Γράφει στην Καθημερινή ο Αλέξης Παπαχελάς για τη Σταυρούλα Μηλιάκου του ντοκιμαντέρ των Βαρβιτσιώτη-Δενδρινού: "Δεν πρόκειται για τεχνοκράτη που έχει ΜΒΑ από διάσημο πανεπιστήμιο ή που πέρασε από...
Γράφει στην Καθημερινή ο Αλέξης Παπαχελάς για τη Σταυρούλα Μηλιάκου του ντοκιμαντέρ των Βαρβιτσιώτη-Δενδρινού: "Δεν πρόκειται για τεχνοκράτη που έχει ΜΒΑ από διάσημο πανεπιστήμιο ή που πέρασε από κάποια συμβουλευτική εταιρεία και μιλάει μόνο με ακατάληπτους, σε εμάς τους υπολοίπους, όρους.
Αλλά για έναν δημόσιο υπάλληλο που ξέρει σε βάθος το αντικείμενό του, φροντίζει το δημόσιο συμφέρον και αποτελεί ένα κομμάτι μιας άκρως αναγκαίας «ραχοκοκαλιάς» του ελληνικού κράτους.
Και επειδή στο παρελθόν κάναμε το λάθος να τσουβαλιάσουμε τη συντριπτική πλειονότητα των δημοσίων υπαλλήλων στον κουβά του κλασικού στερεοτύπου, είναι υποχρέωσή μας να αναδείξουμε ως πρότυπο ανθρώπους σαν την κ. Μηλιάκου." Την ίδια μέρα, στην ίδια εφημερίδα, η Βίβιαν Στεργίου (παραλλάσσοντας λίγο τον Ελύτη) γράφει: "Πηγαίνουμε σε σχολεία που μας μαθαίνουν να φερόμαστε σαν δημόσιοι υπάλληλοι.
Οι ώρες, τα χρόνια περνάνε και κανείς δεν έρχεται να μας ταρακουνήσει, να μας πει «πάρε το πρέπει από το γιώτα και σκίσ’ το ίσα με το πι»." Αυστηρά μιλώντας τα κείμενα δεν είναι αντιφατικά.
Υπάρχουν οι καλοί δημόσιοι υπάλληλοι (το 10,20,30 τοις εκατό, η ραχοκοκαλιά του κράτους που λέει ο Παπαχελάς) και υπάρχουν οι αδιάφοροι δημόσιοι υπάλληλοι που ανταποκρίνονται στο στερεότυπο.
Το κείμενο της Στεργίου δουλεύει με το στερεότυπο σε ένα κείμενο για τα δεινά των πανελλαδικών και της εκπαίδευσης (που δεν είναι πως δεν υπάρχουν) όπου ακόμη και για την επανάσταση χρειάζεσαι την καθοδήγηση αυτών εναντίον των οποίων θέλεις να επαναστατήσεις (τουλάχιστον ο Ελύτης απευθυνόταν σ' αυτούς που κρατούσαν ήδη τον κεραυνό). Ο Παπαχελάς αναδεικνύει κάτι που πάει κόντρα στα στερεότυπα.
Εστιάζει την προσοχή μας σε αυτό που προσπερνάμε επειδή το σκεπάζει και το σβήνει το στερεότυπο ενώ έχει μεγάλη αξία.
Πράγματι υπάρχουν σοβαροί, υπεύθυνοι, με γνώσεις δημόσιοι υπάλληλοι που αξίζουν τον σεβασμό μας γιατί κάνουν το κράτος να λειτουργεί και προστατεύουν το δημόσιο συμφέρον. Τους έχω συναντήσει κι εγώ.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους