Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Όλα για μια Ελένη... Είτε προκειται για την αισθητή της παρουσία, είτε για το είδωλό της.

Οι άνθρωποι των Σκοτεινών Χρόνων-στο πνεύμα της ποιητικής των ερειπίων-την ενοχοποιησαν για όλα τα βάσανα που υπεστησαν Τρωες και Έλληνες, βλέποντας τις κατεστραμμένες από τις επιδρομές μηκυναϊκές Ακροπόλεις.

Με τι να έκαναν μυθοπλασία, άλλωστε? Με την πτώση του κράτους των Χετταίων, με μετακινήσεις πληθυσμών, με οικονομικά και γεωπολιτικά κίνητρα? Όχι, έτσι δεν θα είχε λογοτεχνικό, ούτε υπαρξιακό ενδιαφέρον.. Δεν θα μας ανατριχιαζε τόσο ούτε ο εσωτερικος λυγμός της Ανδρομάχης, ούτε ο θρήνος της Εκάβης.

Ενώ για μια καλλονή? Για έναν παράνομο έρωτα? Ο Ευριπίδης το πήγε ακόμη πιο πέρα.

Τα δεινά μπορεί να προκληθούν όχι μόνο από τον έρωτα καθεαυτό, με τη σαρκική του υπόσταση, αλλά ακόμη και από την ψευδαίσθηση ή την ουτοπία του.

Για ένα "πουκάμισο αδειανό", που έλεγε και ο ποιητής της Κίχλης.

Επίκαιρη η πολεμική που ξέσπασε για εκείνη στο Χόλιγουντ με αφορμή την Οδύσσεια του Κρίστοφερ Νόλαν. Μαύρη Ελένη, όπως ο μαύρος Χριστός του Πορτομπέλο κάτι που μου αρέσει πολύ ως καλλιτεχνική πρόταση αν και αντιτίθεται στην περιγραφή του Ομήρου, που την παρουσιάζει ξανθιά.

Μπορεί η παραλλαγή να ξενίζει, να είναι ανακόλουθη προς τις πηγές, αλλά προτάσσει την καλλονή της Ελένης ως έννοια.

Πανανθρώπινη και ριζοσπαστική.

Κάτι σαν τον ίδιο τον έρωτα του οποίου και είναι αρχέγονος φορέας.

Στη φωτο: η Ελένη και ο Παρης- Αλέξανδρος απο τις προσφατα αποκαλυφθείσες τοιχογραφίες στην Πομπηία. Και να θέλουμε να την ξεχάσουμε... όλο εμφανίζεται προκλητικά μπροστά μας η άτιμη...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους