ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΤΙΤΟ ΠΑΤΡΙΚΙΟ: Σαν σήμερα 21 Μαΐου 1928, γεννήθηκε ο Τίτος Πατρίκιος, ποιητής, πεζογράφος και μεταφραστής, της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς που έχει τιμηθεί με το Ειδικό...

Πλήρες Κείμενο:

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΤΙΤΟ ΠΑΤΡΙΚΙΟ: Σαν σήμερα 21 Μαΐου 1928, γεννήθηκε ο Τίτος Πατρίκιος, ποιητής, πεζογράφος και μεταφραστής, της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς που έχει τιμηθεί με το Ειδικό Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας το 1994. 1. Όπως και τόσοι άλλοι, ψάχνω κι εγώ να βρω ποιός είμαι και τί έκανα.

Να καταλάβω το πώς και το γιατί έφτασα κάπου, άλλοτε έμεινα στη μέση του δρόμου, μερικές φορές γλίστρησα προς τα πίσω.

Για να το καταφέρω πρέπει να έχω στον νου μου αυτούς που γνώρισα, που αγάπησα, που συγκρούστηκα μαζί τους, όχι πάντα τους ίδιους ή τις ίδιες.

Στα δύσκολα μού χρειάζεται κάποιους, πολύ λίγους, να τους ξαναφέρω μπροστά μου και να στηριχτώ πάνω τους. Τίτος Πατρίκιος, Ο Πειρασμός της Νοσταλγίας, εκδόσεις Κίχλη 2. ΤΟ ΔΥΣΚΟΛΟ! Όσο αντίξοες κι αν είναι οι συνθήκες πάντα μπορεί κανείς να ερωτεύεται.

Το δύσκολο είναι να αγαπάς! 3. Η ΣΑΡΚΑ Η σάρκα μου πάντα πονάει στα χτυπήματα πάντοτε χαίρεται στα χάδια.

Ακόμα τίποτα δεν έμαθε. Τίτος Πατρίκιος. 4. Αφού τώρα είναι αργά για να ζητήσω απ’ τον πατέρα μου συγχώρεση για πράγματα που εγώ μόνο τα ξέρω, ίσως θα πρέπει να τη ζητήσω από έναν άλλο όμως ανάμεσα στους γνωστούς μου δεν βρίσκω, όσο κι αν ψάχνω, τον κατάλληλο αυτόν που όντως θα μπορούσε να τη δώσει.

Τη συγχώρεση που θέλω ώρες ώρες λέω να τη ζητήσω από κανέναν άγνωστο στον δρόμο μα πάλι σταματώ γελώντας με την ιδέα πως πάω να παραστήσω κάποιον από τους ήρωες του Ντοστογιέφσκι. 5. Θέλουμε πιο πολλά τα θέλαμε όλα.

Δε γινόταν αλλιώς.

Ό,τι μας έφτανε χτες για σήμερα ήταν λίγο.

Ό,τι μας γέμιζε χτες Ήθελε κι άλλο σήμερα να μη χαθεί.

Ναι, μα ένας άνθρωπος δεν είναι πορτοκάλι να τον ξεφλουδίζεις δεν είναι πράγμα να τον κόβεις στα δύο και στα τέσσερα.

Είχες μια τρυφερή καρδιά κοριτσάκι.

Πίστεψε αν αδέξια την έσφιγγα δεν το 'κανα για να πονάς.

Ήθελα να σ' αγαπώ μα ήταν πολλά τα όσα ξέραμε ήταν πολλά τα όσα δεν είχαμε μάθει ακόμα.

Κι αν ήμουν άντρας κ' έπρεπε να 'μαι δυνατός (έπρεπε...) να το ξέρεις: Όπου μ' άγγιζες πονούσα.

Όπου δε μ' άγγιζες πονούσα.

Και μέσα μου φουσκώναν ολόκλειστα τα δικά μου ποτάμια που θα μπορούσαν να ποτίσουν όλα τα λησμονημένα περιβόλια. Τίτος Πατρίκιος, Μεγάλο Γράμμα, Λυσιμελής Πόθος, εκδόσεις Κίχλη. 6. Και σένα, αν με τα τόσα που περάσαμε τίποτα μέσα σου δε σακατεύτηκε, μην πολυκαμαρώνεις.

Ίσως δεν είχες τίποτα να διακινδυνεύσεις. Τίτος Πατρίκιος, Δοκιμασία. 7. Έλεγα πάντα πως έπρεπε να μπω στη θέση του άλλου για να τον καταλάβω.

Έτσι με παγιδέψανε οι άλλοι, μ’ έδεσαν με κάναν ό,τι θέλαν.

Κι εγώ δεν ξέρω πως κατόρθωσα να ξαναβγώ από τη θέση τους Τίτος Πατρίκιος, Αντικριστοί Καθρέπτες. 8. Λέμε εμείς κι εννοούμε εγώ λέμε εσύ κι εννοούμε πάλι εγώ λέμε αυτός κι εννοούμε πάλι εγώ.

Στην ουσία μόνο με το εγώ μπορούμε να εννοήσουμε κάποιον άλλο. Τίτος Πατρίκιος, Το πρόβλημα με τις Αντωνυμίες , Αντικριστοί Καθρέπτες, εκδ. Στιγμή.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους