Σκέφτομαι σήμερα, πόσο διαφορετικός λαός θα είμασταν αν λέγαμε «Σμυρνέικα Παραμύθια» αντί για «Ομηρικά Έπη». Διάβαζα χτες στην Κ, το «Ντιμπέιτ για την Ωραία Ελένη του Νόλαν». Από την μιά ο Άγγελος...
Σκέφτομαι σήμερα, πόσο διαφορετικός λαός θα είμασταν αν λέγαμε «Σμυρνέικα Παραμύθια» αντί για «Ομηρικά Έπη». Διάβαζα χτες στην Κ, το «Ντιμπέιτ για την Ωραία Ελένη του Νόλαν». Από την μιά ο Άγγελος Χανιώτης κι από την άλλη ο Γρηγόρης Καραντινάκης. . Ο Χανιώτης γράφει: «Τέτοιες ελευθερίες δεν επιτρέπονται σε μια ταινία που υποτίθεται ότι έχει ως θέμα της την «Οδύσσεια». Μια μαύρη Ωραία Ελένη προκαλεί, γιατί η μορφή της Ελένης είναι θεμελιωμένη σε συγκεκριμένη μυθολογική παράδοση.» Έχω σαστίσει, γιατί ο Χανιώτης είναι κορυφαίος ιστορικός.
Και ασχολείται με το τι δεν επιτρέπεται σε ταινίες.
Λες και υπάρχει κάποια Αρχή, κάποια Εξουσία που καθορίζει αυτά τα πράγματα.
Επιστρέφω στα Σμυρνέικα Παραμύθια: ο Δίας, όπως θυμόμαστε από άλλα παραμύθια, μεταμορφώθηκε σε κύκνο γιατί γούσταρε την Λήδα, κι έτσι την άφησε γκαστρωμένη με δυο αβγά.
Απ αυτά βγήκαν δυο σκίουροι , η Ελένη, και η Κλυταιμνήστρα.
Κι έχει αναστατωθεί το πανελλήνιο επειδή την Ελένη που βγήκε απ αυγό με μπαμπά κύκνο, υποδύεται μια ηθοποιός χωρίς πούπουλα και τσόφλια στο δέρμα της. Δεν πάμε καλά.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους