Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Όπου εμπλέκεται η μνήμη και η λήθη η φιλοσοφική διάσταση αναδεικνύεται αμέσως.

Θα μπορούσε εύκολα κανείς να συνθέσει ένα φιλοσοφικό δοκίμιο παρατηρώντας τον τρόπο που η Μαρί προσπαθεί να συνδυάσει τη σωστή αναλογία μνήμης και λήθης ώστε να παραμείνει ανθρώπινη και ταυτόχρονα ικανή να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της δουλειάς της.

Δεν αρκεί να θυμάσαι ούτε να ξεχνάς, πρέπει να βρεις τη χρυσή τομή που επιτρέπει στην υποκειμενικότητα να μη διαλυθεί ούτε από το βάρος της πληροφορίας, ούτε από την ελαφρότητα ενός ξεκομμένου από το πλαίσιο παρόντος.

Το δε θέμα μιας ανθρωπότητας που κινδυνεύει να εξαφανιστεί επειδή ξεχνάει μπορεί να γεννήσει αναμνήσεις μπανάλ στοχαστικών παραθέσεων, μεταξύ οιμωγών και απογοήτευσης για το αναπόδραστο τέλος της ιστορίας, όπως τη γνωρίζουμε.

Όπως, όμως, έχει παρατηρήσει ο Τζές Κάιζερ στην Washigton Post το μεγάλο όπλο του συνόλου οργανισμού, μέρος του οποίου αποτελεί η Υποδιεύθυνση Αντιμιμδίων δεν είναι τίποτα άλλο παρά η γραφειοκρατία.

Κι είναι νομίζω εδώ που αναδεικνύεται ο πραγματικός πυρήνας του βιβλίου, τόσο με τις σοβαρές όσο και τις κωμικές του προεκτάσεις. «Δεν είναι εύκολο να το σκοτώσεις μια ιδέα», θα σχολιάσει ένας υπάλληλος, για να πάρει την απάντησή του, πολλές σελίδες μετά, από την Μαρί Κουίν: μια ιδέα σκοτώνεται από μια καλύτερη ιδέα.

Και η ιδέα αυτή είναι η γραφειοκρατία.

Η ατομική ανθρώπινη ύπαρξη ξεχνά, η γραφειοκρατική οργάνωση ωστόσο κινείται πέραν της ατομικότητας, συγκροτώντας ένα περίπλοκο κύκλωμα καταγραφής, ταξινόμησης, απόκρυψης, πρωτοκόλλησης, διαχωρισμού και συντονισμού της δράσης.

Το άτομο ξεχνά, η υπηρεσία όχι. * Γραφειοκρατική φαντασία - Ο Χρήστος Νάτσης γράφει στο ένθετο ΖΗΝ του The Press Project για το μυθιστόρημα του Qntm «Δεν υπάρχει υποδιεύθυνση αντιμιμιδίων», σε μετάφραση Δέσποινας Κανελλοπούλου. https://thepressproject.gr/grafeiokratiki-fantasia

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους