Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Παραδείγματα που οι ενεργοί πολίτες τα κατάφεραν — #2: Το δημοψήφισμα για το νερό της Θεσσαλονίκης Άνοιξη 2014, χρόνια μνημονίων. Το ΤΑΙΠΕΔ προκήρυξε διαγωνισμό για να πουλήσει το 67% της ΕΥΑΘ — της εταιρείας που δίνει νερό σε ένα εκατομμύριο ανθρώπους στη Θεσσαλονίκη.

Παράλληλα ετοιμαζόταν και η πώληση της ΕΥΔΑΠ.

Για να καταλάβεις γιατί, ξεκίνα πάλι από το χρήμα.

Το νερό είναι μπίζνα δισεκατομμυρίων.

Μόνο για το 2014, στον κρατικό προϋπολογισμό προβλέπονταν 3,5 δισ. ευρώ έσοδα από ιδιωτικοποιήσεις, και τα νερά ήταν μέσα στο πακέτο.

Η λογική παντού: όποιος αγοράζει δίκτυο νερού δεν έχει ανταγωνιστή — δεν υπάρχει «δεύτερος αγωγός» στο σπίτι σου — άρα έχει μονοπώλιο σε αγαθό που κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί.

Παντού όπου επιχειρήθηκε, από το Παρίσι ως τη….Βολιβία, μετά από αυξήσεις και προβλήματα ποιότητας το νερό κατέληγε να επιστρέφει στο δημόσιο. Οι Θεσσαλονικείς είδαν τι ερχόταν.

Απέναντι στάθηκαν η Κίνηση 136, το Συντονιστικό «SOSτε το Νερό», το Σωματείο Εργαζομένων της ΕΥΑΘ και η Περιφερειακή Ένωση Δήμων Κεντρικής Μακεδονίας.

Να τι έκαναν.

Αποφάσισαν να ρωτήσουν τον κόσμο.

Στις 14 Μαρτίου 2014, η ΠΕΔ Κεντρικής Μακεδονίας πήρε απόφαση: άτυπο δημοψήφισμα, μαζί με τις αυτοδιοικητικές εκλογές της 18ης Μαΐου.

Μάζεψαν υπογραφές. 1,9 εκατομμύριο πολίτες υπέγραψαν πανελλαδικά κατά της ιδιωτικοποίησης.

Κατατέθηκαν και προσφυγές στο ΣτΕ.

Δεν έκαναν πίσω όταν τους απείλησαν.

Λίγο πριν τη μέρα η κυβέρνηση απαγόρευσε δημόσια τη χρήση των εκλογικών καταλόγων — με απειλή σύλληψης και φυλάκισης.

Οι διοργανωτές απάντησαν αλλάζοντας: αντί για εκλογικούς καταλόγους, δημοτολόγια· αντί για τις αίθουσες, οι κάλπες έξω, στα πεζοδρόμια μπροστά από τα ίδια εκλογικά κέντρα.

Έστησαν παράλληλη εκλογική διαδικασία. 198 κάλπες σε 11 δήμους, πάνω από 1.000 εθελοντές, Ευρωπαίοι παρατηρητές.

Στις 18 Μαΐου 2014 ψήφισαν 218.002 πολίτες.

Όχι στην ιδιωτικοποίηση: 213.508.

Ναι: 4.278.

Ποσοστό 98,04% κατά.

Λίγες μέρες μετά, το ΣτΕ με την απόφαση 1904/2014 έκρινε αντισυνταγματική την ιδιωτικοποίηση της ΕΥΔΑΠ. Τον Ιούνιο, η ιδιωτικοποίηση πάγωνε επίσημα.

Είχαν δίκιο; Ναι, χωρίς αστερίσκο. Το ΣτΕ δύο φορές (1904/2014 και Ολομέλεια 190/2022) έκρινε ότι ο δημόσιος έλεγχος στο νερό προστατεύεται από το Σύνταγμα.

Διεθνώς ο κανόνας είναι ίδιος.

Και αυτή τη φορά κανείς άλλος δεν επωμίστηκε το βάρος της νίκης τους.

Νίκησαν τον πόλεμο; Μετά από εννιά χρόνια, ναι — αλλά μάχη τη μάχη, και με κάθε διαδοχική κυβέρνηση.

Το 2014 η κυβέρνηση προκήρυξε την πώληση.

Το 2016 άλλη κυβέρνηση μετέφερε τις μετοχές στο Υπερταμείο — ιδιωτικοποίηση από άλλη πόρτα.

Το 2022 άλλη κυβέρνηση ψήφισε νόμο που έλεγε «μένουν στο Υπερταμείο», αγνοώντας ευθέως απόφαση του ΣτΕ.

Μόνο αφού η Επιτροπή Συμμόρφωσης έβγαλε δύο ακόμα αποφάσεις, ψηφίστηκε στις 26 Ιουλίου 2023 η τροπολογία που γύρισε την πλειοψηφία μετοχών στο Δημόσιο.

Όπως λέει το τραγούδι: οι κυβερνήσεις πέφτουνε μα οι αγάπες μένουν — και σε όλες τις κυβερνήσεις, η ίδια αγάπη για το νερό ως εμπόρευμα.

Άρα δεν μιλάμε για «αυτή την κυβέρνηση». Μιλάμε για κάτι που τις διαπερνά όλες.

Και ο επόμενος γύρος έχει ήδη ξεκινήσει, με τη Ρυθμιστική Αρχή Υδάτων (ΡΑΑΕΥ) και προσπάθειες συγχώνευσης ΔΕΥΑ.

Το κίνημα μένει όρθιο.

Ίδιο μάθημα με την πετσέτα: η προστασία ενός δικαιώματος δεν είναι γεγονός, είναι συνήθεια. Στη Θεσσαλονίκη πέρυσι, στα δέκα χρόνια από το δημοψήφισμα, οι ίδιοι άνθρωποι ήταν πάλι εκεί.

Δεν διαλύονται με μια νίκη.

Δεν διαλύθηκαν ούτε με εννιά. Πηγές: Βικιπαίδεια «Δημοψήφισμα για την ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ»· Alfavita (23.5.2014)· The Opinion (13.5.2024)· in.gr (21.3.2023, για το ΣτΕ)· Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας (τροπολογία 26.7.2023)· ΤΑ ΝΕΑ (27.7.2023)· Κίνηση 136 (136.gr). Ενεργοί Πολίτες Μεσσαράς

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους