Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΚΛΙΚ ΙΣΤΟΡΙΑΣ*ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ Αυτό είναι το καλοκαιρινό κονάκι του Σάμη Μπέη… ή τουλάχιστον ό,τι έχει απομείνει από αυτό σήμερα.

Και εδώ, σύμφωνα με τις μαρτυρίες και τις αναφορές, έμεναν οι εργάτες και συνεργάτες του Arthur Evans στις πρώτες ανασκαφές του 1900.

Στην περιοχή Βλυχιά.

Διαβάζοντας ένα βιβλίο, αναφερόταν πως στην περιοχή Βλυχιά, μέσα στο προσφυγικό σπίτι της οικογένειας Δόξα, διασώζεται ακόμη ένα τμήμα από το σπίτι του Σάμη Μπέη.

Το συγκεκριμένο κονάκι, το καλοκαιρινό σπίτι του Μπέη, φαίνεται πως χρησιμοποιήθηκε και από τον Έβανς στα πρώτα χρόνια των ανασκαφών της Κνωσού.

Πήγα λοιπόν στη Βλυχιά και άρχισα να ρωτάω.

Για καλή μου τύχη, ένας ηλικιωμένος κύριος γνώριζε την ιστορία και μου έδειξε τον δρόμο. «Θα πας κάτω από τα πεύκα, στο παλιό σπίτι του Δόξα… εκεί μέσα θα δεις το κονάκι», μου είπε.

Μου ανέφερε ακόμη πως παλαιότερα σε όλη αυτή την περιοχή έμεναν πρόσφυγες, όμως σήμερα έχει απομείνει μόνο αυτό το σπίτι.

Σύμφωνα λοιπόν με όσα γράφει το βιβλίο, αλλά και με τη μαρτυρία του κυρίου, θεωρώ πως αυτό που βλέπουμε σήμερα είναι πράγματι το τελευταίο σωζόμενο κομμάτι από το καλοκαιρινό κονάκι του Σάμη Μπέη.

Πήγα λοιπόν στο σημείο… και σας το δείχνω.

Και πραγματικά πιστεύω πως είναι αυτό. Ο Σάμη Μπέης δεν ήταν μια τυχαία μορφή της εποχής.

Υπήρξε μία από τις πιο ιδιαίτερες και αμφιλεγόμενες προσωπικότητες του παλιού Ηρακλείου, με έντονη επιχειρηματική δραστηριότητα και σημαντική παρουσία στην κοινωνική ζωή της πόλης. Ο Σάμη Μπέης ανέπτυξε στο Ηράκλειο μεγάλες επιχειρηματικές δραστηριότητες.

Είχε μάλιστα και ιδιόκτητο θέατρο με το όνομά του, που λειτουργούσε ήδη από το 1885.

Το θέατρο αυτό πέρασε αργότερα στην ιδιοκτησία του Μουσικού Συλλόγου Ηρακλείου «Απόλλων» και μετά το 1922 παραχωρήθηκε στον επιχειρηματία Πάνο Κοκκέβη, ο οποίος δημιούργησε εκεί το κινηματοθέατρο «Αγλαΐα». Η θέση του βρισκόταν εκεί όπου σήμερα βρίσκεται ο κινηματογράφος Κινηματογράφος Απόλλων Ηρακλείου, απέναντι από τα δικαστήρια της πόλης.

Δυστυχώς όμως, το τέλος του Σάμη Μπέη ήταν τραγικό, καθώς αναφέρεται πως αυτοκτόνησε.

Μαρτυρίες της εποχής τον περιγράφουν ως άνθρωπο «μανιακό και διαβόητο», μια μορφή που φαίνεται πως άφησε έντονο αποτύπωμα τόσο στην κοινωνία όσο και στις αφηγήσεις του παλιού Χάνδακα.

Και ίσως γι’ αυτό το μικρό κομμάτι από το καλοκαιρινό του κονάκι στη Βλυχιά αποκτά ακόμη μεγαλύτερη ιστορική αξία… γιατί συνδέεται όχι μόνο με τον Arthur Evans και τις πρώτες ανασκαφές, αλλά και με μία σχεδόν μυθιστορηματική μορφή του παλιού Ηρακλείου.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους