Original Post

Πλήρες Κείμενο:

~ ~ ~ ~ ΕΡΜΗΣ, Ο ΠΑΝΑΡΧΑΙΟΣ ΑΡΚΑΔΙΚΟΣ ΘΕΟΣ ~ ~ ~ ~ Εάν υπάρχει περιφέρεια η οποία μπορεί να θεωρηθεί ως πηγή της λατρείας του Ερμού, είναι η Αρκαδία.

Πουθενά αλλού δεν βρισκουμε κέντρο λατρείας τόσο ισχυρής, η οποία συνδέεται με τοπικές παραδόσεις (μυθολογία), τόσο παλαιές, που χάνεται στα βάθη του χρόνου.

Iδιαίτερα την θερινή περίοδο, είχαμε πολλές γιορτές προς τιμήν του νεαρού θεοβοσκού.

Παλαιότατο και περισσότερο διαδεδομένο τοπικό επίθετο, με το οποίο ο Ερμείας ήταν γνωστός απ' τους Ομηρικούς χρόνους, ήταν ''Kυλλήνιος.'' Αυτό το όνομα και παράδοση της Γέννησής του στο όρος Κυλλήνη, στα βορειοανατολικά της Αρκαδίας, έγινε γνωστό στον ευρύτερο ελληνικό κόσμο ίσως μέσω των ομηρικών ύμνων και επών κι έγινε η βάση της μεταγενέστερης κλασικής λογοτεχνίας και μυθολογίας. Ο Ομηρικός ύμνος στον Ερμή, δίνει πολλά στοιχεία για τον Θεό και την γενεαλογία του: https://lyricstranslate.com/en/hymn-4-hermes-%CE%B5%E1%BC%B2%CF%82-%E1%BC%91%CF%81%CE%BC%E1%BF%86%CE%BD-hymn-4-hermes.html Ο Ιππώναξ, ποιητής της λοιδορίας και της αισχρολογίας, το 550 περιπου π.κ.χ., γράφει : (α) Ἑρμῆ, φίλ᾽ Ἑρμῆ, Μαιαδεῦ, Κυλλήνιε, ἐπεύχομαί τοι, κάρτα γὰρ κακῶς ῥιγῶ καὶ βαμβαλύζω δὸς χλαῖναν Ἱππώνακτι καὶ κυπασσίσκον 5 καὶ σαμβαλίσκα κἀσκερίσκα καὶ χρυσοῦ στατῆρας ἑξήκοντα τοὐτέρου τοίχου. (β) ἐμοὶ γὰρ οὐκ ἔδωκας οὔτέ κω χλαῖναν δασεῖαν ἐν χειμῶνι φάρμακον ῥίγεος, οὔτ᾽ ἀσκέρῃσι τοὺς πόδας δασείῃσι ἔκρυψας, ὥς μοι μὴ χίμετλα ῥήγνυται 1ο απόσπασμα Ερμή, Ερμή μου, της Μαίας γιε, Κυλλήνιε, επάκουσε την δέησή μου, γιατί τουρτουρίζω και χτυπούν τα δόντια μου.

Δώσε μια χλαίνη στον Ιππώνακτα και κανένα χιτώνα και κανένα ζευγάρι σανδάλια και παντοφλάκια γούνινα και εξήντα χρυσούς στατήρες, που ν᾽ ανεβώ στη ζυγαριά κι ακόμα να γέρνει από την άλλη. 2ο απόσπασμα Γιατί εμένα ποτέ σου δεν μου έδωσες μια ζεστή χλαίνη, το γιατρικό για το τουρτούρισμα το χειμώνα, ούτε μου τύλιξες τα πόδια με ζεστές παντούφλες γούνινες να μην ματώνουν οι χιονίστρες μου. (μετάφραση Θ. Κ. Στεφανόπουλος) Ο Πίνδαρος μιλάει για ιερές τελετές στην κορυφή του βουνού και, αν και ο Παυσανίας βρήκε το ναό εκεί σε ερείπια, η λατρεία με τακτικές θυσίες και προσφορές διατηρήθηκε μέχρι αργά στην μεταχριστιανική βέβηλη εποχή.

Έφτασαν σε μας πολλές μαρτυρίες, στις οποίες αναφέρεται ότι οι ιερείς που ανέβαιναν να ιερουργήσουν στην επέτειό του, κάθε χρόνο στην κορυφή, έβρισκαν εκεί τα απομεινάρια των θυσιών και προσφορών του περασμένου έτους ανέγγιχτες από τους ανέμους, τη βροχή και το χιόνι.

Από αυτή την περιοχή της Αρκαδίας είναι το πιό πιθανόν η λατρεία να επεκτάθηκε προς όλες τις κατευθύνσεις, ιδιαίτερα προς τα δυτικά, από την Ψωφήδα στην Έλι, και τελικά στον παράκτιο οικισμό, γνωστό μας ως Kυλλήνη (της Ηλέιας). Έχουμε επίσης άφθονα αποδεικτικά στοιχεία για μια πρωτόγονη λατρεία του Ερμή Φάλλη και για την γονιμική χρήση των φαλλών σε τελετουργία (ο αντίστοιχος του Διονύσου), που πιθανότατα ανήκε στην προαρχα'ι'κή αρκαδική παράδοση.

Ούτε και η Κυλλήνη είν' η μόνη περιοχή της Αρκαδίας με την οποία ο Θεός συνδέεται στενά.

Ένα γενέθλιο μύθο και εξέχουσα θέση στη λαϊκή λατρεία, διαβάζουμε στο Φαινεό, όπου το έτος παίρνει το όνομα του Ιερέα του και έχουμε αποδείξεις της λατρείας του στην Φιγαλεία, Στυμφαλία, Τεγέα και μύριες άλλες τοποθεσίες της Πελοποννήσου, ενώ κάπου στα νοτιοδυτικά, ο τόπος Ακακέσιον, επίσης αναφέρεται ως παλαιότατος τόπος λατρείας του Ερμού.

Πήρε το όνομά του από το ομηρικό του επίθετο ''Ακάκητας'', το όνομα μάλλον προέρχεται απο έναν μυθικό Ήρωα-ακόλουθο του θεού, το όνομα του οποίου σημαίνει άκακος ή καλύτερα αλεξίκακος.

Και μπορεί να είναι από αυτή την περιοχή που διείσδυσε στα Μυστήρια της Ανδανίας, η οποία αναφέρεται ως η κατ' εξοχήν έδρα του νεότερου των Θεών.

Και πάλι, είναι μόνο οι Αρκαδικές γενεαλογίες που είναι στενά συνδεδεμένες με το όνομα του Ερμού. Ο Αίπυτος είναι πρωταρχικός Αρκαδικός πρόγονος παλαιότατου πληθυσμού που αντιστάθηκε στην διείσδυση της λατρείας του Ποσειδώνος που διαδόθηκε ευρύτατα αργότερα απ' αυτήν του Γιού της Μαίας, που σημαίνει μητέρα στην λουβική και σημιτική ανατολή, μαμά όπως θα λέγαμε σήμερα.

Το όνομά του ήταν πολύ γνωστό κι αγαπημένο σε διάφορες τοποθεσίες και με διάφορους μυθικούς συγγενείς.

Διείσδυσε στους βασιλικούς μύθους της Μεσσήνης, πάντα σχεδόν σχετιζόμενοι με την Κυλλήνη, όπου ο Όμηρος γνώριζε τον τάφο του Αίπυτου, στον οποίο πιθανότατα υπήρχε ένας παλαιός τάφος συνδεδεμένος με αρχαία προγονική λατρεία, κάτι πολύ κοινό στα προ'ι'στορικά χρόνια (και πολύ βασικό, όσον αφορά την λατρεία των Ελλήνων). Επίσης στην Tεγέα, είχε ταυτιστεί με τον Ερμή σε μια κοινή λατρεία, όπως ο Αγαμέμνων με τον Δία στη Λακωνία κι ο Ερεχθέας με τον Ποσειδώνα στην Αττική.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους