Συνεργασιες ανακοινωνονται και την αλλη μερα διαλυονται Εργα ανεβαινουν και κατεβαινουν πριν προλαβουν καλα καλα να παιχτουν Οι ηθοποιοι τρεχουν αλαφιασμενοι σε πεντε διυλειες ταυτοχρονα για να...

Πλήρες Κείμενο:

Συνεργασιες ανακοινωνονται και την αλλη μερα διαλυονται Εργα ανεβαινουν και κατεβαινουν πριν προλαβουν καλα καλα να παιχτουν Οι ηθοποιοι τρεχουν αλαφιασμενοι σε πεντε διυλειες ταυτοχρονα για να μπορεσουν να επιβιωσουν…επαινουνται με αλαλαγμους μετριοτητες που την αλλη μερα ξεχνιουνται…. ποτε απ οσο θυμαμαι δεν ειχα παρατηρησει τετοιο χαος….φανταζομαι και στις αλλες δουλειες τα ιδια θα ισχυουν….Μπας κι ηρθαν τα υστερα του κοσμου;κατα τον Ντοστογιεφσκυ ναι. «…κάποιοι καινούργιοι μικροσκοπικοί βάκιλοι προσβάλλανε το σώμα του ανθρώπου.

Οι βάκιλοι όμως αυτοί ήταν πνεύματα και είχαν λογικό και θέληση.

Οι άνθρωποι που προσβάλλονταν απ’ αυτά τα μικρόβια, γίνονταν αμέσως δαιμονισμένοι και τρελοί.

Ποτέ όμως ποτέ, οι άνθρωποι δεν πίστευαν τόσο μυαλωμένο τον εαυτό τους, ποτέ δεν είχαν πιστέψει τόσο σταθερά ότι είχαν βρει την αλήθεια, όσο αυτοί οι προσβλημένοι απ’ την αρρώστια.

Ποτέ δεν είχαν νομίσει πιο ατράνταχτα τα συμπεράσματά τους, τις επιστημονικές τους θεωρίες, τις ηθικές τους θεωρίες.

Ολόκληροι συνοικισμοί, ολόκληρες πολιτείες και λαοί μολύνονταν και τρελαίνονταν.

Όλοι βρίσκονταν σε ταραχή και δεν καταλάβαιναν ο ένας τον άλλο, ο καθένας τους νόμιζε ότι μονάχα αυτός κατέχει την αλήθεια και υπόφερε κοιτάζοντας τους άλλους, χτυπούσε το στήθος του, έκλαιγε και σύστρεφε τα χέρια του.

Δεν ξέρανε πώς και ποιον έπρεπε να κρίνουν, δεν μπορούσαν να συμφωνήσουν τι έπρεπε να θεωρούν καλό και τι κακό.

Δεν ξέρανε ποιον να κατηγορήσουν και ποιον να αθωώσουν… (Απόσπασμα από το όνειρο του Ρασκολνικωφ στο Εγκλημα και τιμωρια σε μετάφραση του Άρη Αλεξάνδρου).

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους