Και κάπου εδώ φτάνουμε στην ώρα της κάλπης… Κάπου εδώ σταματάνε οι διαφημίσεις, οι αφίσες, οι κάρτες, τα βίντεο μικρού μήκους… Μα κάπου εδώ ερχόμαστε να κάνουμε τη δική μας αυτοκριτική… Κάπου εδώ...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στην ψήφο που δώσαμε σε άτομα που πιστέψαμε ή ακόμα και στο κόμμα που «κληρονομήσαμε» από τους παππούδες, τους γονείς και πάει λέγοντας.

Την τελευταία φορά που ψήφισα στις Βουλευτικές Εκλογές αποφάσισα να στηρίξω άτομα.

Ίσως από αντίδραση για όλα αυτά που ζούμε καθημερινά, σκάνδαλα, συγκάληψη, κουκκούλωμα -πράγματα καθημερινά πλέον- για μας.. Ένας νέος τρόπος ζωής.

Φέτος όμως τα πράγματα είναι αλλιώς.

Με αφορμή τις πρόσφατες πυρκαγιές στην ορεινή Λεμεσό, ξύπνησαν μνήμες… Μνήμες που έχω βιώσει από τη φονική πυρκαγιά στη Σολέα οι οποίες ξεκίνησαν από το χωριό το οποίο κατάγομαι, την Ευρύχου… Δεν θα ξεχάσω ένα βίντεο που είδα το βράδυ της πρώτης μέρας της φωτιάς στη ορεινή Λεμεσό όπου ο φίλος Nicolas Prodromou ζητούσε εθελοντές για την αντιμετώπιση της χαοτικής κατάστασης που επικρατούσε.

Ήταν η στιγμή που ένιωσα βαθιά μέσα μου ότι ακόμα υπάρχει ελπίδα… Δεν γνώριζα την ύπαρξη του κινήματος Ενεργοί Πολίτες - Κίνημα Ενωμένων Κυπρίων Κυνηγών γιατί όπως οι περισσότεροι γνωρίζετε δεν είμαι κυνηγός.

Από εκείνη τη μέρα ξεκίνησα να τους παρακολουθώ.

Παρακολουθούσα τις δράσεις τους, την άοκνη προσφορά τους και αυτή η σπίθα της ελπίδας δυνάμωνε… Μέρα με τη μέρα δυνάμωνε.

Μια χούφτα ανθρώπων της διπλανής πόρτας, οικογενειάρχες, μεροκαματιάρηδες ξεκίνησαν μετά την κατάσβεση της φωτιάς εθελοντικά να προσφέρουν στους συνανθρώπους μας που έχασαν τις περιουσίες τους ΜΕΤΑ ΠΟΥ ΕΚΛΕΙΣΑΝ ΤΑ ΦΩΤΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΤΗΤΑΣ.

Γιατί, όσο έπαιζαν τα ΜΜΕ το θέμα, πολλοί προσπάθησαν να καπηλευτούν τον πόνο αυτών των ανθρώπων που είδαν το βίος τους να χάνεται και να γίνεται στάχτη.

Αύγουστο μήνα, άφηναν τις οικογένειες τους και πήγαιναν να καθαρίσουν και να ανοικοδομήσουν σπίτια συμπολιτών μας, σε αντίθεση με όλους εμάς που κάναμε διακοπές με την οικογένεια μας (βάζω και τον εαυτό μου μέσα). Είδα τις τελευταίες μέρες να παραδίδουν δύο σπίτια τα οποία ανοικοδόμησαν μόνοι τους από χορηγίες εταιρειών αλλά και πολλών ωρών δικής τους εθελοντικής εργασίας.

Δεν θέλει πολλά ο άνθρωπος για να κρίνει.

Ο κάθε ένας από εμάς έχει το μυαλό να πράξει το σωστό.

Δώσαμε πολλές ευκαιρίες… στηρίξαμε ακόμα περισσότερες μα τα «χαστούκια» ήταν απανωτά.

Αυτοί οι 55 δεν είναι πολιτικοί.

Είναι άνθρωποι σαν όλους εμάς.

Άνθρωποι της διπλανής πόρτας, είναι φίλοι μας, γείτονες, άνθρωποι που έμαθαν να δουλεύουν και να προσφέρουν.

Είχα τη χαρά να γνωρίσω τους περισσότερους… Και ΝΑΙ συντάσσομαι μαζί τους.

Συντάσσομαι μαζί τους ανοιχτά γιατί ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ! Γιατί βιώνουν όσα βιώνουμε όλοι εμείς, γιατί ξέρουν τι σημαίνει να παλεύεις καθημερινά, γιατί νοιάζονται, γιατί αντιδρούν και δεν θα τους καταπιεί το σύστημα! Κλείνοντας, θα κρατήσω τα λόγια του φίλου που με στιγμάτισαν σε ένα βίντεο του… Panagiotis Charalampous -Δεν γίνεται εκείνος που σε έκλεψε και που σε φτώσιηνε να θέλει να σε σώσει.. Νόμος απαράβατος! ΚΑΛΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΨΗΦΟΥ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους