Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ερώτημα φίλου της ομάδας. Αργοί και μεθοδικοί ιχνηλάτες ή γρήγοροι και με έντονο ρυθμό ιχνηλασίας σκυλιά; Αυτό είναι από τα μεγαλύτερα και πιο παλιά ερωτήματα στο λαγοκυνήγι.

Και η αλήθεια είναι ότι πάνω σε αυτό το θέμα έχουν χαλάσει φιλίες, παρέες και ατελείωτες συζητήσεις μέσα στα βουνά εδώ και πολλά χρόνια.

Γιατί κάθε άνθρωπος βλέπει διαφορετικά το λαγόσκυλο.

Άλλος θέλει τον δάσκαλο ιχνηλάτη.

Το σκυλί που θα διαβάσει αργά και καθαρά κάθε λεπτομέρεια του ντορού χωρίς να βιάζεται.

Και άλλος θέλει σκυλιά με έντονο ρυθμό, πίεση και συνεχή κίνηση πάνω στον λαγό.

Η αλήθεια όμως είναι ότι και οι δύο πλευρές έχουν δίκιο, μέχρι ένα σημείο.

Γιατί αν το δούμε καθαρά τεχνικά, ο αργός και πολύ μεθοδικός ιχνηλάτης συνήθως κρατά πιο καθαρά τη γραμμή.

Δεν παρασύρεται εύκολα, διαβάζει καλύτερα τις λεπτομέρειες και δύσκολα ανοίγει άσκοπα.

Ειδικά σε δύσκολους ντορούς, σε πέτρα, σε ξηρασία ή σε χαλασμένο βουνό, τέτοια σκυλιά πολλές φορές σώζουν καταστάσεις που άλλα πιο βιαστικά σκυλιά θα κατέστρεφαν.

Όμως υπάρχει και το αρνητικό.

Πολλές φορές αυτά τα σκυλιά χάνουν πίεση και ρυθμό.

Δίνουν χρόνο στον λαγό να απομακρυνθεί, να ηρεμήσει και να ξαναπάρει τον έλεγχο της δίωξης.

Και ο μεγάλος λαγός όταν νιώσει ότι αναπνέει, αρχίζει ξανά να σκέφτεται καθαρά.

Από την άλλη, τα γρήγορα σκυλιά με έντονο ρυθμό ιχνηλασίας κρατούν συνεχώς πίεση πάνω στον λαγό.

Δεν τον αφήνουν εύκολα να ηρεμήσει και πολλές φορές αυτό είναι που αρχίζει να του χαλά το μυαλό.

Γιατί ο λαγός όταν πιέζεται πραγματικά, αρχίζει να κάνει λάθη.

Και εκεί φαίνεται η δύναμη της πίεσης.

Ομως και εδώ υπάρχει τεράστια παγίδα.

Γιατί αν η ταχύτητα δεν συνοδεύεται από καθαρό μυαλό, τότε το σκυλί αρχίζει να περνά σημεία χωρίς να τα διαβάζει, ανοίγει περισσότερο απ’ όσο πρέπει και πολλές φορές χαλά μόνο του τη γραμμή που προσπαθεί να λύσει.

Και εκεί ακριβώς βρίσκεται η μεγάλη αλήθεια.

Το ιδανικό λαγόσκυλο δεν είναι ούτε το υπερβολικά αργό ούτε το τυφλά γρήγορο σκυλί.

Το πραγματικά μεγάλο σκυλί είναι αυτό που μπορεί να κρατά ρυθμό και πίεση χωρίς να χάνει την καθαρότητα του μυαλού του.

Αυτό είναι το πιο δύσκολο επίπεδο στην ιχνηλασία.

Να πιέζει χωρίς να βιάζεται.

Να διαβάζει χωρίς να κολλά.

Να κρατά ένταση χωρίς να χαλά τη γραμμή.

Γιατί άλλος ντορός στην υγρασία, άλλος στην πέτρα, άλλος μετά από ζέστη και άλλος σε ξερό βουνό.

Και εκεί τα πραγματικά μεγάλα σκυλιά αρχίζουν να αλλάζουν μόνα τους ρυθμό ανάλογα με αυτό που τους δίνει το βουνό.

Και αν θέλετε να πω καθαρά τη δική μου άποψη.

Πιστεύω περισσότερο στο γρήγορο σκυλί με μυαλό και έλεγχο παρά στο υπερβολικά αργό σκυλί.

Γιατί η σωστή πίεση είναι αυτή που αρχίζει να κουράζει ψυχολογικά τον λαγό και να τον οδηγεί σε λάθη.

Αλλά χωρίς καθαρό μυαλό και σωστή ανάγνωση του ντορού, η ταχύτητα από μόνη της δεν φτάνει πουθενά.

Και στο τέλος, δεν κερδίζει ούτε το πιο γρήγορο ούτε το πιο αργό σκυλί.

Κερδίζει αυτό που ξέρει κάθε στιγμή πόσο γρήγορα του επιτρέπει ο ίδιος ο ντορός να δουλέψει σωστά. Χαράλαμπος Λάμπρου Σκυλιά μόνο για Λαγό – ΟΜΑΔΑ Άντζος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους