Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η ΚΑΡΕΚΛΑ ΣΤΟΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΒΙΟ Επάνω στην καρέκλα περνάει τη ζωή του ο Νεοέλληνας, εργαζόμενος, αναπαυόμενος ή κοιμώμενος αν είναι ειδικός σύμβουλος σε κάποιο υπουργείο. Ο Σουρής πρώτος αντιλήφθηκε την τεράστια κοινωνικοπολιτική σημασία της καρέκλας, γι’ αυτό και είχε σαν προμετωπίδα στην εφημερίδα του «Ρωμηός» έναν άνθρωπο ξαπλωμένο πάνω στην καρέκλα του να διαβάζει την εφημερίδα του και να ρουφά ναργιλέ.

Σε παλαιότερες εποχές η καρέκλα αποτελούσε σπάνιο είδος, όπως π.χ στη Βυζαντινή εποχή που οι άνθρωποι κάθονταν σε σκαμνιά, τα οποία ονομάζονταν «σελλία» ή «σκάμνοι» ή «θρονία». Στις φτωχές κατοικίες συνήθως υπήρχε μόνο ένα κάθισμα και σε αυτό καθόταν ο αρχηγός της οικογένειας.

Την περίοδο της Τουρκοκρατίας τα κινητά έπιπλα απουσίαζαν εντελώς και αντί καρεκλών υπήρχαν μόνο σταθερές κατασκευές, τα «μιντέρια», που δημιουργούνταν από την υπερύψωση του ξύλινου δαπέδου.

Τον 19ο αι. η εγχώρια αστική τάξη που άρχισε να διαμορφώνεται την περίοδο αυτή προσανατολίστηκε στο ευρωπαϊκό τρόπο ζωής και υιοθέτησε μαζί με τις ευρωπαϊκές συνήθειες και το δυτικό έπιπλο και έτσι «Τα πλείστα σαλόνια εστόλιζεν μία δωδεκάς ψιαθίνων καθεκλών της Μασσαλίας». Στις αρχές του 20ου αι. η καρέκλα, που άλλοτε θεωρούνταν είδος πολυτελείας, έγινε απαραίτητο στοιχείο της επίπλωσης κάθε σπιτιού, όπως έγραφε η Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια: «Εκείνο το οποίον εθεωρείτο άφθαστος πολυτέλεια, η καρέκλα, το κάθισμα δηλαδή με ερεσίνωτον, και το οποίον μόνο οι ισχυροί ηδύναντο να αποκτήσουν, σήμερον είναι απαραίτητον και δια την πτωχοτέραν ακόμη οικίαν». Οι καρέκλες διαιρούνταν σε 3 κατηγορίες: τις κοινές, τις φίνες και τις πολυτελείας.

Οι καρέκλες πολυτελείας στο θαυμαστό κόσμο της πολιτικής είναι κατά βάσιν τα βουλευτικά έδρανα και οι υπουργικοί θώκοι και αποτελούν το αντικείμενο του πόθου πολλών εκπροσώπων του αποσαθρωμένου, κατά κοινή ομολογία, πολιτικού κόσμου.

Αυτό αποτυπώνεται ευκρινώς με τον όρο «καρεκλοκένταυρος», λέξη σύνθετη που προέρχεται από τις λέξεις καρέκλα και κένταυρος, το μυθικό πλάσμα δηλ. που είχε ανθρώπινο το πάνω μέρος του κορμού και αλογίσιο το κάτω.

Μεταφορικά, υποδηλώνει έναν άνθρωπο τόσο προσκολλημένο στην καρέκλα της εξουσίας, που μοιάζει να έχει «κολλήσει» σε αυτήν και αρνείται πεισματικά να την αποχωριστεί.

Η απόκτηση της καρέκλας θυμίζει το παιχνίδι «Μουσικές καρέκλες» στο οποίο υπάρχει πάντοτε μια καρέκλα λιγότερη από τον αριθμό των παικτών.

Οι παίκτες χορεύουν γύρω από τις καρέκλες μέχρι να σταματήσει η μουσική χωρίς προειδοποίηση και οι παίκτες θα πρέπει να κάτσουν όσο το δυνατό πιο γρήγορα.

Ο παίκτης που μένει δίχως καρέκλα αποχωρεί από το παιχνίδι.

Αυτό το παιχνίδι παίζεται σήμερα στο ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ με dj τον Αλέξη, ο οποίος έχει και μια ιδιαίτερη σχέση μουσική από την εποχή που χτυπούσε τα νταούλια και τους ζουρνάδες για να χορεύουν οι αγορές.

Δεν είναι γνωστό το είδος της καρέκλας δίπλα στο τηλέφωνο με τον τριψήφιο αριθμό στο πρωθυπουργικό γραφείο.

Επειδή οι πρωθυπουργοί μας συνήθως τα κάνουν πάνω τους στις κρίσιμες καταστάσεις ενδεχομένως η καρέκλα αυτή να ομοιάζει με τα μωρουδίστικα καρεκλάκια που είχαν στο μέσο τους μια στρογγυλή οπή η οποία χρησίμευε για την αφόδευση του μωρού.

Το πιο πιθανό είναι να μην υπάρχει καν τέτοια καρέκλα αφού οι Έλληνες πρωθυπουργοί όταν μιλάνε στους Αμερικάνους στέκονται όρθιοι σε στάση προσοχής.

Τέλος η καρέκλα και δη τα καρεκλοπόδαρα έχουν χρησιμοποιηθεί και ως αγχέμαχο όπλο και ως πιο χαρακτηριστικό συμβάν αναφέρω το παρακάτω: Τον Ιούνιο του 1859 δεκάδες αστυνοµικοί επιτέθηκαν µε ρόπαλα στο καφενείο «Ωραία Eλλάς», µε το πρόσχηµα ότι οι περισσότεροι αντιοθωνικοί φοιτητές σύχναζαν εκεί.

Όσοι φοιτητές βρίσκονταν την ώρα της εισβολής στο ιστορικό αυτό καφενείο αντιστάθηκαν σθεναρά αμυνόμενοι µε καρεκλοπόδαρα.

Σήμερα επιτακτική είναι η ανάγκη να οπλιστούμε με το θάρρος και το δημοκρατικό φρόνημα εκείνων των φοιτητών, ώστε να ξεκαρεκλοποδαριαστούν οι καρέκλες που στρογγυλοκάθονται οι επιδέξιοι κώλοι των διεφθαρμένων και των ουτιδανών που ανταλλάσσουν την αξιοπρέπεια τους για μια καρέκλα. Ίσως έτσι ξαναγίνει ωραία η Ελλάς.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους