάπλωνε για να μην λιποθυμήσει.

Έκανε εμετό στα διαλείμματα.

Έσφιγγε τα δόντια.

Κι όταν η κάμερα άναβε, γινόταν ξανά η ατσάλινη καθηγήτρια που κανείς δεν τολμούσε να διακόψει.

Σε μια συνέντευξη, τη ρώτησαν πώς τα κατάφερε. Η Μάγκι Σμιθ ανασήκωσε τους ώμους και είπε: «Τα σκατά συμβαίνουν.

Οφείλω να συνέλθω λίγο». Ποτέ δεν σκέφτηκε να τα παρατήσει.

Η παράσταση έπρεπε να συνεχιστεί.

Αυτή ήταν η δουλειά της.

Αυτή ήταν η ζωή της.

Και τώρα, φτάνουμε στο σημείο που το στομάχι σφίγγει.

Φανταστείτε την: στο απόγειο της θεραπείας, χωρίς μαλλιά, με σώμα που προδίδει, να στέκεται μπροστά στην κάμερα και να λέει τις ατάκες της ΜακΓκόναγκαλ.

Ολόγυρά της, μικρά παιδιά — οι Ντάνιελ Ράντκλιφ, η Έμμα Γουάτσον, ο Ρούπερτ Γκριντ — δεν ήξεραν τίποτα.

Κανείς δεν ήξερε. Η Μάγκι φρόντιζε να μάθουν μόνο αυτοί που έπρεπε.

Όχι από ντροπή.

Από αξιοπρέπεια.

Εκείνες τις μέρες, συνέβη κάτι που δεν το είχε πει σε καμία συνέντευξη παρά μόνο ψιθυριστά σε φίλους.

Κάτι που έκανε ακόμα και τον ατσάλινο Άλαν Ρίκμαν να δακρύσει.

Αλλά αυτή την ιστορία δεν θα την τελειώσω εδώ. 👉 Συνέχεια στα σχόλια — πατήστε «Δείτε περισσότερα» για να μάθετε πώς η Μάγκι Σμιθ τελείωσε τον «Ημίαιμο Πρίγκιψα» ενώ ο καρκίνος προσπαθούσε να τη σβήσει.

Και γιατί εκείνο που έκανε μετά άλλαξε τον τρόπο που εκατομμύρια παιδιά βλέπουν τον θάνατο.

Παρακαλούμε υποστηρίξτε μας κάνοντας like και κοινοποιώντας αυτήν την ανάρτηση για να μας δώσετε περισσότερο κίνητρο να σας φέρνουμε περισσότερες υπέροχες και ενδιαφέρουσες ιστορίες.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους