Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Όταν κάποιος έχει πληγωθεί από σένα επανειλημμένα, το μυαλό του «κλειδώνει» σε μια κατάσταση επιβίωσης για να μην ξαναπάθει το ίδιο.

Στην ψυχολλογία, αυτό το φαινόμενο μπορούμε να το περιγράψουμε με τους εξής όρους: 1. Επιλεκτική Αντίληψη & Επιβεβαιωτική Προκατάληψη (Confirmation Bias) Το μυαλό του ανθρώπου έχει δημιουργήσει μια «πεποίθηση» για εσένα (ότι θα τον πληγώσεις). Όταν του κάνεις μια καλή πράξη, το μυαλό του δυσκολεύεται να τη δεχτεί, γιατί έρχεται σε σύγκρουση με αυτό που ήδη πιστεύει.

Έτσι, ενεργοποιείται η επιβεβαιωτική προκατάληψη: φιλτράρει την καλή σου πράξη και την ερμηνεύει ως «ύποπτη» ή ως «παγίδα», ώστε να επιβεβαιώσει το αρχικό του σενάριο και να μείνει ασφαλής. 2. Σχεσιακό Τραύμα & Υπερεγρήγορση (Hypervigilance) Όταν μια σχέση έχει προκαλέσει συναισθηματικό πόνο στο παρελθόν, το άτομο αναπτύσσει υπερεγρήγορση.

Το νευρικό του σύστημα είναι σε διαρκή κατάσταση "danger" (συναγερμού). Ακόμα και η ευγένεια ή μια καλή χειρονομία αντιμετωπίζεται με καχυποψία, επειδή το άτομο προσπαθεί να προβλέψει πότε θα έρθει το «επόμενο χτύπημα». Είναι η κλασική φράση: «Είναι πολύ καλό για να είναι αληθινό, πού είναι η παγίδα;» 3. Γνωστικά Σχήματα (Cognitive Schemas) Σύμφωνα με τη Γνωστική-Συμπεριφορική ψυχοθεραπεία, ο άνθρωπος αυτός έχει αναπτύξει ένα «Σχήμα Δυσπιστίας / Κακοποίησης» (Mistrust / Abuse Schema) όσον αφορά εσένα (ή τις σχέσεις γενικότερα). Αυτό το σχήμα λειτουργεί σαν παραμορφωτικός φακός: ό,τι κι αν κάνεις, περνάει μέσα από το φίλτρο του «θα με πληγώσει ξανά», μετατρέποντας το θετικό σε απειλητικό.

Με απλά λόγια: Το μυαλό του έχει μάθει να συνδέει εσένα με τον πόνο.

Όταν εσύ αλλάζεις συμπεριφορά και γίνεσαι καλός, το μυαλό του δεν μπορεί να κάνει το "update" αμέσως.

Χρειάζεται χρόνο και τεράστια σταθερότητα από μέρους σου για να πειστεί ότι το περιβάλλον είναι πλέον ασφαλές και ότι η καλή πράξη δεν είναι ο «δούρειος ίππος» για μια νέα απογοήτευση.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους