📍Η κοινωνία της κόπωσης και η παθολογία του 9-5 Βλέπω το κίνημα κατά του «9-5» να φουντώνει στο TikTok και το μόνο που ακούω από τους παλαιότερους είναι ότι η γενιά μας έγινε «τεμπέλικη» και...
📍Η κοινωνία της κόπωσης και η παθολογία του 9-5 Βλέπω το κίνημα κατά του «9-5» να φουντώνει στο TikTok και το μόνο που ακούω από τους παλαιότερους είναι ότι η γενιά μας έγινε «τεμπέλικη» και «ευαίσθητη». Αρνούμαι να δεχτώ αυτή την ισοπεδωτική ρητορική.
Αυτό που βαφτίζουν οκνηρία, υπό το πρίσμα της Νευροψυχολογίας, προβάλλει ως μια απόλυτα υγιής, ενστικτώδης αντίδραση.
Πότε, αλήθεια, δεχτήκαμε ως κανονικότητα να εξαντλείται η ζωή μας σε μια αέναη προετοιμασία για το γραφείο και μια παράλληλη, θλιβερή ανάρρωση από αυτό; 🧠Μια νευροψυχολογική ακτινογραφία αυτής της απόγνωσης αποδεικνύει ότι η διαμαρτυρία μας έχει βαθιά βιολογική βάση.
Το συνεχές, μονοκόμματο οκτάωρο μιας διεκπεραιωτικής εργασίας καταπονεί τον εγκέφαλο σε μια επίμονη γνωστική προσπάθεια (sustained attention) χωρίς τη φυσική ανταμοιβή της ντοπαμίνης.
Αυτό το χρόνιο στρες ενεργοποιεί επίμονα τον άξονα HPA (HPA axis), το κεντρικό σύστημα διαχείρισης απειλών του οργανισμού, πλημμυρίζοντας το νευρικό σύστημα με κορτιζόλη.
Η βιολογική αυτή επιβάρυνση συνδέεται με λειτουργική απορρύθμιση νευρωνικών δικτύων του προμετωπιαίου φλοιού (prefrontal cortex), εκεί όπου εδράζονται η λήψη αποφάσεων και η συναισθηματική ρύθμιση, ευνοώντας σταδιακά την ανάπτυξη επίκτητης αβοηθησίας (learned helplessness). 🎯Το πρόβλημα, επομένως, δεν είναι η εργασία καθαυτή, αλλά η έλλειψη νοήματος. Η Hannah Arendt στο έργο της «Η Ανθρώπινη Κατάσταση» εξήγησε ότι η ανθρώπινη δραστηριότητα αποκτά αξία μόνο όταν ξεφεύγει από τον απλό «Μόχθο» της επιβίωσης και μετουσιώνεται σε «Έργο» (Work) ή «Πράξη» (Action). Στον σύγχρονο ύστερο καπιταλισμό, όμως, ακόμη και η επιστημονική ή καλλιτεχνική δημιουργία μετατρέπεται σε στείρους, μετρήσιμους δείκτες.
Όπως επισημαίνει ο Byung-Chul Han στην «Κοινωνία της Κόπωσης», το σύστημα μάς έχει πείσει να εσωτερικεύσουμε την πίεση για διαρκή απόδοση, μετατρέποντάς μας σε εθελοντές εκμεταλλευτές του ίδιου μας του εαυτού.
Η ρίζα αυτής της παθογένειας βρίσκεται στην Αλλοτρίωση (Alienation) που διέγνωσε ο Karl Marx.
Όταν η δημιουργική πράξη μετατρέπεται αποκλειστικά σε εμπόρευμα, επέρχεται μια βαθιά υπαρξιακή αποξένωση από τη διαδικασία, από το αποτέλεσμα και τελικά από τον ίδιο μας τον εαυτό.
Ας αναρωτηθούμε με ειλικρίνεια: αυτό είναι ζωή; Όταν η ύπαρξή μας συρρικνώνεται σε μια ατελείωτη λίστα υποχρεώσεων για να συντηρηθεί μια παραγωγική μηχανή, απλώς λειτουργούμε, δεν ζούμε.
Το κίνημα κατά του «9-5» δεν είναι καπρίτσιο.
Είναι μια κραυγή υπαρξιακής αφύπνισης και μια ηχηρή υπενθύμιση ότι η επιβίωση δεν ταυτίστηκε ποτέ με τη ζωή. Υ.Γ. Εντρύφησα σκόπιμα σε αυτή την υπαρξιακή και βιολογική σκοπιά, προσπερνώντας τη δεδομένη συζήτηση για τη δομική μη αποδοτικότητα του 8ώρου στον σύγχρονο κόσμο, καθώς πρωταρχική μου πρόθεση ήταν να επικεντρωθώ στον ίδιο τον άνθρωπο και την αλλοτρίωση της ύπαρξής του. Βιογραφικό Ευρετήριο Αναφορών Karl Marx: 1818 – 1883 | Γερμανός φιλόσοφος, κοινωνιολόγος και οικονομολόγος. Hannah Arendt: 1906 – 1975 | Γερμανοαμερικανίδα πολιτική φιλόσοφος και στοχάστρια. Byung-Chul Han: Γενν. 1959 | Σύγχρονος Νοτιοκορεάτης φιλόσοφος και πολιτισμικός θεωρητικός.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους