Η Ελλάδα τελικά έχει ιστορική συνέχεια. Το πρώτο «Ρωσικό Κόμμα» ιδρύθηκε περίπου το 1833 με αρχηγό τον Ανδρέα Μεταξά. Σχεδόν 200 χρόνια μετά, αποκτήσαμε καινούργια εκδοχή του: πιο instagramiki, πιο...
Η Ελλάδα τελικά έχει ιστορική συνέχεια. Το πρώτο «Ρωσικό Κόμμα» ιδρύθηκε περίπου το 1833 με αρχηγό τον Ανδρέα Μεταξά.
Σχεδόν 200 χρόνια μετά, αποκτήσαμε καινούργια εκδοχή του: πιο instagramiki, πιο τηλεοπτική, αλλά με την ίδια εθνικοορθόδοξη συγκίνηση, το ίδιο αντισυστημικό μυστήριο και την ίδια γεωπολιτική κατεύθυνση.
Απλώς τότε το έλεγαν «Ρωσικό Κόμμα». Τώρα μάλλον θα το λέμε «κόμμα Καρυστιανού». Η ιστορία επαναλαμβάνεται.
Τη μία ως πολιτική εξάρτηση του 19ου αιώνα και την άλλη ως τηλεοπτικός εθνικοΣωτήριος πατριωτισμός " για την κάθαρση της Ελλάδας ρε γαμώτο ! ) με σημαίες, δάκρυα και “αντισυστημισμό”. Η διαφορά του Ανδρέα Μεταξά από τη Μαρία Καρυστιανού, πέρα από τα σχεδόν 200 χρόνια που τους χωρίζουν, είναι ότι ο πρώτος είχε πίσω του πραγματική πολιτική και ιστορική διαδρομή.
Συμμετείχε ενεργά στην Ελληνική Επανάσταση του 1821, διετέλεσε πολλές φορές υπουργός και έγινε ακόμη και προσωρινός πρωθυπουργός της χώρας μετά την Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου 1843 που οδήγησε τον Όθωνα στην παραχώρηση Συντάγματος.
Την κα Καρυστιανού, αντίθετα, δεν την γνώριζε κανείς στα δημόσια πράγματα.
Ούτε από κοινωνική δράση, ούτε από επιστημονικούς φορείς, ούτε από συλλογικές ή αλληλέγγυες πρωτοβουλίες, ουτε καν απο ένα φιλοζωικό σωματείο ! . Τη γνωρίσαμε ως μια μάνα που έχασε το παιδί της στο τραγικό δυστύχημα των Τεμπών.
Και σταθήκαμε δίπλα της, όπως σταθήκαμε δίπλα σε όλους τους γονείς που ζητούν αλήθεια και δικαιοσύνη.
Εκ του αποτελέσματος όμως φαίνεται ότι πολύ γρήγορα αποφάσισε να μετατραπεί σε πολιτική persona της χώρας.
Και σήμερα, χωρίς καμία προηγούμενη πολιτική διαδρομή ή δημόσια λογοδοσία, φτάνει να ιδρύει κόμμα και να ζητά την ψήφο των πολιτών.
Και η δημόσια εικόνα, οι πολιτικές αναφορές και οι άνθρωποι που συγκεντρώνονται γύρω από αυτό το εγχείρημα επιτρέπουν πλέον σε όλους να καταλάβουν πολύ καθαρά προς ποια ιδεολογική κατεύθυνση κινείται αυτό το “αντισυστημικό” αφήγημα.
Γιατί άλλο ο πόνος ενός γονιού και άλλο η πολιτική εργαλειοποίησή του. Πόσα προτεκτοράτα πιαχ αυτή η χώρα!
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους