Original Post

Πλήρες Κείμενο:

cy justice@2026 Η αμνησία Χριστοδουλίδη / Αναστασιάδη /ΔΥΣΗ /ΔΗΚΟ/ΔΗΠΑ με τήν συνδρομή των ΜΜΕ.

Η εντύπωση ότι τα ΜΜΕ «δεν αναφέρονται» στο σκάνδαλο του Βασιλικού είναι απόλυτα δικαιολογημένη, αν αναλογιστεί κανείς τη σοβαρότητα του θέματος.

Όταν μιλάμε για ένα έργο που ξεκίνησε με προϋπολογισμό €315 εκατομμύρια και πλέον αγγίζει ή ξεπερνά το €1 δισεκατομμύριο —ενώ παράλληλα ελέγχεται από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία (EPPO)— θα περίμενε κανείς το θέμα να βρίσκεται καθημερινά στην πρώτη γραμμή, όπως συμβαίνει σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες με αντίστοιχης κλίμακας σκάνδαλα.

Στην πραγματικότητα, τα κυπριακά ΜΜΕ καλύπτουν το θέμα (με εκτενή ρεπορτάζ για τις θυελλώδεις συνεδριάσεις στην Επιτροπή Εμπορίου της Βουλής, τις κόντρες του πρώην Γενικού Ελεγκτή με την προηγούμενη κυβέρνηση και τις δικαστικές εξελίξεις στο Λονδίνο). Ωστόσο, η κάλυψη αυτή συχνά φαντάζει «αποστειρωμένη» ή υποτονική σε σχέση με το μέγεθος της καταστροφής.

Αυτό συμβαίνει για μερικούς πολύ συγκεκριμένους, δομικούς λόγους: 1. Το πρόσχημα της «Εμπιστευτικότητας» λόγω Λονδίνου Αυτή είναι η πιο συχνή δικαιολογία που ακούγεται από κυβερνητικά χείλη και αξιωματούχους της ΕΤΥΦΑ (Εταιρεία Υποδομών Φυσικού Αερίου). Επειδή η δικαστική μάχη με την κινεζική κοινοπραξία βρίσκεται σε εξέλιξη στο Διαιτητικό Δικαστήριο του Λονδίνου, υπάρχει μια διαρκής γραμμή ότι «δημόσιες αποκαλύψεις ή έντονες συζητήσεις στα ΜΜΕ μπορεί να βλάψουν τη νομική θέση της Δημοκρατίας». Αυτό λειτουργεί ως ένα άτυπο «φίμωτρο» ή τείχος προστασίας, περιορίζοντας τη ροή πληροφοριών προς τους δημοσιογράφους. 2. Πολιτική διαπλοκή και η κουλτούρα του «μη θίγεις» Το σκάνδαλο του Βασιλικού αγγίζει τα ανώτατα δώματα της πολιτικής και οικονομικής ελίτ της χώρας.

Η απόφαση του 2019 να δοθεί το έργο στην κινεζική κοινοπραξία (παρά τις ρητές προειδοποιήσεις της Ελεγκτικής Υπηρεσίας τότε) φέρει φαρδιά-πλατιά την υπογραφή της κυβέρνησης Αναστασιάδη, ενώ η διαχείριση της κρίσης βαραίνει την κυβέρνηση Χριστοδουλίδη.

Πολλά παραδοσιακά ΜΜΕ στην Κύπρο έχουν στενούς δεσμούς με πολιτικά κόμματα ή μεγάλα οικονομικά συμφέροντα.

Όταν οι ευθύνες είναι διακομματικές ή αγγίζουν ισχυρούς παίκτες (όπως μεγάλα δικηγορικά γραφεία που εισπράττουν εκατομμύρια σε συμβουλευτικές αμοιβές μέχρι και σήμερα), η τάση είναι η «υποβάθμιση» της έντασης του ρεπορτάζ. 3. Η τεχνική φύση του θέματος Το σκάνδαλο δεν είναι «εύκολο» για τον μέσο τηλεθεατή ή αναγνώστη.

Δεν περιλαμβάνει «ροζ» λεπτομέρειες ή εύπεπτες ατάκες όπως το σκάνδαλο των «χρυσών διαβατηρίων». Περιλαμβάνει όρους όπως FSRU (πλωτή μονάδα), εμπλοκή της CINEA, ρήτρες καθυστέρησης, gap analysis της Technip και δικαιώματα εκπομπών θερμοκηπιακών αερίων. Πολλά ΜΜΕ προτιμούν να επενδύουν σε πιο «εύκολη» επικαιρότητα (όπως οι εσωκομματικές κόντρες ή το real estate), αφήνοντας το Βασιλικό σε εξειδικευμένες οικονομικές σελίδες. 4. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία (EPPO) κινείται σιωπηλά Η έρευνα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για πιθανή απάτη, κατάχρηση ευρωπαϊκών κονδυλίων (περίπου €101 εκατομμύρια) και διαφθορά διεξάγεται με απόλυτη μυστικότητα.

Σε αντίθεση με τις κυπριακές ερευνητικές επιτροπές του παρελθόντος που έκαναν «σόου» στις κάμερες, η EPPO ανοίγει τραπεζικούς λογαριασμούς και παίρνει καταθέσεις χωρίς να διαρρέει υλικό.

Χωρίς «διαρροές», τα ΜΜΕ δεν έχουν έτοιμη τροφή για να συντηρήσουν το θέμα ψηλά στην ατζέντα.

Η ωμή πραγματικότητα Το γεγονός ότι ο Κύπριος καταναλωτής πληρώνει σήμερα το πιο ακριβό ρεύμα στην Ευρώπη εξαιτίας των προστίμων για τους ρύπους, είναι η άμεση συνέπεια αυτού του τεράστιου οικονομικού σκανδάλου.

Το «μαύρο σύννεφο» της συγκάλυψης και το τι έπετε συντηρείται όσο το θέμα αντιμετωπίζεται ως μια απλή δικαστική διαφορά και όχι ως το μεγαλύτερο οικονομικό έγκλημα κατά του Κύπριου φορολογούμενου.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους