Original Post

Πλήρες Κείμενο:

¨Το ΑΚΕΛ θέλει να ποινικοποιήσει τα κέρδη¨ λένε οι τσιλιαδόροι της ασυδοσίας των υπερκερδών, με πρώτο βιολί τον ΔΗΣΥ.

Να το αναλύσουμε λίγο.

Στο καπιταλισμό, το κέρδος αποτελεί συστατικό στοιχείο της επιχειρηματικής δραστηριότητας.

Στο καπιταλισμό επομένως που ζούμε δεν έχουμε ψευδαισθήσεις.

Άδικο και εκμεταλλευτικό σύστημα, ωστόσο αυτό έχουμε και μέσα σε αυτό παλεύουμε.

Όμως, άλλο το εύλογο κέρδος και άλλο τα υπερκέρδη που δημιουργούνται μέσα από κρίσεις, μονοπωλιακές συνθήκες ή αυξήσεις τιμών που εκτοξεύουν τον πληθωρισμό και επιβαρύνουν την κοινωνία.

Τα τελευταία 12 – 13 χρόνια, ιδιαίτερα μετά την τεράστια τραπεζική κρίση και τα μνημόνια που επέφεραν τεράστιο πλήγμα στα λαϊκά εισοδήματα και στις ζωές των ανθρώπων της εργασίας, οι τράπεζες και ενεργειακοί οργανισμοί κατέγραψαν τεράστιες κερδοφορίες. Πότε; Tην ώρα που χιλιάδες νοικοκυριά δυσκολεύονταν να πληρώσουν ενοίκια, δάνεια και λογαριασμούς.

Η αντίφαση αυτή γεννά ένα εύλογο ερώτημα.

Όταν μια πολύ μικρή μερίδα της συγκεντρώνει τεράστιο πλούτο σε περίοδο που οι πολλοί δυσκολεύονται ακόμα και για τα βασικά, δεν έχει υποχρέωση να συνεισφέρει περισσότερο; Για την πλειοψηφία των πολιτικών κομμάτων, η απάντηση δόθηκε στη βουλή όταν απορρίπτουν κάθε πρόταση του ΑΚΕΛ προς αυτή την κατεύθυνση.

Αυτό που επιμελώς αποκρύβουν είναι ότι τέτοιες πολιτικές εφαρμόστηκαν σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, ακόμη και από νεοφιλελεύθερες και συντηρητικές κυβερνήσεις.

Θα ήταν αστείο να ισχυριστεί κάποιος ότι αυτές οι κυβερνήσεις θέλουν να καταργήσουν το κέρδος.

Επομένως, όταν οι εργαζόμενοι καλούνται να σηκώσουν το βάρος της ακρίβειας, των χαμηλών μισθών και της φορολογίας, είναι δίκαιο αυτοί που αισχροκερδούν να συμβάλουν περισσότερο.

Η φορολόγηση των υπερκερδών μπορεί να χρηματοδοτήσει τη στήριξη χαμηλοσυνταξιούχων και ευάλωτων ομάδων, στεγαστικές πολιτικές για νέους, μείωση της ενεργειακής φτώχειας, επενδύσεις στην παιδεία και στις κοινωνικές υπηρεσίες κλπ.

Η πραγματική πρόοδος δεν μετριέται από τους αριθμούς των τραπεζικών ισολογισμών, αλλά από την ποιότητα ζωής των ανθρώπων.

Από το αν οι νέοι μπορούν να ζήσουν αξιοπρεπώς, αν οι εργαζόμενοι αμείβονται δίκαια και αν οι ηλικιωμένοι νιώθουν ασφάλεια.

Η συζήτηση για την έκτακτη φορολόγηση των υπερκερδών δεν αποτελεί πλέον θεωρητική πολιτική πρόταση.

Τα τελευταία χρόνια, αρκετές ευρωπαϊκές χώρες προχώρησαν στην επιβολή ειδικών φόρων σε τράπεζες, ενεργειακές εταιρείες και άλλους κλάδους που κατέγραψαν ιδιαίτερα αυξημένα κέρδη λόγω της ενεργειακής κρίσης, του πληθωρισμού και της ανόδου των επιτοκίων.

Σε κάθε περίπτωση, η εμπειρία των τελευταίων ετών δείχνει ότι η έκτακτη φορολόγηση υπερκερδών δεν αποτελεί πλέον εξαίρεση στην Ευρώπη, αλλά εργαλείο οικονομικής πολιτικής που αρκετές κυβερνήσεις είναι πλέον διατεθειμένες να χρησιμοποιήσουν σε περιόδους κρίσης.

Εξαίρεση αποτελεί η Κύπρος.

Κυβέρνηση και αστικά κόμματα στήνουν μόνιμα ασπίδα προστασίας και υποταγής στα τεράστια συμφέροντα. Την Κυριακή ας αποδυναμωθούν.

Οι λίγοι τους οποίους υπηρετούν θα τους ψηφίσουν.

Οι πολλοί ας προβληματιστούν. Υπενθυμίζω ότι κάποια από αυτά τα μέτρα δεν πέρασαν για μια μόνο ψήφο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους