Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κι εγώ λέω πως και πολύ άργησε το Υπουργείο Πολιτισμού ν' αναλάβει τα βραβεία Μερκούρη και Χορν.

Ζούμε σ' έναν κόσμο, ο οποίος μας γεμίζει ενοχές.

Από την ενοχή της απόλαυσης, από την ενοχή της χαράς, της υποψηφιότητας, της βράβευσης.

Χθες το βράδυ ένα από τα παιδιά που δεν κέρδισαν το βραβείο (για το οποίο υποστηρίζω πάντα πως και μόνο να είσαι υποψήφια/ος είναι τιμητικό, ειδικά σε μη προβεβλημένες παραστάσεις ή μη"συστημικές", όπως αρκετές εκ των φετινών) ένιωσε πιο πολύ ανακούφιση που δεν ήταν στους νικητές. Γιατί; Επειδή το σχεδόν ανύπαρκτο των τελευταίων χρόνων Υπουργείο Πολιτισμού ανέλαβε την χρηματοδότησή τους.

Και επαναλαμβάνω όπως ξεκίνησα. Το Υπουργείο όφειλε να στηρίζει τους Έλληνες ηθοποιούς όχι απλά περισσότερο, αλλά πολύ πολύ περισσότερο.

Οταν π.χ. ο Θεόδωρος Τερζόπουλος θαυμάζεται σε όλον τον πλανήτη και τιμά την Ελλάδα παγκοσμίως, όταν τόσες και τόσες άλλες παραστάσεις και καλλιτέχνες διαπρέπουν στο εξωτερικό, το Υπουργείο θα έπρεπε να στηρίζει (και φυσικά να μην πανηγυρίζει εκ των υστέρων σα να συνέβαλλε εμπράκτως στην όποια διεθνή επιτυχία). Και βέβαια ο κύριος Τερζόπουλος δεν έχει ανάγκη με την πορεία του την οικονομική βοήθεια κανενός Υπουργείου.

Αλλά οι ηθοποιοί που μοχθούν κάθε μέρα για να βγάλουν τον μήνα, που κάνουν 2 και 3 δουλειές παράλληλα για να ζήσουν, αυτοί χρειάζονται τη βοήθεια του Υπουργείου.

Δεν είναι όλοι οι ηθοποιοί "φτωχοί" φυσικά, ούτε μπορεί όλες οι δουλειές τους να είναι άνω του μετρίου (και φυσικά ποιος το κρίνει και αυτό;). Αλλά όταν η Υπουργός χθες είπε, "μα όλο ζητάτε εσείς οι καλλιτέχνες" η απάντηση είναι: "Και εσείς τι μας δίνετε; Λίγα ψίχουλα για να σας πούμε και ευχαριστώ από πάνω;" Όπως πολύ σωστά το είπε και ένας πρώην νικητής, ο Κωνσταντίνος Μπιμπής πριν την βράβευση του Βασίλη Μπούτσικου, "τα λεφτά που δίνονται στις επιχορηγήσεις είναι πολύ λίγα". Και είχε απόλυτο δίκιο.

Όπως και μία πρώην νικήτρια, η Αμαλία Καβάλη, η οποία ζήτησε μεγαλύτερη έμπρακτη στήριξη από το Υπουργείο (και όχι απλά να παίρνει στην αρμοδιότητα του τα συγκεκριμένα βραβεία), μιλώντας και για ένα θέατρο, το οποίο πλέον έχει περάσει στα χέρια λίγων παραγωγών.

Ναι, θα πει κανείς σε ελεύθερη αγορά είμαστε, δεν μπορούμε να πληρώνουμε κάθε καλλιτέχνη για τη δουλειά του, ούτε να εμποδίσουμε έναν μεγαλοπαραγωγό να κυριαρχεί.

Μα δεν είναι αυτό το ζητούμενο ουσιαστικά, ούτε οι ηθοποιοί (φαντάζομαι οι περισσότεροι τουλάχιστον) είναι ζητιάνοι.

Αυτό που θέλουν και χρειάζονται είναι μεγαλύτερη στήριξη και βοήθεια ουσιαστική.

Χθες στο μεταξύ, εντελώς ξαφνικά μάθαμε ότι επανήλθε και το όριο ηλικίας των συγκεκριμένων βραβείων, το οποίο μέχρι τώρα - εκτός αν εγώ δεν είμαι ενημερωμένος - είχε αλλάξει.

Τέλος πάντως το όριο πήγε στα κλεισμένα 35 και έτσι δύο πολύ άξιες ηθοποιοί, η Μαρία Μοσχούρη και η Μαριάννα Πουρέγκα δεν ήταν υποψήφιες (ενώ υπό τις προηγούμενες συνθήκες θα ήταν στην πεντάδα), όπως ανέφερε η γενική γραμματέας του ιδρύματος Μελίνα Μερκούρη, Μανουέλα Παυλίδου.

Θεωρώ ότι τα 35 χρόνια είναι ένα όριο, που θα πρέπει ν' αλλάξει (τουλάχιστον να πάει στα 40), δεδομένου ότι πολλοί ηθοποιοί αποφοιτούν κοντά στα 30, ενώ και αρκετοί πιάνουν την πρώτη τους επαγγελματική δουλειά στο θέατρο σε ανάλογη ηλικία.

Το γεγονός ότι η σκληρή και πολύχρονη μάχη που έδωσε το ΣΕΗ με την πολιτεία για την αναγνώριση των πτυχίων εν τέλει κερδήθηκε δε σημαίνει πως το Υπουργείο έκανε το χρέος του προς εκείνους, ούτε με το να παίρνει πάνω του τα συγκεκριμένα βραβεία.

Είναι αναγκαίο το ποσό των επιχορηγήσεων ν' αυξηθεί, όχι μόνο στο θέατρο, αλλά και στον κινηματογράφο, εκεί που ούτως ή άλλως τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα (έως και ανύπαρκτα). Οπως ενωμένοι όλοι οι υποψήφιοι υπέγραψαν το κείμενο το οποίο στο τέλος διαβασε ο Βασίλης Μπούτσικος, έτσι και εμείς που βρισκόμαστε στον χώρο από κάποιο άλλο πόστο οφείλουμε να στηρίζουμε αυτά τα παιδιά, που μοχθούν και παλεύουν κόντρα σε τόσες δυσκολίες.

Και η στήριξη της πολιτείας θα έπρεπε να είναι αυτονόητη με τρόπο περίτρανο και όχι με ευχολόγια και δημόσιες τοποθετήσεις που παραπέμπουν σε στιλ, "έ δεν φτάνει που σας κάνουμε και χάρη και σας δίνουμε και κάτι, εσείς ζητάτε και άλλα...". Γιατί όπως τόσο εύστοχα είχε πει η ίδια η Μελίνα Μερκούρη, "Ο πολιτισμός στην Ελλάδα είναι κληρονομιά, αλλά είναι και ΠΕΡΙΟΥΣΊΑ..." Κ.Κ, 19/5/2026

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους