"Ξυρίζοντας τον ταγματάρχη ταγματασφαλίτη: Ο δωσίλογος εγκληματίας Ζαχαράκης και το τέλος του": Το 1943, στην πόλη του Πειραιά,η Γκεστάπο καμάρωνε για ένα νέο της απόκτημα, που είχε σκορπίσει τον...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο λόγος για τον εγκληματία ταγματάρχη των ταγμάτων ασφαλείας Ζαχαράκη που δρούσε ως βασανιστής της Γκεστάπο του Πειραιά. Ο Ζαχαράκης περηφανευόταν ότι ήταν ειδικός στο "πάστωμα" των θυμάτων του, τα οποία αφού διάνοιγε με ξυράφι, τους έριχνε στις πληγές χοντρό αλάτι.

Τόσο μεγάλο ήταν το πάθος του για αίμα, που στο λαιμό του κρέμαγε σε μια χρυσή αλυσίδα ένα ξυράφι. Οι Γερμανοί ναζί φίλοι του τον φώναζαν χαϊδευτικά "φλάισερ" (χασάπης). Η ΟΠΛΑ είχε μελετήσει το πρόγραμμα του Ζαχαράκη και υπολόγιζε πως το χτύπημα θα ήταν πάρα πολύ δύσκολο.

Ο ταγματάρχης συνοδεύονταν πάντα από ισχυρή φρουρά 3-4 ράλληδων ή Γερμανών και κυκλοφορούσε πάντα με αυτοκίνητο.

Η μόνη αδυναμία του ήταν η συνήθεια του να ξυρίζεται τακτικά σε έναν κουρέα στην περιοχή της Καστέλας, όμως και εκεί τον περίμενε πάντα έξω από το μαγαζί το αυτοκίνητό του με 3-4 άνδρες.Έτσι αποφασίστηκε ότι το χτύπημα έπρεπε να δοθεί στο κουρείο, το πλέον αδύναμο σημείο του καθημερινού προγράμματος του ταγματάρχη.

Η οργάνωση της ΟΠΛΑ επέλεξε τον Ζαχαρία. Ο Ζαχαρίας (λοιπά στοιχεία άγνωστα), ήταν ένα από τα πιό έμπειρα στοιχεία της ΟΠΛΑ και πριν την κατοχή εργάζονταν ως ηθοποιός του θεάτρου.

Εκείνη την εποχή θα ήταν δεν θα ήταν 25 χρονών.

Ο ίδιος δέχθηκε την αποστολή χωρίς δεύτερη κουβέντα.

Ξεκινά για την Καστέλα ντυμένος ζητιάνος.

Μπαίνει στο κουρείο.

Ο κουρέας τον ρωτάει τι θέλει, ο Ζαχαρίας εξηγεί πως θέλει να μάθει την τέχνη του κουρέα.

Ο κουρέας το σκέφτεται λίγο και αποφασίζει να τον πάρει παραγιό. Ο Ζαχαρίας με ανάλογο ηλίθιο ύφος συστήνεται ως Ευσέβιος Αγαθάγγελος και αμέσως ξεκινά να σκουπίζει και να ξεσκονίζει το μαγαζί.

Σιγά σιγά ο Ζαχαρίας και ο κουρέας γνωρίζονται καλύτερα.

Εκείνες της ημέρες στο Παγκράτι συγκρούεται ο ΕΛΑΣ με τους ταγματασφαλίτες.

Στην μάχη σκοτώνεται ένας άλλος ταγματάρχης των ράλληδων ονόματι Παπαγεωργίου.Οι ταγματασφαλίτες σκυλιάζουν.

Ο ίδιος ο Ζαχαράκης μεταβαίνει στο Παγκράτι αυτοπροσώπος και κάνει ένα τεράστιο μπλόκο.

Συλλαμβάνονται πολλοί πολίτες στην τύχη.Ο Ζαχαράκης λέει "Εάν μου υποδέιξετε έναν κομμουνιστή αφήνω δέκα πολίτες". Ο ταγματάρχης το ορκίζεται στην στρατιωτική του τιμή.

Ένα παιδί πετιέται από το πλήθος. "Εγώ κύριε ταγματάρχα μπορώ να υποδείξω έναν". "Μπράβο νέε μου", του απαντά ο Ζαχαράκης. "Εγώ είμαι κάθαρμα" ανταπαντά το παιδί.

Εκείνη την ημέρα ο Ζαχαράκης εκτελεί δέκα συν έναν.

Τους δέκα πολίτες και τον μικρό αγωνιστή που αργότερα διαπιστώθηκε οτι ήταν κάτοικος Ν. Σμύρνης και μόλις 18 ετών.

Οι οργανώσεις του ΕΑΜ σε όλη την Αθήνα φρίττουν. Η ΟΠΛΑ ρωτά τον Ζαχαρία για το χτύπημα, εκείνος απαντά :"Τον πούστη, θα του κάνω εγώ αύριο κόντρα ξύρισμα". Την επόμενη ο Ζαχαράκης μπαίνει στο κουρείο της Καστέλας.

Την πόρτα ανοίγει ο Ζαχαρίας αντί για το αφεντικό και μάλιστα φορά ο ίδιος την άσπρη μπλούζα του κουρέα. -"Τι κάνεις εκεί ρε χαμένο, βγάλε την μπλούζα και πιάσε να σκουπίσεις" -"Καλέ μας ταγματάρχα σήμερα κουρεύω και ξουρίζω μόνο εγώ, το αφεντικό έπεσε με γρίππη" Ο κουρέας βρίσκεται βέβαια στο πίσω δωμάτιο δεμένος και φημωμένος Η συζήτηση συνεχίζεται: -"Τι δηλαδή θα με ξουρίσεις εσύ;" -"Θα βάλω όλη μου την τέχνη" -"Πρόσεξε μην και με κόψεις γιατί το βλέπεις αυτό;" (δείχνει το περίφημο ξυράφι του), "θα σε μουνουχίσω". Ο Ζαχαρίας περνάει μιά δυο γερές πινελιές ζεστό αφρό το λαιμό του ταγματάρχη και μετά πιάνει το λεπίδι.

Το ακουμπάει σταθερά στο λαιμό, ίσα ίσα πάνω στην αρτηρία.

Ο ταγματάρχης τον ρωτάει -"Τι χαζεύεις ρε φοβήθηκες; Αστεία το πα πως θα σε μουνουχίσω" -"Κλείσε τα μάτια σου και κάνε την προσευχή σου κάθαρμα" -"Ρε Ευσέβιε τρελάθηκες ρε;" -"Μαλάκα, δεν με λένε Ευσέβιο,είμαι φυτευτός εδώ.Στην είχα στημένη.Η ΟΠΛΑ σε καθαρίζει για την προδοσία σου, στο όνομα του ελληνικού λαού" Όταν οι ταγματασφαλίτες του Ζαχαράκη τον βρήκαν στο πέτο έιχε ένα σημείωμα που έγραφε: "Προδότες θα πεθάνετε ΟΠΛΑ Praxis Review

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους