Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σε μια φυσιολογική χώρα, όποιος κουβαλούσε τον τίτλο του «μπράβου» ενός ακροδεξιού φυλακισμένου δολοφόνου, επικεφαλής εγκληματικής οργάνωσης, θα ήταν το λιγότερο σπίτι του.

Στο χρυσοπράσινο όμως φύλλο, είναι Τετάρτη, περιμένουμε τον Ελ Νίνιο, και ο συγκεκριμένος είναι αρχηγός κόμματος.

Ενίοτε μας κουνά το δάχτυλο και μας κάνει και μαθήματα δημοκρατίας.

Άλλωστε εδώ και μερικά χρόνια έβαλαν τη μάσκα της «κανονικότητας». Κάποιες φορές όμως, τους πέφτει λίγο.

Ας πούμε πριν λίγο όπου ένας υποψήφιος τους, εισηγείται τροποποιήσεις στο σύνταγμα για παρακολούθηση κομμάτων που κατά την μειωμένη προφανώς αντίληψη του είναι «εχθροί της πατρίδος». Αλλά επειδή είναι και «παλικάρια», μαθαίνουμε από το τηλεκοντρόλ ότι τελικά την κατέβασε.

Την ανάρτηση.

Ενόψει όμως Κυριακής, καλό είναι να ξεκαθαρίσουμε κάτι.

Άλλο η δημοκρατική νομιμοποίηση που προκύπτει από τις εκλογές, κι άλλο το δημοκρατικό τόξο.

Και το ναζιστικό κόμμα στη Γερμανία το 1932 αναδείχθηκε πρώτο κόμμα, αυτό δεν το κατέστησε όμως μέρος του δημοκρατικού τόξου.

Γιατί το δημοκρατικό τόξο δεν είναι απλώς η συμμετοχή σε εκλογές.

Είναι ο σεβασμός στη δημοκρατία.

Στην αντίθετη άποψη.

Είναι η απόρριψη της βίας, του μίσους, του αυταρχισμού, του ρατσισμού, της στοχοποίησης, της λογικής «θα αλλάξουμε το σύνταγμα για να παρακολουθούμε το ΑΚΕΛ». Και δεν είναι μόνο το ΕΛΑΜ επικίνδυνο.

Επικίνδυνο είναι όταν δυνάμεις και πρόσωπα που υποτίθεται πως ανήκουν στο δημοκρατικό τόξο, δηλώνουν χωρίς ίχνος ντροπής ότι δεν αποκλείουν συνεργασία μαζί του.

Του ανοίγουν την πόρτα.

Του δίνουν άλλοθι.

Το κανονικοποιούν ακόμη περισσότερο.

Για να μας πουν μετά ότι «σέβονται τη λαϊκή ετυμηγορία». Και κάπως έτσι να σιωπούμε απέναντι στον εκφασισμό.

Στις εκλογές αυτές, λοιπόν, το πραγματικό διακύβευμα είναι αν θα ενισχυθεί το αντίβαρο.

Αν θα υπάρχει απέναντί του μια καθαρή, ενισχυμένη, δημοκρατική δύναμη που δεν θα το χαϊδεύει, δεν θα το ξεπλένει, δεν θα το βάζει από την πίσω – πλέον και από την μπροστά – πόρτα στο κέντρο των αποφάσεων.

Γιατί η δημοκρατία δεν κινδυνεύει μόνο από αυτούς που τη μισούν.

Κινδυνεύει και από αυτούς που, για μερικές ψήφους και λίγες καρέκλες, κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν. Μα δυστυχώς, καταλαβαίνουν πολύ καλά.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους